ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΙΓΙΟΥ
Αίγιο, 19 Ιουνίου 2026
Προς:
1. Την Πρόεδρο του Αρείου Πάγου
2. Τον Υπουργό Δικαιοσύνης
Θέμα: Θεσμική διασφάλιση της πλήρους εφαρμογής της υπ’ αριθ. 6/2026 απόφασης της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου για τα δάνεια του ν. 3869/2010
Αξιότιμη κυρία Πρόεδρε,
Αξιότιμε κύριε Υπουργέ,
Ο Δικηγορικός Σύλλογος Αιγίου, στο πλαίσιο του θεσμικού του ρόλου για την υπεράσπιση του κράτους δικαίου, της ορθής απονομής της Δικαιοσύνης και της προστασίας των δικαιωμάτων των πολιτών, εκφράζει την έντονη ανησυχία του για τον τρόπο με τον οποίο επιχειρείται, μετά τη δημοσίευση της υπ’ αριθ. 6/2026 απόφασης της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου, να τεθεί ζήτημα δήθεν αμφισημίας ως προς την εφαρμογή της.
Η ως άνω απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου έκρινε με σαφήνεια ότι, για τις ρυθμίσεις του άρθρου 9 παρ. 2 του ν. 3869/2010, ο εκτοκισμός υπολογίζεται επί της εκάστοτε μηνιαίας δόσης και όχι επί του συνολικού οφειλόμενου κεφαλαίου. Πρόκειται για κρίση ανώτατου δικαστικού σχηματισμού, με ιδιαίτερη θεσμική και κοινωνική βαρύτητα, η οποία αφορά χιλιάδες δανειολήπτες που προσέφυγαν στη Δικαιοσύνη για την προστασία της κύριας κατοικίας τους.
Παρά ταύτα, δημόσιες τοποθετήσεις θεσμικών παραγόντων, καθώς και ανακοινώσεις εταιρειών διαχείρισης απαιτήσεων, εμφανίζονται να μεταθέτουν το βάρος από την εφαρμογή της απόφασης σε δήθεν ανάγκη περαιτέρω διευκρινίσεων. Η θέση αυτή δημιουργεί εύλογη ανησυχία ότι επιχειρείται να μετατραπεί μία σαφής δικαστική κρίση σε πεδίο καθυστέρησης, ερμηνευτικής αμφισβήτησης και πρακτικής αποδυνάμωσης.
Ο Δικηγορικός Σύλλογος Αιγίου θεωρεί ότι δεν υφίσταται γκρίζα ζώνη ως προς την ουσία της απόφασης. Η ουσία είναι καθαρή: ο τόκος υπολογίζεται στη μηνιαία δόση και όχι στο συνολικό κεφάλαιο. Τυχόν τεχνικά ζητήματα εφαρμογής δεν μπορούν να χρησιμοποιούνται ως πρόσχημα για τη μη πλήρη συμμόρφωση των εμπλεκόμενων εταιρειών, ούτε να επιβαρύνουν περαιτέρω τους οφειλέτες που έχουν ήδη υποστεί πολυετή οικονομική και δικαστική ταλαιπωρία.
Ιδίως δε προκαλεί θεσμική εντύπωση το γεγονός ότι εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων, οι οποίες είναι άμεσα ενδιαφερόμενες από την έκβαση και την εφαρμογή της απόφασης, εκδίδουν δημόσιες ανακοινώσεις με τις οποίες ουσιαστικά υποδεικνύουν τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να αντιμετωπιστεί η απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου.
Οι αποφάσεις της Δικαιοσύνης εκδίδονται και εκτελούνται στο όνομα του Ελληνικού Λαού. Όχι στο όνομα των funds. Όχι στο όνομα των servicers. Όχι στο όνομα οποιουδήποτε ιδιωτικού οικονομικού συμφέροντος. Όταν μάλιστα οι ίδιοι οι άμεσα ενδιαφερόμενοι εκδίδουν ανακοινώσεις και δίνουν «οδηγίες» για το πώς πρέπει να εφαρμοστεί μία απόφαση που τους αφορά, τότε το ζήτημα παύει να είναι απλώς τεχνικό. Γίνεται βαθιά θεσμικό.
