ΑΙΓΙΑΛΕΙΑ: Ήρωες της διπλανής πόρτας – Βίντεο και στοιχεία από τη μάχη απλών συμπολιτών με τις φλόγες…

Υπάρχουν στιγμές στις μεγάλες πυρκαγιές που η έκβαση μιας ολόκληρης μάχης κρίνεται μέσα σε λίγα λεπτά. Στιγμές όπου δεν πρωταγωνιστούν μόνο τα εναέρια μέσα και οι οργανωμένες δυνάμεις πυρόσβεσης, αλλά και απλοί άνθρωποι. Πολίτες της διπλανής πόρτας, που αφήνουν στην άκρη τον φόβο και στέκονται απέναντι στις φλόγες για να προστατεύσουν τον τόπο τους.

Μια τέτοια στιγμή καταγράφηκε στον Άγιο Αθανάσιο της Αιγιάλειας, όταν η μεγάλη φωτιά απείλησε να ξεφύγει προς τον οικισμό. Ήταν λίγο πριν ξημερώσει. Το μέτωπο αναζωπυρώθηκε με σφοδρότητα και όλα έδειχναν ότι οι φλόγες μπορούσαν να υπερκεράσουν κάθε άμυνα.

Λίγες ώρες νωρίτερα, ο χειριστής του φορτωτή Κώστας Σακελλαρόπουλος είχε ανοίξει, κάτω από εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες, αντιπυρικές ζώνες που αποδείχθηκαν καθοριστικές. Όταν όμως η φωτιά επέστρεψε με μεγαλύτερη ένταση, χρειάστηκε κάτι περισσότερο από μηχανήματα.

Γύρω στις τέσσερις τα ξημερώματα, οι Γιώργος Μουτούσης, Σταμάτης Καραχάλιος, Παναγιώτης Καραχάλιος και Κώστας Σακελλαρόπουλος, μαζί με μέλη της εθελοντικής ομάδας ΑΧΑΙΟΣ, βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή. Με μοναδικά όπλα κλαδιά, νερό από τη γεώτρηση του χωριού και περίσσιο θάρρος, έδωσαν μάχη σώμα με σώμα με τις φλόγες, γνωρίζοντας ότι κάθε λεπτό μπορούσε να αποδειχθεί καθοριστικό.

Οι συνθήκες ήταν ασφυκτικές. Η ένταση της πυρκαγιάς ήταν τόσο μεγάλη, ώστε για λίγες στιγμές κινδύνεψαν ακόμη και να εγκλωβιστούν. Κανείς όμως δεν εγκατέλειψε τη θέση του. Με ψυχραιμία, συντονισμό και αυτοθυσία κατάφεραν να συγκρατήσουν το μέτωπο και να αποτρέψουν την επέκτασή του προς τον Άγιο Αθανάσιο, προστατεύοντας σπίτια, περιουσίες και ανθρώπινες ζωές.

Η προσπάθεια δεν σταμάτησε εκεί. Την επόμενη ημέρα, στις συνεχείς αναζωπυρώσεις, δύο αγροτικά οχήματα παρέμειναν στο πεδίο. Στο ένα επέβαιναν οι Γιώργος Μουτούσης και Σταμάτης Καραχάλιος, ενώ στο δεύτερο συμμετείχαν τα αδέλφια Κουτσοχέρα από τη Ζήρια, συμβάλλοντας αποφασιστικά στον περιορισμό των νέων εστιών.

Οι εικόνες αυτές θυμίζουν ότι, σε κάθε μεγάλη φυσική καταστροφή, υπάρχουν άνθρωποι που δεν περιμένουν εντολές ούτε αναζητούν αναγνώριση. Είναι οι αφανείς ήρωες της καθημερινότητας. Εκείνοι που, όταν ο τόπος τους κινδυνεύει, μετατρέπονται σε ασπίδα για τους συνανθρώπους τους, βάζοντας σε δεύτερη μοίρα ακόμη και τη δική τους ασφάλεια. Το θάρρος, η αλληλεγγύη και η ανιδιοτελής προσφορά τους αποτελούν ίσως το πιο πολύτιμο όπλο απέναντι στις καταστροφικές πυρκαγιές και αξίζουν όχι μόνο ένα «ευχαριστώ», αλλά μια ξεχωριστή θέση στη συλλογική μνήμη της Αιγιάλειας.