Βρείτε μας στο Google News. Πατήστε εδώ!«Εντάξει, καταρχάς και η τοποθέτηση, ο ορισμός και η παραίτηση, η αποχώρηση, είναι αποφάσεις -το αίτημα για παραίτηση, για να είμαστε ακριβείς- της αμερικανικής Κυβέρνησης. Δεν έχει καμία σχέση η ελληνική Κυβέρνηση, όπως συμβαίνει σε κάθε χώρα. Άρα, είναι κάτι το οποίο ούτε μπορούμε να επηρεάσουμε, ούτε μπορούμε να σχολιάσουμε, όπως αντιλαμβάνεστε. Οι σχέσεις μας με τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής βρίσκονται στο υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων ετών, και αυτό θα συνεχιστεί, γιατί θα συνεχιστούν και όλες οι πολύ μεγάλες πρωτοβουλίες, αυτονοήτως. Εμείς οφείλουμε να συνεργαζόμαστε με όλα εκείνα τα πρόσωπα, τα οποία επιλέγει η κάθε κυβέρνηση, εν προκειμένω η Κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, για να υλοποιούνται όλες αυτές οι μεγάλες πρωτοβουλίες. Και, βέβαια, ένα κλίμα το οποίο αποτυπώθηκε και με την έλευση του Αμερικανού Υπουργού Εξωτερικών, πάνω στο οποίο θέλουμε να χτίσουμε το προσεχές διάστημα, σε μια πάρα πολύ κρίσιμη περίοδο. Η Αντιπολίτευση αυτά τα τελευταία 7 χρόνια, που είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης Πρωθυπουργός και η Κυβέρνηση, προσπαθεί να χρεώσει στην Κυβέρνηση, με μικρότερη ή μεγαλύτερη ένταση, κάθε ζήτημα το οποίο δεν άπτεται των αρμοδιοτήτων της Κυβέρνησης. Είναι ένα μοτίβο αντιπολιτευτικό, το οποίο το έχουμε δει από υποθέσεις ποινικού ενδιαφέροντος, ευρύτερου ενδιαφέροντος. Μετατρέπει μια πολύ μεγάλη, για παράδειγμα, και σημαντική ακρίβεια που οφείλουμε να διαχειριστούμε σε «ακρίβεια Μητσοτάκη». Τα έχουμε δει αυτά. Νομίζω ότι δεν τους βγαίνει το να χρεώνουν στην Κυβέρνηση ή στον Πρωθυπουργό, ανάλογα με την περίπτωση, κάθε εξέλιξη σημαντική -δεν λέω ότι δεν είναι σημαντική, δεν λέω ότι δεν είναι κάτι το οποίο, προφανώς, απασχολεί και το πολιτικό σύστημα- αλλά το να χρεώνουν τα πάντα στην Κυβέρνηση είναι μια τακτική που ούτε τους έχει δώσει κάτι, ούτε νομίζω ότι την ακούει και ο κόσμος με σοβαρότητα.
(Αν θα ζητήσει η Ελλάδα εξηγήσεις)
Δεν είναι θέμα εξηγήσεων. Είναι αποφάσεις, όπως συμβαίνει και σε όλες τις περιπτώσεις των χωρών που εκπροσωπούνται διπλωματικά σε μια άλλη χώρα. Αυτές είναι αποφάσεις άλλων κρατών, κυβερνήσεων. Δηλαδή, εν προκειμένω, η τοποθέτηση ή η απομάκρυνση, η παραίτηση, αναλόγως την περίπτωση, ή η τοποθέτηση κάποιου άλλου προσώπου δεν είναι απόφαση της ελληνικής Κυβέρνησης.
