“Εκτός από την ουσία της συζήτησης για τα δημοτικά τέλη, προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση η επιλογή προσωπικών αναφορών και υπαινιγμών που δεν συνάδουν με τον θεσμικό ρόλο των αιρετών.
Η πολιτική αντιπαράθεση στον Δήμο Αιγιαλείας μέχρι τώρα, γίνεται με επιχειρήματα, προτάσεις και καθαρές θέσεις.
Η επιλογή όμως προσωπικών αναφορών και αναμοχλεύσεων του παρελθόντος, δείχνει μια διαφορετική αντίληψη για την πολιτική. Μια αντίληψη, που δεν κοιτά το παρόν και το μέλλον του τόπου, αλλά επενδύει σε υπαινιγμούς, εντυπώσεις και παρασκηνιακές πρακτικές.
Θα ήθελα να ξέρω αν ο κύριος Σπηλιόπουλος υιοθετεί αυτή τη λογική από μέλη της δημοτικής του ομάδας, ή τα καταδικάζει.
Το Δημοτικό Συμβούλιο Αιγιαλείας έχει κατακτήσει ένα επίπεδο πολιτικού πολιτισμού, ανεξάρτητα από τις πολιτικές αντιπαραθέσεις, που πολλές φορές είναι και έντονες και το σέβονται οι παρατάξεις- τόσο η πλειοψηφία όσο και η μείζων μειοψηφία.
Και αυτό, φαίνεται στην πράξη.
Δεν μετατρέψαμε ποτέ προσωπικές υποθέσεις ή δυσκολίες ανθρώπων σε πολιτικό εργαλείο, ούτε καν κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου.
Δεν επιλέξαμε τη λογική των υπαινιγμών.
Δεν επενδύσαμε στη δημιουργία σκιών και στην αναζήτηση φακέλων, ακολουθώντας τακτικές του παρελθόντος που έχουν καταδικαστεί στη δημοκρατία μας. Αυτές οι πρακτικές, δε συνάδουν με τη σύγχρονη αυτοδιοίκηση.
Αν κάποιοι θεωρούν ότι η πολιτική γίνεται με μεθόδους παρασκηνίου και προσωπική στοχοποίηση, έχουν επιλέξει λάθος εποχή και λάθος χώρο.
Και κάτι απλό, σε καθαρή γλώσσα, που την καταλαβαίνουν όλοι, αναφερόμενος στον κ.Σπηλιωτόπουλο, Όταν μιλάς για πολιτικές διαδρομές και μετακινήσεις, κοίταζε πρώτα τον καθρέφτη σου και μετά δίπλα σου.
Η πολιτική ζωή δεν προσφέρεται για επιλεκτική ηθικολογία. Οι πολίτες ζητούν σοβαρότητα, ευθύνη και λύσεις. Όχι κλίμα τοξικότητας και τεχνητών εντυπώσεων. Εμείς επιλέγουμε το δρόμο της θεσμικής ευθύνης. Εμείς, αυτόν τον δρόμο υπηρετούμε και δεν πρόκειται να παρεκκλίνουμε”.


