Η Δικαιοσύνη δεν μπορεί να γίνεται σεβαστή επιλεκτικά. Οι αποφάσεις των ανώτατων δικαστηρίων δεν είναι δεσμευτικές μόνο όταν ευνοούν τις τράπεζες, τα funds και τους servicers. Είναι εξίσου δεσμευτικές —και ιδίως τότε απαιτούν θεσμική προστασία— όταν αναγνωρίζουν δικαιώματα στους πολίτες και αποκαθιστούν την ισορροπία απέναντι στην οικονομική ισχύ.
Είναι ζήτημα κράτους δικαίου να παραμείνουν απολύτως διακριτά τα όρια μεταξύ της δικαστικής λειτουργίας, της εκτελεστικής εξουσίας και των ιδιωτικών οικονομικών συμφερόντων. Η Δημοκρατία δεν μπορεί να επιτρέπει σε ιδιωτικά κέντρα ισχύος να παρεισφρύουν στην εφαρμογή δικαστικών αποφάσεων και να τις αντιμετωπίζουν ως πρόβλημα όταν δεν εξυπηρετούν τα συμφέροντά τους.
Η εκτελεστική εξουσία δεν καλείται να επανερμηνεύσει τη δικαστική κρίση, αλλά να εγγυηθεί ότι αυτή θα γίνει σεβαστή και θα εφαρμοστεί στην πράξη. Αντιστοίχως, οι εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων οφείλουν να συμμορφωθούν πλήρως προς το περιεχόμενο της απόφασης, χωρίς να μετακυλίουν στους πολίτες το κόστος της καθυστέρησης ή της επιλεκτικής εφαρμογής.
Κατόπιν των ανωτέρω, ο Δικηγορικός Σύλλογος Αιγίου ζητεί:
1. Να διασφαλιστεί θεσμικά η άμεση και πλήρης εφαρμογή της υπ’ αριθ. 6/2026 απόφασης της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου.
2. Να αποτραπεί κάθε προσπάθεια μετάθεσης, καθυστέρησης ή αποδυνάμωσης της εφαρμογής της απόφασης μέσω επίκλησης δήθεν ερμηνευτικών ασαφειών.
3. Να υπάρξει σαφές θεσμικό μήνυμα προς τις εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων ότι η συμμόρφωση προς τις αποφάσεις της Δικαιοσύνης δεν είναι προαιρετική ούτε εξαρτάται από την οικονομική τους σκοπιμότητα.
4. Να προστατευθούν οι δανειολήπτες του ν. 3869/2010 από πρακτικές που θα οδηγούσαν σε συνέχιση εσφαλμένων επιβαρύνσεων, παρά τη σαφή κρίση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου.
Η εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς δοκιμάζεται ακριβώς σε τέτοιες στιγμές. Όταν η Δικαιοσύνη αναγνωρίζει ένα δικαίωμα, η Πολιτεία οφείλει να διασφαλίζει την εφαρμογή του. Δεν μπορεί να το θέτει σε αναμονή μέχρι να προσαρμοστούν σε αυτό οι τράπεζες, τα funds και οι εταιρείες διαχείρισης.
Το κράτος δικαίου δεν εφαρμόζεται αλά καρτ. Οι δικαστικές αποφάσεις δεν ερμηνεύονται κατά το συμφέρον των ισχυρών. Και τα δικαιώματα των πολιτών δεν μπορούν να υποχωρούν μπροστά στις απαιτήσεις της οικονομικής ισχύος.
Με τιμή,
Ο Πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αιγίου
Γεώργιος Μπέσκος