Για τις αιτιάσεις της αντιπολίτευσης
Παύλος Μαρινάκης
Η Αντιπολίτευση έχει μάθει να λέει οτιδήποτε, χωρίς να το τεκμηριώνει. Εν πάση περιπτώσει, τις περισσότερες φορές να πιάνεται από δημοσιεύματα. Εγώ, αν ισχύει κάτι ή δεν ισχύει, δεν μπορώ να το γνωρίζω. Ούτε είμαι ερευνητής, ούτε είμαι δικαστής, ούτε είμαι εισαγγελέας. Και αυτή την απάντηση την έχω δώσει σε πάρα πολλές άλλες περιπτώσεις, που διάφορα δημοσιεύματα τα χρησιμοποιεί η Αντιπολίτευση ως θέσφατα. Άρα, αυτό εγώ δεν μπορώ να το γνωρίζω. Ναι, απεπέμφθη. Αυτό είναι το γεγονός. Το γεγονός είναι αυτό. Η Αντιπολίτευση το πάει παραπέρα. Κάποιες ανακοινώσεις, τέλος πάντων, ή κάποιες αιτιάσεις, το πάει παραπέρα υιοθετώντας κάποια δημοσιεύματα. Δεν είναι δουλειά της Κυβέρνησης, εν προκειμένω του Κυβερνητικού Εκπροσώπου, να σχολιάζει δημοσιεύματα, και ειδικά όταν τα δημοσιεύματα αυτά αναφέρονται σε διάφορα ζητήματα, τα οποία δεν έχουν σχέση με την Κυβέρνηση. Το να μιλάμε στον αέρα ή να μιλάμε υποθετικά. Αυτό το οποίο μπορώ να σας απαντήσω εγώ είναι ότι όλα αυτά τα ενεργειακά έργα, κάποια εκ των οποίων είχαν ξεκινήσει να συζητούνται ακόμα και πριν την ανάληψη των καθηκόντων του Κυριάκου Μητσοτάκη, θα συνεχιστούν όλα, γιατί είναι όλα μεγάλης στρατηγικής σημασίας. Δεν είναι έργα τα οποία προσωποποιούνται σε ένα πρόσωπο, εξειδικεύονται σε ένα πρόσωπο. Ναι, το ξαναλέω, εγώ δεν μπορώ να σχολιάσω κάτι υποθετικό, ούτε είναι σωστό νομίζω να μπαίνουμε σε τέτοιες διαδικασίες και σε τέτοιες θεωρίες. Οτιδήποτε θεωρεί η αντιπολίτευση ότι πρέπει να πει, ας το πει συγκεκριμένα. Αλλά εγώ θα σας ξαναπώ, ότι όλα αυτά τα έργα προφανώς και συνεχίζονται. Είναι έργα τεράστιας σημασίας για την Ελλάδα και δεν εξειδικεύονται σε ένα πρόσωπο. Έχουμε καθήκον να συνεργαστούμε ως κυβέρνηση, το Υπουργείο Εξωτερικών εν προκειμένω και όλοι οι συναρμόδιοι Υπουργοί, με όλα εκείνα… (αν είχε κάνει παρέμβαση η κ. Γκιλφόιλ δεν θα ήταν θέμα της Κυβέρνησης) Ναι, αλλά αυτό είναι εντελώς υποθετικό. Δεν τεκμηριώνεται από πουθενά. Δεν προκύπτει από πουθενά σχέση της κυβέρνησης με όλη αυτή τη συζήτηση η οποία γίνεται, ακόμα και με τα δημοσιεύματα τα οποία έχουν βγει. Δεν προκύπτει κάποια σύνδεση της κυβέρνησης και το να βγαίνει η αντιπολίτευση, να πετάει λάσπη στον ανεμιστήρα για να συνδέσει μεταξύ τους γεγονότα χωρίς να τεκμηριώνει κάτι τέτοιο- μια γνωστή τακτική- δεν νομίζω ότι προσφέρεται.
Για το δημοσίευμα της WSJ
Παύλος Μαρινάκης
Έχω απαντήσει καθαρά σε αυτό και στη συνέχεια απάντησε ο κύριος Παπασταύρου. Ούτε υπήρξε θέμα απειλής, άρα δεν απειληθήκαμε, ούτε θα μπορούσαμε ποτέ να δεχθούμε ή να διανοηθούμε να δεχθούμε κάτι τέτοιο. Αυτά έχουν απαντηθεί από την πρώτη στιγμή.
