Βρείτε μας στο Google News. Πατήστε εδώ!Στις 25 και 26 Φεβρουαρίου πραγματοποιήθηκε με επιτυχία στο Ίδρυμα Μποδοσάκη διήμερη δια ζώσης εκπαίδευση, στο πλαίσιο του 8ου κύκλου του προγράμματος «Σημεία Στήριξης», με θεματικές ενότητες «Εκπαίδευση Διαχείρισης Εθελοντών» και «Πρακτικές HR για μικρές ομάδες». Το διήμερο πρόγραμμα συνδύασε θεωρητική τεκμηρίωση, ανάλυση πραγματικών προκλήσεων που αντιμετωπίζουν οι οργανώσεις, καθώς και εντατική εργασία σε διαδραστικά workshops με εφαρμοσμένα εργαλεία.
Για πρώτη φορά η Αιγιάλεια εκπροσωπήθηκε στην εκπαιδευτική αυτή δραστηριότητα μέσω του Πολιτιστικού Συλλόγου Σελιανιτίκων Ήλιος. Συγκεκριμένα, συμμετείχαν ο Πρόεδρος του Συλλόγου, Γεώργιος Ρόζος, και η εθελόντρια με ουσιαστική συμβολή στην υλοποίηση του κοινωφελούς έργου «ΚΟΙΝΩ-ΔΡΩ 50», Ελισσάβετ Πίκουλα-Μπομποτσιάρη. Η παρουσία τους υπογραμμίζει αφενός την εξωστρέφεια του Συλλόγου και αφετέρου τη σύνδεση της τοπικής κοινωνίας με εθνικά δίκτυα ενδυνάμωσης της Κοινωνίας των Πολιτών.
Ειδικότερα, κατά την πρώτη ημέρα, το ενδιαφέρον στράφηκε στις πρακτικές διαχείρισης εθελοντών, ενώ αναλύθηκαν διεξοδικά οι κρίσιμες προκλήσεις που αντιμετωπίζουν σήμερα οι οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην αποσαφήνιση των ρόλων, τη διατήρηση της δέσμευσης της ομάδας και τη διαχείριση σύνθετων καταστάσεων. Αξιοποιώντας τις σύγχρονες θεωρίες περί οργανωσιακής ψυχολογίας, οι συμμετέχοντες εξοικειώθηκαν με πρακτικά εργαλεία για την ενίσχυση της εσωτερικής παρακίνησης και την καλλιέργεια ενός περιβάλλοντος «ψυχολογικής ασφάλειας». Παράλληλα, αναδείχθηκε η σημασία της διαμόρφωσης ενός χώρου όπου οι εθελοντές δεν προσφέρουν απλώς έργο, αλλά νιώθουν αναπόσπαστο κομμάτι μιας ζωντανής και εξελισσόμενης ομάδας.
Η θεωρητική αυτή προσέγγιση μετουσιώθηκε σε πράξη μέσα από εξειδικευμένα workshops. Εκεί, το ενδιαφέρον επικεντρώθηκε κυρίως στη χρήση του «Behavioral Map», ενός εργαλείου στρατηγικού σχεδιασμού που χαρτογραφεί τη διαδρομή ενός εθελοντή από την ενημέρωση έως την ενεργή δράση. Η διαδικασία αυτή ανέδειξε τα κίνητρα αλλά και τα πιθανά «σημεία τριβής», επιτρέποντας στον οργανισμό να σχεδιάζει πλέον συνειδητά μια πιο ελκυστική και λειτουργική εμπειρία ένταξης.
Παράλληλα, εξετάστηκαν τα τρία στάδια εθελοντικής δέσμευσης, με λεπτομερή ανάλυση των χαρακτηριστικών που παρουσιάζουν οι εθελοντές ανάλογα με τον χρόνο ενασχόλησής τους, ξεκινώντας από την αρχική προσφορά των 10 ωρών έως την πλήρη ταύτιση των 100+ ωρών. Βαρύτητα δόθηκε στη δυνατότητα του οργανισμού να διαφοροποιεί την υποστήριξη, την αναγνώριση και τις ευκαιρίες εξέλιξης, προσαρμόζοντάς τις στο επίπεδο δέσμευσης του κάθε μέλους. Εξαιρετικά ωφέλιμη ήταν η χαρτογράφηση της μετάβασης από τον απλό ακόλουθο (follower) στον ενεργό εθελοντή, και από εκεί στον ηγετικό ρόλο (leader) ή στο δίκτυο των αποφοίτων (alumni). Στόχος της προσέγγισης αυτής είναι η διασφάλιση ενός διαρκούς engagement και η οικοδόμηση μιας ζωντανής, αλληλέγγυας κοινότητας γύρω από τον οργανισμό.
