Βρείτε μας στο Google News. Πατήστε εδώ!
ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Σ. ΜΕΝΤΖΕΛΟΠΟΥΛΟΥ
Βρέθηκα χθες στον Αη-Γιάννη της πόλης μας, στον Δ΄ Κατανυκτικό Εσπερινό. Ως κάτοικος του κέντρου δεν πηγαίνω …συνέχεια στην Καλλιθέα για να εκκλησιασθώ, όμως την αγαπώ αυτή την εκκλησία μας και διότι φέρω –αναξίως- το όνομα του Αγ. Ιωάννου του Προδρόμου, αλλά και γιατί είναι όμορφη, εσωτερικά κυρίως.
Μεγάλη, ευρύχωρη, με ωραία αγιογράφηση και με παρεκκλήσιο εσωτερικό (!), αυτό της Αγ. Ειρήνης στο δεξιό κλείτος.
Θυμάμαι ήμουν μαθητής του Δημοτικού όταν χτιζόταν και τα σχετικά δημοσιεύματα του πατέρα μου στις «στήλες» του στον Τύπο… Τελείωσε αισίως το 1979 και εγκαινιάστηκε από τον τότε Μητροπολίτη μας κ. ΑΜΒΡΟΣΙΟ. «Χαράς Ευαγγέλια» στην πόλη μας!
Επίσης θυμάμαι, στα νεανικά μου χρόνια να κυριαρχεί η γλυκιά και ήρεμη μορφή του παπά-Γιάννη (Πετρόπουλου). Και τώρα στα «μετόπισθεν», δίνει πάντα το «παρών» στην ιστορική του ενορία.
Η λειτουργία του Ναού του Αγ. Ιωάννου του Προδρόμου έλυσε, τότε, ένα μεγάλο πρόβλημα: Την έλλειψη Ναού στην Καλλιθέα, στην Άνω Πόλη γενικά, διότι μέχρι τότε όλοι πήγαιναν στην Μητρόπολη, στην «Φανερωμένη», στο κέντρο ουσιαστικά! Έχω έθιμο να πηγαίνω κάθε χρόνο στην εορτή του Αγίου, στις 7 Ιανουαρίου (η Εκκλησία μας εορτάζει την Σύναξή του). Ο πατήρ Ιωάννης έλαμπε εκείνες τις εόρτιες ημέρες από χαρά. Και όχι μόνο επειδή εόρταζε ο ίδιος τα ονομαστήριά του! Μερικές φορές πήγαινα στο Ιερό μετά το πέρας της Θ. Λειτουργίας, για να του ευχηθώ «ειδικά»!. Με συμπαθεί κι εγώ το ίδιο. Πάντα χαιρόταν, που μ’ έβλεπε και ρωτούσε για τις «δραστηριότητές μου», αν κι ήταν ενημερωμένος για τα …πάντα!
Τον είδα και φέτος, στις 7 Ιανουαρίου. Του φίλησα το χέρι και ανταλλάξαμε ευχές, ενώ ο ίδιος με συγκίνησε λέγοντάς μου: «Ξέρεις, όταν ο πατέρας σου ήταν Λυκειάρχης ερχόταν κάθε μέρα, από το Λύκειο, κι άναβε κεράκι!».
Τον είδα και χθες μετά τον Κατανυκτικό Εσπερινό, να «πέφτει» στην αγκαλιά του Μητροπολίτη μας κ.κ. ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ, με αγάπη. Την ίδια αγάπη εξέφρασε λίγο νωρίτερα από «άμβωνος» και ο Δεσπότης μας λέγοντας, ότι εκείνος τον «έβαλε» στο Ναό αυτό, σε ηλικία 12 ετών.
Πολύς κόσμος και χθες στην εκκλησία αυτή. Εν μέσω των ωραίων ύμνων και μέσα σ’ αυτήν την κατανυκτική ατμόσφαιρα, «περιεργαζόμουν» την αγιογράφηση, φαινόταν ακόμα πιο ωραία στο …μισοσκόταδο! Και τέλος εξαιρετικός ήταν και ο λόγος του Πρωτοσυγκέλλου Μεσσηνίας, αρχιμανδρίτου Φιλίππου.
Συγκίνηση ένιωσα για όλα αυτά χθες βράδυ και είμαι σίγουρος, ότι όλοι φύγαμε …πλουσιότεροι ακούγοντάς τον εκλεκτό ομιλητή να μιλά τόσο ωραία για την «Κλίμακα» ενός άλλου Αγίου Ιωάννου, αυτού της «Κλίμακος», του Σιναϊτου…