Για το επίδομα θέρμανσης
Παύλος Μαρινάκης
Επειδή το ξεκινάτε με τον κύριο Τσίπρα, εγώ θα πω κάποια πράγματα. Μέχρι εκεί που μπορώ να πω κιόλας, γιατί σε λίγες ώρες, δηλαδή νομίζω λίγο μετά τη μία το μεσημέρι, θα έχουμε και την εξειδίκευση των μέτρων από τον κύριο Παπασταύρου, τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας και τον κύριο Πετραλιά, τον Υφυπουργό Οικονομικών. Καταρχάς, βιώνουμε και εμείς και η υπόλοιπη Ευρώπη και όχι μόνο, τη μεγαλύτερη ενεργειακή κρίση της ιστορίας. Δεν το λέω εγώ αυτό, ούτε εσείς, ούτε ο Πρωθυπουργός το έχει πει, ούτε η Νέα Δημοκρατία. Το έχει πει ο Εκτελεστικός Διευθυντής του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας την άνοιξη που ξεκίνησε η κρίση. Άρα, όπως αντιλαμβάνεστε, το να πει κανείς ότι θα πατήσει ένα κουμπί και δεν θα υποστεί κανείς τις συνέπειες αυτής της κρίσης είναι ουτοπικό. Εμείς τι κάνουμε; Δίνουμε τη μεγαλύτερη δυνατή στήριξη στους πολίτες μετά από μια οικονομική πολιτική που έχουμε εφαρμόσει, που μας έχει φέρει παραπάνω έσοδα, ενώ δεν έχουμε αυξήσει κανέναν φόρο, κάτι το οποίο η αντιπολίτευση το καταγγέλλει ως υπερφορολόγηση. Έχουμε τα λεφτά στο ταμείο μας για να μπορέσουμε να δώσουμε στον κόσμο όσο παραπάνω ανάσες μπορούμε. Πετρέλαιο θέρμανσης. Επειδή μιλήσατε για τον κύριο Τσίπρα, έκανα μια άσκηση μετά από τα στοιχεία που πήρα και από το Υπουργείο Οικονομικών. Επίδομα θέρμανσης. Το επίδομα θέρμανσης 2019 – 2026. Ναι, το πετρέλαιο από πέρσι φέτος ειδικά θα είναι ακριβότερο, αλλά ελάτε να δούμε πολύ γρήγορα για το επίδομα θέρμανσης αρχικά τα εισοδηματικά κριτήρια. Το 2019 επίδομα έπαιρνε ένα μονομελές νοικοκυριό μέχρι 12.000 ευρώ εισόδημα. Αυτό έχει πάει 16.000. Ένα ζευγάρι χωρίς παιδιά ήταν 20.000, έχει πάει 24.000. Και το κυριότερο, γιατί εκεί δώσαμε μεγάλη βάση, ένα ζευγάρι με ένα παιδί από 22.000 όριο έχει πάει στις 29.000, με δύο παιδιά από 24.000 στις 34.000, αύξηση 41,7% και ένα ζευγάρι με τρία παιδιά αύξηση 50% από 26.000, 39.000. Πάμε να δούμε το επίδομα, επειδή ο κύριος Τσίπρας κουνάει το δάχτυλο. Κρύο υπήρχε και τα προηγούμενα χρόνια. Ναι, αλλά αν συγκρίνει κανείς προσέξτε, βεβαίως το είπα και στην αρχή ότι δεν είναι ίδια η τιμή του πετρελαίου, ειδικά πέρσι με φέτος, αλλά η σύγκριση ’19-’25, η διαφορά τιμής δεν είναι τόσο μεγάλη. Αυτό που σας λέω δεν αλλάζουν φέτος. Το ύψος του επιδόματος, οι μεγάλες παρεμβάσεις έγιναν τα προηγούμενα χρόνια και επιπλέον φέτος θα αυξηθεί 30%. Το 2019 που αναλάβαμε εμείς, δεν συγκρινόμαστε με τον κύριο Τσίπρα, αλλά δείτε τι παραλάβαμε και πού έχει φτάσει το επίδομα. Το επίδομα θέρμανσης ξεκινούσε από τα 80 ευρώ και έφτανε τα 350 ευρώ. Πέρσι ξεκίνησε από τα 100, φέτος θα ξεκινήσει από τα 130. Πέρσι έφτανε από