Επιπλέον, το πρόγραμμα επεκτάθηκε στην ανάλυση των γνωστικών προκαταλήψεων (biases) και στον τρόπο με τον οποίο αυτές επηρεάζουν τη λήψη αποφάσεων, την επιλογή συνεργατών και την επικοινωνία εντός μιας ομάδας, αναδεικνύοντας δομημένες διαδικασίες για τον περιορισμό τους. Στο ίδιο πλαίσιο, αξιοποιήθηκε το εργαλείο Community Canvas για τη στρατηγική χαρτογράφηση της ταυτότητας της κοινότητας, με επίκεντρο τον σκοπό, τις αξίες και τους μηχανισμούς συμμετοχής που διασφαλίζουν τη συνοχή και τη βιωσιμότητά της. Η ενότητα ολοκληρώθηκε με την εισαγωγή στην έννοια του Transformative Volunteering (Μεταμορφωτικός Εθελοντισμός), μια προσέγγιση που υπερβαίνει την απλή διεκπεραίωση εργασιών, στοχεύοντας στη δημιουργία ουσιαστικών εμπειριών που προάγουν την προσωπική ανάπτυξη, την ενδυνάμωση των εθελοντών και τη βαθύτερη σύνδεσή τους με έναν ευρύτερο κοινωνικό σκοπό.
Σε ό,τι αφορά την εκπαίδευση με θέμα τις πρακτικές HR για μικρές ομάδες, αυτή επικεντρώθηκε στη στρατηγική και αποτελεσματική διαχείριση ανθρώπινου δυναμικού σε μικρές οργανώσεις και σχήματα της Κοινωνίας των Πολιτών. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε σε πρακτικά εργαλεία αποσαφήνισης ρόλων και αρμοδιοτήτων, καθώς και στη χρήση δομημένων μεθόδων αξιολόγησης και επιλογής συνεργατών. Μεταξύ αυτών παρουσιάστηκε και η τεχνική Situation–Action–Result (S.A.R.), ως ένα αξιόπιστο πλαίσιο διατύπωσης ερωτήσεων που επιτρέπει την ουσιαστική αποτίμηση εμπειριών, δεξιοτήτων και συμπεριφορών των υποψηφίων. Επίσης, εξίσου σημαντικό ήταν ότι δόθηκε η δυνατότητα γνωριμίας και δικτύωσης μεταξύ κοινωφελών οργανισμών από διάφορες περιοχές της Ελλάδας, ενισχύοντας τις προοπτικές συνεργασίας και ανταλλαγής καλών πρακτικών. Μετά το πέρας της εκπαίδευσης ακολούθησε επίσκεψη στην Πινακοθήκη Ν. Χατζηκυριάκου-Γκίκα, προσφέροντας μια επιπλέον πολιτιστική εμπειρία στο κέντρο της Αθήνας.
Η συμμετοχή στο διήμερο πρόγραμμα αποτέλεσε μια ιδιαίτερα χρήσιμη και πολυεπίπεδη εμπειρία για τους δύο Αιγιαλείς συμμετέχοντες. Μέσα από τα διαδραστικά workshops είχαν την ευκαιρία να αποκτήσουν εφαρμόσιμα εργαλεία, σύγχρονες προσεγγίσεις και στρατηγικές κατευθύνσεις, οι οποίες μπορούν να αξιοποιηθούν άμεσα στη λειτουργία και την περαιτέρω εξέλιξη κοινωφελών δράσεων. Η συστηματική μεταφορά και ενσωμάτωση της γνώσης αυτής στην τοπική κοινωνία μπορεί να λειτουργήσει ενισχυτικά στην ποιοτική αναβάθμιση του εθελοντισμού, να καλλιεργήσει κουλτούρα οργανωμένης συμμετοχής και να συμβάλλει στη βιώσιμη ανάπτυξη των κοινωνικών και κοινωφελών πρωτοβουλιών.
