Θεοφανείων και Αγιαννιού στο Αίγιο

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Σ. ΜΕΝΤΖΕΛΟΠΟΥΛΟΥ

Aισίως…τελείωσε και για φέτος η ευλογημένη περίοδος του Δωδεκαημέρου! Με τα Άγια Θεοφάνεια! Την παραμονή είχαμε την «Πρωτάγιαση», ένα παλαιό έθιμο, που ευτυχώς ακόμα, διατηρείται, σε αντίθεση με άλλες πόλεις και δη μεγαλουπόλεις που σχεδόν το έθιμο αυτό έχει σχεδόν καταργηθεί. Έτσι οι Ιερείς μας και τα παπαδοπαίδια βγήκαν και άγιασαν τα σπίτια και τα καταστήματα της πόλης μας!

Ανήμερα  της μεγάλης εορτής των Θεοφανείων, πανηγυρικώς και λαμπροπρεπώς, με το Ουράνιο Φως το εκ Φωτός, εορτάσαμε και φέτος σε όλη την Αιγιάλεια. Επίκεντρο, όπως κάθε χρόνο, ο Μητροπολιτικός μας Ναός, της «Φανερωμένης», όπου πλήθος επισήμων από Πάτρα και Αίγιο, αλλά και πιστών συμμετείχε στη Θεία Λειτουργία και στην Ακολουθία του Μεγάλου Αγιασμού, με πρώτο τον Μητροπολίτη και Σεπτό Ποιμενάρχη μας κ. Ιερώνυμο και τη «συνευλογία», του από Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Γέροντός μας κ. Αμβροσίου. Ακολούθως, στις 12 ακριβώς το μεσημέρι, πάρα πολύς κόσμος μετέβη από το «Δωδεκάβρυσο» στο παλαιό λιμάνι, εκεί που έφευγαν τα «πριμαρόλια», τον μαύρο χρυσό της Αιγιάλειας, για το Λίβερπουλ και που έχει καθιερωθεί τα τελευταία χρόνια να τελείται ο Αγιασμός των Υδάτων. Φέτος, η τελετή ήταν μεγαλοπρεπής, με τις βελτιώσεις που έγιναν και με σύμμαχο τον γλυκό καιρό.

Το ίδιο απόγευμα, παραμονή της μεγάλης εορτής του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου και Βαπτιστού -του οποίου και ο γράφων αναξίως φέρει το όνομα- βρέθηκα στο ήσυχο και πανέμορφο Δημητρόπουλο, στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό του. Περιποιημένη και όμορφη η Εκκλησία, κατανυκτικός ο Εσπερινός και λίαν θεολογικός και με μηνύματα για τη σύγχρονη εποχή μας ο, από στήθους, λόγος του καλού μας Πρωτοσυγκέλλου πατρός Αλεξάνδρου Λουκάτου. Εκεί φυλάσσονται και λείψανα του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου (!), του τοπικού μας αγίου, Οσίου Λεοντίου του εν Αχαΐα και του Αγίου Κοσμά του Πρώτου, o oποίος μαρτύρησε στο Πρωτάτο του Αγίου Όρους…Λίαν φιλόξενη και η επακολουθήσασα δεξίωση στο Ενοριακό Κεντρο, όπου κυριαρχούσε η…αύρα του μακαριστού πατρός Νικολάου Κίτσιου στον χώρο αυτόν (πρώην κατοικία του άλλωστε).

Ανήμερα του Αγιαννιού, επίκεντρο του εορτασμού ήταν ο ενοριακός Ναός του Αγίου Ιωάννου στη Καλλιθέα, στη πόλη του Αιγίου, κόσμημα της συνοικίας αυτής. Προεξήρχε της Πανήγυρεως ο Μητροπολίτης μας κ. Ιερώνυμος, γέννημα – θρέμμα της ενορίας αυτής, όπου πλήθος πιστών και εκεί άκουσε το ωραίο και λίαν ποιμαντικό του κήρυγμα, με διδακτικές αναφορές σε έναν άλλον άγιο Ιωάννη, αυτόν της «Κλίμακος». Ο Σεβασμιώτατος ανέλυσε πως κατά κλίμακες ανέρχεται σιγά – σιγά ο άνθρωπος με τη πίστη του, την αγάπη του και τον αγώνα του, σε ανώτερα επίπεδα, και εν τέλει στο ανώτατο! Ενώ παράλληλα τόνισε κάτι πολύ ωραίο: Να προσευχόμαστε προς το Χριστό, σαν να μιλάμε σε έναν φίλο μας, με απλότητα δηλαδή, όπως χαρακτηριστικά είπε.

Ως επίλογο για την εορτή του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου και Βαπτιστή, αναφέρω στο παρόν σημείωμά μου, ένα εξαιρετικό απόσπασμα από παλαιό άρθρο του μακαριστού πατρός, γνωστού πανελλαδικά, Ανανία Κουστένη: «Eκείνος έρχεται στη ψυχή μας ταπεινά και εγκάρδια και στοργικά και τρυφερά όσο ελάχιστοι και μας φωνάζει «Σηκωθείτε, ήγγικεν η Βασιλεία των Ουρανών. Και όταν μας βλέπει να αμαρτάνουμε, κλαίει ο άγιος, γονατίζει πάλι μπροστά μας και παρακαλεί, παρακαλεί. Και είναι φορές που νοιώθουμε αυτή τη προσευχή του, τα δάκρυά του, αυτόν τον πόνο του. Κι η ψυχή μας τότε συγκινείται, έρχεται προς εκείνον με δάκρυα, με συντριβή. Και οι δυο μαζί πηγαίνουμε στον Χριστό, μπροστά ο Άη Γιάννης, που έχει μέγιστη παρρησία, και πίσω εμείς οι αμαρτωλοί, οι συντετριμμένοι και τεταπεινωμένοι. Και με τις πρεσβείες του Άη Γιάννη και της Θεομήτορος, ο Χριστός μας ξαναδέχεται, μας ευλογεί, μας έχει κοντά του, μας ανασταίνει και μας αναστηλώνει!»

Χρόνια πολλά σε όλους τους εορτάζοντες και στις δύο γιορτές και καλή χρονιά σε όλους μας!