τα τριακόσια πενήντα του ’19 τα 800 ευρώ, άρα παραπάνω από επί δύο και φέτος τα 800 θα γίνουν μέχρι 1040. Άρα από το ’19 μέχρι φέτος θα έχει τριπλασιαστεί το ανώτατο όριο επιδότησης, ενώ σε κάποιες περιοχές αυξημένων ενεργειακών αναγκών θα φτάσει και μέχρι, ήταν πέρσι μέχρι 1.200, θα φτάσει τα 1.560. Αυτό δεν το λέω για να ζητήσω από τους πολίτες, που αντιλαμβάνονται τη δυσκολία της κατάστασης, αλλά εμείς αντιλαμβανόμαστε και το κυριότερο, τη δυσκολία που περνάνε εκείνοι και πρέπει να τους στηρίξουμε με σεβασμό σε καθέναν που μας βλέπει. Εγώ τα έβαλα όλα. Είπα ότι και το πετρέλαιο αυξήθηκε. Δεν βάζω αποσπασματικά. Κύριε Κούτρα, επειδή ρωτήθηκα από τον κύριο Ντσούνο με βάση αυτό το οποίο είπε ο κύριος Τσίπρας, ο οποίος δεν είναι ένας νέος πολιτικός. Είναι ο παλαιότερος αυτή τη στιγμή, αν δει κανείς από πότε είναι πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, είναι ο παλαιότερος πολιτικός αρχηγός στο πολιτικό σύστημα. Και ένας πρώην πρωθυπουργός. Όταν έρχεται, λοιπόν, ένας πρώην πρωθυπουργός και κατηγορεί την κυβέρνηση, η οποία διαχειρίζεται, όπως και άλλες κυβερνήσεις, μια πρωτοφανή ενεργειακή κρίση σε συνέχεια πολλών άλλων κρίσεων και πολέμων που είχαν ως αποτέλεσμα να αυξηθούν οι τιμές, όπως πολύ σωστά είπατε, και στο σούπερ μάρκετ και στην ενέργεια και στο στεγαστικό, αυτές είναι κρίσεις που ήρθαν και μας βρήκαν και έχουμε υποχρέωση να διαχειριστούμε.
Παύλος Μαρινάκης
Αλλά θα απαντήσω και σ’ αυτό το οποίο λέτε. Κοιτάξτε, το πετρέλαιο θα άνοιγε πάνω από 1,90 απ’ ό,τι φαίνεται. Και ο στόχος είναι με τη διπλή παρέμβαση που θα κάνουμε, το πετρέλαιο να ανοίξει σίγουρα χαμηλότερα από το 1,70-75 που έκλεισε πέρυσι και μακάρι να πάει και χαμηλότερα και από το 1,70, δεν θα σας πω κάτι, θα τα πουν το μεσημέρι οι αρμόδιοι υπουργοί. Είναι διπλή η παρέμβαση και θα έχουμε ανακοινώσεις και για το ντίζελ και θα δούμε τι θα γίνει και με την αμόλυβδη, εκκρεμεί και το αίτημα του Πρωθυπουργού. Ως προς τα υπόλοιπα που μου είπατε, δεν θέλω να αφήσω τίποτα αναπάντητο. Ξέρετε, ο Κυριάκος Μητσοτάκης το 2019 δεν εξελέγη πρωθυπουργός μιας οικονομίας που ήταν πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, ούτε της Ελβετίας ούτε του Λουξεμβούργου. (Δημοσιογράφος: Προφανώς. Λέμε τα αυτονόητα)
Αυτονόητα, αλλά επειδή ακούω διάφορα. Εξελέγη πρωθυπουργός μιας χώρας που ήταν 27η στις 27 σε ρυθμούς ανάπτυξης. Είχε 600.000 λιγότερους εργαζόμενους από όσους έχει σήμερα, άνθρωποι δηλαδή σε απόλυτη κοινωνική απομόνωση.
(Δημοσιογράφος: Και γι’ αυτό ο Τσίπρας τιμωρήθηκε στις κάλπες.)
Προσέξτε: αν ο πήχης μας είναι ο κύριος Τσίπρας και η κυβέρνησή του, έχουμε αποτύχει. Αλλά μια κυβέρνηση αξιολογείται με βάση το τι παραλαμβάνει και πού έχει πάει.
