Βρείτε μας στο Google News. Πατήστε εδώ!ΤΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ
Εκπαιδευτικοί φεύγουν. Όχι γιατί λύγισαν. Αλλά γιατί δεν σκύβουν. Αποχωρούν από μια «ενεργή δράση» που έγινε ενεργή συνενοχή. Δεν είναι κουρασμένοι. Είναι εξοργισμένοι. Με μια διοίκηση που μετράει την παιδεία με κουτάκια, φόρμες και πρωτόκολλα. Που βαφτίζει την άγνοια «μεταρρύθμιση» και την αυθαιρεσία «ευθύνη». Που φοβάται τη ζωντανή τάξη αλλά λατρεύει τα excel.
Γυρνάνε την πλάτη στα τσιράκια του συστήματος. Στους αυλοκόλακες της καρέκλας. Σε όσους λύγισαν τόσο τη ράχη τους, που το σκύψιμο έγινε στάση ζωής. Που φωτογραφίζονται δίπλα σε πανό-μακέτες, που βαφτίζουν το τίποτα «δράση» και το ασήμαντο «επίτευγμα». Που διαφημίζουν κενό περιεχόμενο μόνο και μόνο για ένα χαμόγελο από πάνω. Η φιλοδοξία τους έχει το ύψος της καρέκλας. Και το τίμημα; Η σιωπή. Η συνενοχή. Η απώλεια της ψυχής τους.
Υπάρχουν όμως δάσκαλοι που δεν τους μοιάζουν. Που δεν πουλάνε τη συνείδησή τους για εύνοια. Που δεν βαφτίζουν την υποταγή «διοικητική επάρκεια». Που δεν ζητούν θέση στο κάδρο, αλλά θέση στην καρδιά των παιδιών. Η στάση τους δεν είναι παραίτηση. Είναι ρήξη. Είναι πράξη ελευθερίας. Είναι γροθιά στο τραπέζι της μικροεξουσίας.
Η τάξη τους ήταν και είναι τόπος αλήθειας. Όχι σκηνικό. Όχι βιτρίνα. Τα παιδιά είναι το μόνο τους μέτρο. Όχι τα κουτάκια, όχι οι αριθμοί, όχι τα χειροκροτήματα, όχι οι έντυπες και ηλεκτρονικές ανακοινώσεις με τις σαχλές δράσεις τους.
Φεύγουν με αποστροφή για το θέατρο της καρέκλας. Και με συγκίνηση για το φως που κάθε πρωί ανάβει σε μια αίθουσα. Για εκείνη τη στιγμή που ένα βλέμμα καταλαβαίνει. Για εκείνο το «κυρία/κύριε, το έπιασα».
Και σε όσους μένουν λένε: Μην εξημερωθείτε. Μην γίνετε θυμιατά και διακοσμητικές καρικατούρες. Μην πουλάτε τη φωνή σας για μια θέση στο πλάνο. Μην χαρίζετε την αξιοπρέπειά σας για μια υπογραφή.
Η παιδεία δεν είναι φωτογραφικό στιγμιότυπο. Δεν είναι δελτίο τύπου. Δεν είναι βραβείο βιτρίνας. Είναι ευθύνη. Είναι σύγκρουση. Είναι φωτιά. Και είναι μαγκιά να φεύγεις όρθιος. Να μη γίνεσαι χαλί. Να μη γίνεσαι σκιά.
Γιατί κάποια πράγματα δεν χωράνε σε κάδρο. Δεν μετριούνται. Δεν υπογράφονται. Είναι σύμφυτα με όσους δεν λυγίζουν. Με όσους έχουν ψυχή. Και αυτό δεν φωτογραφίζεται.!!!!!!
