Σαφές μήνυμα υπέρ των ειρηνικών διαδηλώσεων και κατά των φαινομένων βίας και καταστροφών έστειλε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης, ασκώντας παράλληλα κριτική σε πολιτικές δυνάμεις της Αριστεράς για τη στάση τους απέναντι σε δηλώσεις που, όπως ανέφερε, παραπέμπουν σε λογικές χάους και μπάχαλου. Ο ίδιος αναφέρθηκε στις εικόνες από τη Γαλλία, στα αιτήματα μαθητών και φοιτητών, αλλά και στην οικονομική πορεία της χώρας, υπογραμμίζοντας ότι η Ελλάδα δεν πρέπει να επιστρέψει σε πρακτικές που έχει πληρώσει ακριβά στο παρελθόν.
ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ:
Να διαχωρίσουμε μια ειρηνική διαδήλωση, σύμφωνα με όσα προβλέπει ο νόμος, συνταγματικά κατοχυρωμένη, με το μπάχαλο. Άλλο πράγμα το ένα, άλλο πράγμα το άλλο και επειδή υπάρχουν δηλώσεις και δηλώσεις, είναι άλλο πράγμα να καλείς κάποιον, ως κόμμα, να συμμετέχει σε μια διαδήλωση, όπως προβλέπει ο νόμος και είναι άλλο πράγμα να λες, όπως είπε ένα στέλεχος, πρώην επικεφαλής, νομίζω, της νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ -μου διαφεύγει το όνομά του- και τώρα έχει πάει στο κόμμα του κυρίου Τσίπρα, από το ένα κόμμα του κυρίου Τσίπρα, δηλαδή στο άλλο κόμμα του κυρίου Τσίπρα “και στα δικά μας”, με βάση τις εικόνες που είδαμε στη Γαλλία. Μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Διαχρονικά, ένα μεγάλο μέρος του πολιτικού χώρου αυτού επένδυε στο μπάχαλο και νομίζω ότι κάποιοι, όπως φαίνεται από αυτές τις δηλώσεις που ελπίζω να απομονωθούν, συνεχίζουν να επενδύουν στο μπάχαλο και στο χάος. Έχει ειπωθεί γλαφυρά από την κυρία Αχτσιόγλου στο παρελθόν, νομίζω είναι κάτι που εκφράζει τον συγκεκριμένο πολιτικό χώρο, ότι «η κανονικότητα δεν είναι ποτέ ευκαιρία για την Αριστερά». Ελπίζω να έχουν αλλάξει μυαλά και να βγουν να καταδικάσουν τέτοιες δηλώσεις, διαχωρίζοντας την ειρηνική διαμαρτυρία από το μπάχαλο, το χάος και τα επεισόδια που βλέπουμε σε άλλες χώρες. Η Ελλάδα έχει περάσει πολύ δύσκολα στο παρελθόν από τέτοιες λογικές και τέτοιες πρακτικές και νομίζω ότι όταν κάποιοι από τους «φίλους των μπαχαλάκηδων» ή αυτούς που κλείναν τα μάτια στους μπαχαλάκηδες ή από αυτούς που ήταν στην «πάνω και στην κάτω πλατεία» ήρθαν στην εξουσία, δεν έλυσαν κανένα πρόβλημα. Μόνο περισσότερα γίνονται τα προβλήματα, όταν κάποιος στρέφεται ενάντια σε συμπολίτες μας ή στην περιουσία τους ή οτιδήποτε άλλο. Δεν είμαστε εκεί στην Ελλάδα, ούτε θα φτάσουμε εκεί και δεν πρέπει να φτάσουμε εκεί. Πρώτον, γιατί έχουμε πικρή εμπειρία από το παρελθόν. Δεύτερον, γιατί συνεχίζουμε να ακούμε τις ανησυχίες των πολιτών, των φοιτητών, των μαθητών, συγκεκριμένα. Ναι, χρειάζεται να δώσουμε περισσότερα, αλλά είμαστε μια Κυβέρνηση που έχει κάνει αρκετά και με βάση και τις αντοχές της οικονομίας και στο στεγαστικό και στα σχολεία έχει αυξηθεί κατακόρυφα η δαπάνη για τα σχολεία. Ανακαινίζονται όλο και παραπάνω σχολεία. Ναι, πρέπει να τρέξει πιο γρήγορα αυτό, γιατί ακούμε και για σχολεία που έχουν προβλήματα. Άρα ναι, να ακούσουμε τις αγωνίες των μαθητών και των φοιτητών, αλλά να απομονώσουμε ακραίες φωνές, οι οποίες επενδύουν στο χάος και στο μπάχαλο. Όλα τα κόμματα να απομονώσουν αυτές τις φωνές. Η Ελλάδα δεν πρέπει να γυρίσει πίσω. Η Ελλάδα δεν είναι εκεί που είναι αυτή τη στιγμή άλλες χώρες και δημοσιονομικά, θα το πω, επειδή μιλάμε και πολύ για τη Γαλλία, είναι σοκαριστικές οι εικόνες που βλέπουμε, το πλιάτσικο που βλέπουμε, αυτοί όλοι οι «επαναστάτες», οι οποίοι καταστρέφουν περιουσίες πολιτών. Να πούμε ότι η Γαλλία, μια πολύ ισχυρή χώρα όλα τα προηγούμενα χρόνια, είναι αναγκασμένη να παίρνει μέτρα λιτότητας. Η Ελλάδα έχει καταφέρει τα τελευταία δύσκολα χρόνια κρίσεων, μετά από μια υπερδεκαετή κρίση και πάρα πολλές εισαγόμενες κρίσεις, να αυξάνει τα έσοδά της μέσα από μια συγκεκριμένη πολιτική δημιουργίας θέσεων εργασίας και αντιμετώπισης της φοροδιαφυγής, ενώ μειώνει φορολογικούς συντελεστές και χρόνο με τον χρόνο να δίνει πίσω στους πολίτες όσα στερήθηκαν τα προηγούμενα χρόνια.
Ναι, πρέπει να συνεχίσουμε. Ναι, υπάρχουν ακόμα πολλά και σημαντικά προβλήματα. Τα λέω ξανά και ξανά, γιατί ζούμε δυστυχώς σε μια χώρα που ακόμα η κοπτοραπτική, από κάποιους εκ των συναδέλφων σας, «παίζει τα ρέστα της». Ναι, χρειάζονται πολλά ακόμα οι συμπολίτες μας, αλλά εμείς βαδίζουμε σε έναν άλλο δρόμο, σε έναν δρόμο που γυρίζουμε πίσω στον κόσμο, όσα στερήθηκε τα προηγούμενα χρόνια και σε αυτή τη λογική πρέπει να συνεχίσουμε να βαδίζουμε.