Για την αναντιστοιχία μεταξύ οικονομικών δεικτών και πραγματικών αποδοχών
Παύλος Μαρινάκης
Λοιπόν, πάμε λίγο στους μισθούς. Καταρχάς, ναι, δεν έχουμε φτάσει στον ευρωπαϊκό μέσο όρο, πρέπει να διανύσουμε κι άλλη απόσταση, συμφωνώ. Επειδή όμως έχουμε διπλασιάσει τις επενδύσεις, έχουμε αυξήσει κατακόρυφα τις εξαγωγές, ήταν στο 10% του ΑΕΠ, έχουν πάει οι επενδύσεις στο 18% του ΑΕΠ και ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι στο 20%. Επειδή έχουμε αντιμετωπίσει τη φοροδιαφυγή, άρα έχουμε φέρει έσοδα στο κράτος ενώ μειώνουμε φόρους, έχουμε μειώσει 83 φορές φορολογικούς συντελεστές και εισφορές, έχουμε αυξήσει τα έσοδα και έτσι υπάρχουν χρήματα πλέον διαθέσιμα να δίνονται πίσω στους πολίτες. Εγώ δεν λέω όσα αξίζουν, αξίζουν και περισσότερα, χρειάζονται και περισσότερα, όσο παραπάνω μπορούμε.
Για την ακρίβεια
Παύλος Μαρινάκης
Υπάρχει ακρίβεια γιατί έχουμε για να διαχειριστούμε τρεις πολέμους τα τελευταία χρόνια, μία πανδημία με τεράστιες οικονομικές συνέπειες, μία εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, πράγματα τα οποία δεν μπορούσαμε να φανταστούμε. Εμείς λοιπόν τι έχουμε καταφέρει; Δεν είναι κάτι το οποίο το λέμε για να μας χειροκροτήσει ο κόσμος, αλλά είναι μία πραγματικότητα. Να έχουμε μία οικονομία που διαχειρίζεται τις μεγαλύτερες κρίσεις στην ιστορία και να μπορεί να δίνει πίσω στον κόσμο όσα παραπάνω είναι δυνατόν να δοθούν. Όχι όσα παραπάνω θέλει ο κόσμος, θέλει παραπάνω και δικαίως. Ο μέσος μισθός στην Ελλάδα, αν βάλει μάλιστα κανείς, ο καθαρός μισθός εργαζομένων, είναι αυτή τη στιγμή στη 17η θέση. Έχω εδώ έναν πίνακα. Ήμασταν στη 19η θέση. Έχουμε από κάτω μας 10 χώρες, οι οποίες κι αυτές περνάνε κρίση. Δεν έχουμε μισθούς Βουλγαρίας, που λένε στην αντιπολίτευση. Ο κατώτατος μισθός στην Ελλάδα, με όρους αγοραστικής δύναμης –Eurostat αυτά–, είναι στη 14η θέση. Ναι, δεν είμαστε στα ψηλά, δεν είμαστε όμως και τελευταίοι. Τι θέλω να πω; Για να μην παρεξηγηθώ, ήμασταν στο τρίτο υπόγειο όταν αναλάβαμε. Δεν έχουμε φτάσει εκεί που πρέπει. Έχουμε διανύσει όμως μια σημαντική απόσταση και το κυριότερο. Γιατί φτάσαμε στο σημείο η Ελλάδα να φτάνει να παίρνει αποφάσεις, να χάνουν οι συνταξιούχοι τη μισή τους σύνταξη, να μην μπορούν τα νέα παιδιά να βρουν σπίτι, να φεύγουν 700.000 νέοι στο εξωτερικό, ενώ έχουν γυρίσει περισσότεροι από τους μισούς; Γιατί από το ’80 και μετά, από το ’80 και μετά, οι ελληνικές κυβερνήσεις, με πρώτη και κυριότερη εκείνη την περίοδο του «δώσ’ τα όλα», εφαρμόζανε μια πολιτική όπου ζούσαμε πάνω από τις δυνάμεις μας ως χώρα. Δεν φταίνε οι πολίτες. Όταν, λοιπόν, ζούσαμε με δανεικά από τις επόμενες γενιές, φτάσαμε στο μη παρέκει. Εμείς, λοιπόν, έχουμε καταφέρει να επιστρέφουμε σταδιακά πίσω στους πολίτες αυτά τα οποία στερήθηκαν, χωρίς να χρεώνουμε τις επόμενες γενιές και να δημιουργούμε τις συνθήκες ο κόσμος να βρίσκει δουλειά.
(Δημοσιογράφος: Και πολύ καλά κάνετε. Ταυτοχρόνως να βγαίνει.)
