Βρείτε μας στο Google News. Πατήστε εδώ!
Ένα ιστορικό εκκλησάκι ηλικίας περίπου 200 ετών εμφανίζει σήμερα εκτεταμένες ρωγμές. Ο Προφήτης Ηλίας, ένα σημείο αναφοράς για γενιές κατοίκων της περιοχής, βρίσκεται μόλις 113 μέτρα από το σημείο όπου κατασκευάζεται ανεμογεννήτρια ύψους 180 μέτρων.
Οι φωτογραφίες προκαλούν προβληματισμό.
Ρωγμές στο εσωτερικό και στο εξωτερικό του ναού, φθορές που – σύμφωνα με τους κατοίκους – επιδεινώθηκαν μετά την έναρξη των εργασιών και τη συνεχή διέλευση βαρέων οχημάτων και μηχανημάτων.
Όμως το ζήτημα δεν σταματά στο εκκλησάκι.
Οι κάτοικοι καταγγέλλουν ότι κατά τη διάρκεια των εργασιών πραγματοποιήθηκαν εκχερσώσεις πέραν των αρχικά προβλεπόμενων ορίων. Μάλιστα, όπως αναφέρουν, κατά τη διάρκεια αυτοψίας έγινε λόγος ακόμη και για «κάποιες επεμβασούλες από εδώ και από εκεί», ενώ υποστηρίζουν ότι υπήρχε έκθεση του Δασαρχείου που κατέγραφε υπερβάσεις περίπου 14 στρεμμάτων.
Το ερώτημα που θέτουν είναι απλό: εφόσον υπήρξαν διαπιστώσεις για υπερβάσεις, ποιες ενέργειες έγιναν και ποια μέτρα ελήφθησαν;
Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με τους κατοίκους, αποτράπηκε η ανύψωση του πυλώνα της ανεμογεννήτριας όταν διαπιστώθηκε ότι δεν υπήρχε η απαιτούμενη άδεια δόμησης. Υποστηρίζουν μάλιστα ότι αν δεν υπήρχαν οι συνεχείς παρεμβάσεις και η παρουσία τους στο σημείο, οι εργασίες θα είχαν προχωρήσει κανονικά.
Παράλληλα, μόλις δύο χιλιόμετρα από το έργο βρίσκονται περιοχές ιδιαίτερης οικολογικής αξίας όπου έχουν καταγραφεί προστατευόμενα είδη χειρόπτερων, δηλαδή νυχτερίδων που προστατεύονται από την ευρωπαϊκή νομοθεσία. Σύμφωνα με περιβαλλοντικές επισημάνσεις που έχουν κατατεθεί, τα είδη αυτά χρησιμοποιούν ολόκληρη την περιοχή για τροφοληψία και μετακινήσεις, ενώ οι κάτοικοι αναφέρουν ότι στην Παναγοπούλα, τη Ροδινή και την Ξερογωνιά έχουν κατά καιρούς εντοπιστεί νεκρές νυχτερίδες.
Για τους ανθρώπους της Ζήριας, το ζήτημα δεν είναι αν είναι κανείς υπέρ ή κατά των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.
Το ζήτημα είναι αν η ανάπτυξη μπορεί να προχωρά με σεβασμό στη νομιμότητα, στο περιβάλλον και στην ιστορία ενός τόπου.
Μπορεί ένα εκκλησάκι που άντεξε δύο αιώνες να κινδυνεύει σήμερα;
Μπορεί να γίνονται παρεμβάσεις σε μια τόσο ευαίσθητη περιοχή χωρίς να απαντώνται όλα τα ερωτήματα που έχουν τεθεί;
Μπορεί η τοπική κοινωνία να αισθάνεται ότι δεν ακούγεται;
Η Ζήρια δεν ζητά προνόμια.
Ζητά διαφάνεια.
Ζητά σεβασμό.
Ζητά απαντήσεις.
Και κυρίως ζητά να μη βρεθεί, λίγα χρόνια αργότερα, να μετρά χαμένα μνημεία, χαμένο δάσος και χαμένες ευκαιρίες για μια ανάπτυξη που θα μπορούσε να είχε γίνει με διαφορετικό τρόπο.
Γιατί όταν χαθεί η ιστορία και το φυσικό περιβάλλον ενός τόπου, δεν ξαναχτίζονται με καμία επένδυση.
