Βρείτε μας στο Google News. Πατήστε εδώ!Η φωτιά Ρέθυμνο φέρνει στο προσκήνιο με οδυνηρό τρόπο τον κίνδυνο που ενέχει η γήρανση και η ανεπαρκής θωράκιση του δικτύου ηλεκτροδότησης απέναντι σε ακραία καιρικά φαινόμενα. Η σύλληψη του υπεύθυνου λειτουργίας του ΔΕΔΔΗΕ Ρεθύμνου ανοίγει εκ νέου τη συζήτηση για τις επενδύσεις σε υποδομές και την ευθύνη των διαχειριστών.
Η φωτιά Ρέθυμνο αναδεικνύει με δραματικό τρόπο πόσο στενά συνδέονται πλέον η ασφάλεια του ηλεκτρικού δικτύου, η κλιματική κρίση και το πραγματικό κόστος για την οικονομία και την κοινωνία. Η σύλληψη του υπεύθυνου λειτουργίας του δικτύου ΔΕΔΔΗΕ Ρεθύμνου για τη μεγάλη πυρκαγιά της 29ης Ιουλίου σηματοδοτεί μια πιο επιθετική ποινική προσέγγιση απέναντι σε τεχνικές αστοχίες που μετατρέπονται σε καταστροφές μεγάλης κλίμακας.
Πώς συνδέεται η φωτιά Ρέθυμνο με το δίκτυο ηλεκτροδότησης;
Σύμφωνα με τα στοιχεία της προανάκρισης, αγωγοί μέσης τάσης σε δύο ξύλινους στύλους κοντά στην Κρύα Βρύση φέρονται να ταλαντώθηκαν έντονα από τους ισχυρούς ανέμους, προκαλώντας σπινθήρες που οδήγησαν στην εκδήλωση της πυρκαγιάς. Η εικόνα αυτή παραπέμπει σε ένα δίκτυο που λειτουργεί στα όρια των αντοχών του, ειδικά σε περιοχές με έντονο ανάγλυφο και συχνούς ανέμους, όπου η προληπτική συντήρηση και η αναβάθμιση των υποδομών αποκτούν κρίσιμη σημασία.
Η αναζήτηση, στο πλαίσιο του αυτοφώρου, και του υπεύθυνου συντήρησης του δικτύου που δεν εντοπίστηκε, δείχνει ότι οι αρχές δεν περιορίζονται πλέον σε διαπιστώσεις τεχνικών αιτίων, αλλά αναζητούν συγκεκριμένες επιχειρησιακές ευθύνες. Για τον διαχειριστή δικτύου, αυτό μεταφράζεται σε αυξημένο νομικό και οικονομικό ρίσκο, που μεσοπρόθεσμα μπορεί να επιταχύνει επενδύσεις σε εκσυγχρονισμό, αλλά και να επηρεάσει το ρυθμιστικό πλαίσιο και το κόστος λειτουργίας.
Ποιο είναι το ευρύτερο αποτύπωμα των πυρκαγιών στο ενεργειακό σύστημα;
Η πυρκαγιά στο Ρέθυμνο έχει ήδη καταστρέψει εκτιμώμενη έκταση τουλάχιστον 45.000 στρεμμάτων και στοίχισε τη ζωή σε δύο πυροσβέστες, τον 58χρονο Εμμανουήλ Στρατιδάκη και τον 25χρονο Παντελή Διαμαντάκη, γεγονός που αναδεικνύει και το ανθρώπινο κόστος της ανεπαρκούς θωράκισης των υποδομών. Κάθε τέτοιο συμβάν συνεπάγεται δαπάνες αποκατάστασης δικτύου, αποζημιώσεις, απώλεια παραγωγικής γης και τουριστικού προϊόντος, δηλαδή ένα «κρυφό ενεργειακό κόστος» που τελικά επιστρέφει στην κοινωνία και στην οικονομία.
Δεν πρόκειται για μεμονωμένο περιστατικό, καθώς ερευνητές της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού είχαν διαπιστώσει ότι το 36,6% των πιο καταστροφικών πυρκαγιών στην Αττική το καλοκαίρι του 2025, με συνολική καμένη έκταση 381.000 στρεμμάτων, σχετίζονταν με το δίκτυο ηλεκτροδότησης. Αυτό το ποσοστό λειτουργεί ως καμπανάκι για τη ρυθμιστική αρχή και τον διαχειριστή, υποδεικνύοντας ότι η προσαρμογή του δικτύου στην κλιματική πραγματικότητα δεν είναι πλέον επιλογή, αλλά προϋπόθεση για την ενεργειακή ασφάλεια και τη διατήρηση της κοινωνικής αποδοχής.
Τι σημαίνει για τον καταναλωτή
Για τον καταναλωτή, τέτοια συμβάντα δημιουργούν άμεσο κίνδυνο διακοπών ρεύματος, ιδιαίτερα σε περιόδους αιχμής ζήτησης, με επιπτώσεις σε επιχειρήσεις, τουρισμό και αγροτική παραγωγή. Μεσοπρόθεσμα, το αυξημένο κόστος συντήρησης, οι επενδύσεις σε θωράκιση του δικτύου και οι πιθανές αποζημιώσεις από πυρκαγιές είναι πιθανό να μεταφερθούν, εν μέρει, στα τιμολόγια χρήσης δικτύου, επηρεάζοντας τους λογαριασμούς ρεύματος.
Παράλληλα, η αυστηροποίηση του πλαισίου ευθύνης μπορεί να οδηγήσει σε ταχύτερη υλοποίηση έργων αναβάθμισης, που μακροπρόθεσμα μειώνουν τον κίνδυνο βλαβών και διακοπών, άρα και το έμμεσο κόστος για τον πολίτη. Για τους επενδυτές στον κλάδο ενέργειας, η νέα αυτή πραγματικότητα σημαίνει ότι η διαχείριση κινδύνου πυρκαγιών και η ανθεκτικότητα των υποδομών αποτελούν πλέον κεντρικό παράγοντα αξιολόγησης.
Σχόλιο : Η υπόθεση στο Ρέθυμνο δείχνει ότι το πραγματικό κόστος της κλιματικής κρίσης και της γήρανσης των δικτύων δεν αποτυπώνεται μόνο στους λογαριασμούς ρεύματος, αλλά σε καμένη γη, απώλεια ζωών και διαρκή επιβάρυνση της οικονομίας. Αν δεν επιταχυνθούν οι επενδύσεις σε υπογειοποιήσεις, ενισχυμένους στύλους και στοχευμένη συντήρηση σε ζώνες υψηλού κινδύνου, το ρίσκο για νέες «φωτιές του δικτύου» θα παραμένει υψηλό, με συνέπεια να αυξάνονται τόσο οι άμεσες δαπάνες του κράτους όσο και οι έμμεσες πιέσεις στα τιμολόγια ενέργειας.