Συμφωνώ μαζί σας εννοείται. Πρέπει να συνεχίσουμε να τα βλέπουμε όλα.
Για την έρευνα του LSE για την παραγωγικότητα στην Ελλάδα και τα ευρήματα δημοσκόπησης
Παύλος Μαρινάκης
Μα δεν το συζητάμε. Προφανώς και είναι το πρώτο θέμα. Κύριε Κούτρα, η Κυβέρνηση Μητσοτάκη μόνο για την έκτακτη συνθήκη από την άνοιξη και μετά, έχει δώσει σε έκτακτα μέτρα, χώρια αυτά τα οποία νομοθετούνται και εφαρμόζονται χρόνο με τον χρόνο, που είναι τα μόνιμα μέτρα, πάνω από 1 δισ. Τα λεφτά, δυστυχώς, δεν είναι απεριόριστα και είναι χρήματα των Ελλήνων φορολογουμένων. Εγώ δεν λέω ότι λύσανε όλα τα προβλήματα αυτές οι παρεμβάσεις. Προφανώς και υπάρχει ακρίβεια, η πιο επίμονη πληθωριστική κρίση, αλλά μαγικές συνταγές δεν υπάρχουν. Κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε και αντιλαμβανόμαστε ότι πρέπει να συνεχίσουμε να στηρίζουμε τους πολίτες.
Για τα πολιτικά χαρακτηριστικά της δημοσκόπησης της Opinion Poll, για τις έδρες των κομμάτων
Παύλος Μαρινάκης
Κοιτάξτε, οι δημοσκοπήσεις είναι ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο που εμείς ποτέ δεν έχουμε αμφισβητήσει, είτε μας δείχνουν ανεβασμένους, είτε όχι. Η διαφορά των δημοσκοπήσεων είναι ότι αυτές ειδικά οι δημοσκοπήσεις, γίνονται σε ένα περιβάλλον πριν την προεκλογική περίοδο. Αλλά βγάζουν ένα πολύ χρήσιμο συμπέρασμα. Αν δει κανείς αυτή την κάρτα και τα ποσοστά τα οποία δίνουν σε κάθε κόμμα και τις έδρες, τις πιθανές έδρες, προκύπτει ότι η μόνη ρεαλιστική εναλλακτική διακυβέρνησης του τόπου είναι ο δικός μας στόχος, μια αυτοδύναμη Κυβέρνηση, που στο τέλος της ημέρας μόνο οι πολίτες θα αποφασίσουν. Γιατί; Γιατί είναι πολύ πιο λογικό κάποιος που βρίσκεται μεταξύ του 30 και του 31, εν προκειμένω 30,3%, να λέει: «Θα δουλέψω σκληρά. Θα βγάλω ένα πρόγραμμα το οποίο θα είναι πειστικό και κοστολογημένο και συγκριτικά με τα υπόλοιπα προγράμματα θα δώσω μια ρεαλιστική εναλλακτική και θέλω να πάω από το 30…»
Κοιτάξτε, είναι πολύ πιο ρεαλιστικό…Καταρχάς, το 2023, αντιστοίχως οι δημοσκοπήσεις μας έδειχναν 7 με 8 μονάδες, ειδικά τέτοια περίοδο, από ό,τι πήραμε στις εκλογές. Δεν προεξοφλώ το αποτέλεσμα.
(Δημοσιογράφος: Άρα εσείς ξέρετε ότι θα είναι 7 μονάδες πάνω η Νέα Δημοκρατία).
Όχι, όχι, δεν ξέρουμε τίποτα.
(Δημοσιογράφος: Και άμα είναι 7 μονάδες κάτω, υπάρχει θέμα αρχηγού, καταλάβαμε.)
Δεν προεξοφλώ τίποτα. Μόνος μας κριτής είναι ο ελληνικός λαός. Εμείς κάνουμε υποθετικά σενάρια. Τι λέω όμως; Ότι είναι πολύ πιο λογικό κάποιος που βρίσκεται στο 30 με 31 να λέει: «Θα δουλέψω. Θα δουλέψω. Θα είμαι όσο πιο αποτελεσματικός μπορώ για να πάω στο 37, συν πλην 1 που θα είναι η αυτοδυναμία», παρά κάποιος που από 2ος με 10-15 μονάδες διαφορά προς το 15, θέλει να γίνει πρώτος ή ακόμα χειρότερα, ο 3ος που λέει ότι θα είναι πρώτος. Και το κυριότερο, αφήστε το 1ος, 2ος, 3ος, όλοι αυτοί δεν λένε με σαφήνεια, σε περίπτωση που, έστω ότι ο κόσμος αποφασίσει έτσι, γιατί οι πολίτες μας κρίνουν όλους, έτσι, με ποιους θα κυβερνήσουν. Άρα, στο τέλος της ημέρας κρίνεται και η αξιοπιστία, η αποτελεσματικότητα, αλλά και το πόσο ρεαλιστικά και εφαρμόσιμα είναι αυτά που λες και ως προς τη διακυβέρνηση. Αυτό που λέμε εμείς βγάζει νόημα. Αυτό που λένε οι άλλοι δεν βγάζει κανένα νόημα. Το είπα και χθες. Δεν ζούμε σε έναν τόπο απομονωμένο και αποκομμένο από όλο τον υπόλοιπο κόσμο. Αυτό το οποίο συμβαίνει εδώ, συμβαίνει δυστυχώς, γιατί μιλάμε για μια πρωτοφανή κρίση που αθροίζεται, έρχεται και προστίθεται στις προηγούμενες, συμβαίνει σε όλη την Ευρώπη και όχι μόνο, και εκτός Ευρώπης.
Δεν θα μπορούσαμε, λοιπόν, εμείς σε μια περίοδο που, όπως και συμβαίνει και στην υπόλοιπη, δείτε τι γίνεται στο στεγαστικό, ως προς το στεγαστικό, στην Ισπανία, σε άλλες χώρες. Όλα αυτά που σας λέω, δεν τα λέω γιατί έχω την αυταπάτη, όπως είχαν άλλοι στο παρελθόν, ότι εξαφάνισαν τα προβλήματα. Συγκριτικά είναι όλα. Ό,τι καλύτερο μπορούμε να κάνουμε. Για να απαντήσω στο ερώτημα που είπατε.
(Δημοσιογράφος: Ναι, με τις δημοσκοπήσεις, δικαιωματικά λέτε: «Παιδιά, εγώ είμαι πολύ πιο κοντά στην αυτοδυναμία από ό,τι είναι οι άλλοι στο να κερδίσουν εμένα». Σε αυτό που λέτε έχετε απόλυτο δίκιο, δηλαδή οι αριθμοί το λένε. Δεν μπορεί να σας πει κανένας ότι είναι πιο δύσκολο να καλύψεις 7 μονάδες από το να καλύψουν οι άλλοι 27, ξέρω κι εγώ. Συμφωνούμε, δεν διαφωνούμε. Εδώ όμως προκύπτει αδιέξοδο και ακυβερνησία. Γιατί εσείς, όπως το βλέπετε το σκηνικό, με ποιον θα συνεργαστείτε;). Κοιτάξτε, δεν είναι κάτι δικό μου προφανώς, αλλά θα το επαναλάβω ότι στη Δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα και οι βουλευτικές εκλογές, δεν είναι εκλογές πρώτου και δεύτερου γύρου. Οι βουλευτικές εκλογές είναι μια διαδικασία μιας ημέρας. Εμείς, λοιπόν, επιδιώκουμε την αυτοδυναμία, που δεν είναι η μόνη εναλλακτική. Μπορεί να την πετύχουμε, μπορεί και όχι, γιατί οι πολίτες θα το αποφασίσουν. Το να το λέμε εμείς εδώ, δεν έχει καμία σημασία, σε σχέση με το εκλογικό αποτέλεσμα. Δημοκρατία έχουμε. Σε περίπτωση, λοιπόν, που δεν πετύχουμε τον στόχο αυτό, τότε προφανώς θα πρέπει ο τόπος να έχει κυβέρνηση. Το μόνο σοβαρό κόμμα με βάση το παρελθόν του, το ξαναλέω, αυτό που ζήσαμε επί της αείμνηστης Φώφης Γεννηματά, του Βαγγέλη Βενιζέλου, όταν ήταν πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, θα μπορούσε να είναι το ΠΑΣΟΚ. Αλλά το ΠΑΣΟΚ του κυρίου Ανδρουλάκη έχει καταστήσει τον στόχο της αυτοδυναμίας ακόμα παραπάνω μονόδρομο, γιατί είναι ένα κόμμα το οποίο φέρνει το ένα στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ μετά το άλλο στο ΠΑΣΟΚ, έχει υιοθετήσει στο πρόσφατο παρελθόν ακόμα και τη ρητορική των χαμένων βαγονιών, του ξυλολίου πάνω σε ένα τραγικό δυστύχημα και μπαίνει σε μια διαδικασία, δείτε τι γίνεται τις τελευταίες μέρες. Το υποτιθέμενο προοδευτικό μέτωπο παραπέμπει, με πολιτικούς όρους, για να μην παρεξηγηθώ, σε ένα πολεμικό μέτωπο. Όλα αυτά ο κόσμος θα τα συνεκτιμήσει. Εμείς λέμε, κύριε Κούτρα, ότι – το ξαναλέω – δεν υπάρχει δεύτερος και τρίτος γύρος στις εκλογές, για να μην παρεξηγηθώ. Αλλά προσέξτε, όταν βλέπεις ότι έχεις μια υπεροχή, όχι όμως κυριαρχία, γιατί υπάρχουν πολλά προβλήματα, οφείλεις να κάνεις ένα πράγμα: Να δουλέψεις, να είσαι αποτελεσματικός, να παρουσιάσεις έναν απολογισμό που να δείχνει ότι, δεδομένων των συνθηκών, ήσουν συνεπής σε σχέση με αυτά που έλεγες το 2023 και θεωρώ ότι ήμασταν στη μεγάλη εικόνα. Προφανώς, έγιναν και λάθη και προσπαθούμε να τα διορθώσουμε και με όσο μεγαλύτερη ταπεινότητα, γιατί μιλάμε ειδικά για μια περίοδο τόσων πολλών κρίσεων, να εμφανίσεις ένα πρόγραμμα. Πάντοτε, κύριε Κούτρα, κοιτάξτε, πάντοτε υπήρχαν, υπάρχουν και.. Εγώ θεωρώ ότι όταν είσαι στην πολιτική, δουλειά σου είναι να κάνεις πρωτίστως αυτοκριτική και όχι κριτική για τους άλλους. Και όπως πολύ σωστά είπε ο Πρωθυπουργός, όλους μας κρίνει ο ελληνικός λαός και μέχρι τότε μας αξιολογεί σε κάθε κόμμα ο καθένας, ο πρόεδρος του κόμματος που ανήκει, εν προκειμένω, ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Νομίζω τα είπε όλα ο Πρωθυπουργός.
(Δημοσιογράφος: Και αν είναι στο 25%, φεύγει;). Κοιτάξτε, έγινε συζήτηση τις επόμενες μέρες, από μια συνέντευξη του Πρωθυπουργού στον κύριο Πορτοσάλτε. Ο Πρωθυπουργός απάντησε σε ένα ερώτημα με πολύ μεγάλη ειλικρίνεια και θεωρώ μια απάντηση η οποία δείχνει και μια κουλτούρα διαφορετική από ό,τι μπορεί να είχαμε δει σε άλλες περιπτώσεις στο παρελθόν. Δεν είναι κολλημένος με την καρέκλα. Όταν είσαι στο 30% – 31% και στοχεύεις στην αυτοδυναμία, για να κυβερνηθεί ο τόπος, το ξαναλέω, Δημοκρατία έχουμε, ο κόσμος το αποφασίζει. Τον ρωτάει ο κύριος Πορτοσάλτε. «κάποιοι λένε ότι αν πάρετε 25%» και λέει μόνος του αφοπλιστικά, ότι αν είναι να πάρουμε κάτω από 25%, θα φύγω μόνος μου. Αυτό δεν είναι ούτε πήχης, ούτε άνοιξε κάποιο θέμα. Το έκλεισε το θέμα. Απάντησε με ειλικρίνεια και έδειξε πώς αντιλαμβάνεται τη λαϊκή ετυμηγορία.
Για το πότε θα γίνουν οι εκλογές
Παύλος Μαρινάκης
Δεν το γνωρίζουμε. Αυτό το 2027, όπως τελικά αποδείχθηκε και το 2023, έτσι θα αποδειχθεί και τώρα. Το πότε, δεν το ξέρουμε.
