Βρείτε μας στο Google News. Πατήστε εδώ!Ανακοίνωση της Ενωτικής Διεκδικητικής Κίνησης Εμπόρων Πάτρας
Με περίσκεψη και έντονο προβληματισμό υποδέχεται το εμπόριο το νέο έτος.
Ο Δεκέμβριος, ο παραδοσιακά δυνατότερος μήνας για την αγορά, έκλεισε με υστέρηση πωλήσεων που αγγίζει το 20%, επιβεβαιώνοντας ότι η κατάσταση στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις παραμένει ασφυκτική.
Το περιορισμένο εισόδημα των καταναλωτών κατευθύνεται πλέον σχεδόν αποκλειστικά σε είδη πρώτης ανάγκης, στο αυξημένο ενεργειακό κόστος και στις στεγαστικές υποχρεώσεις. Σύμφωνα με στοιχεία και εκτιμήσεις της αγοράς, μετά την εορταστική περίοδο λείπουν περίπου 4.000.000 ευρώ από τα ταμεία της τοπικής αγοράς της Δυτικής Ελλάδας και της Πάτρας, ποσό που αποτυπώνει με σαφήνεια το βάθος της κρίσης που βιώνει το εμπόριο. Την ίδια στιγμή, πολυεθνικές αλυσίδες, πολυκαταστήματα και ασιατικές ηλεκτρονικές πλατφόρμες απορροφούν ολοένα και μεγαλύτερο κομμάτι του τζίρου, αφήνοντας τα μικρά καταστήματα χωρίς οξυγόνο. Στην αρνητική αυτή εικόνα προστίθεται και το γεγονός ότι αγρότες και κτηνοτρόφοι, λόγω των σοβαρών προβλημάτων και καθυστερήσεων στον ΟΠΕΚΕΠΕ, δεν έλαβαν εγκαίρως τα χρήματα που δικαιούνταν. Πρόκειται για εισοδήματα που παραδοσιακά διοχετεύονται άμεσα στην αγορά και στηρίζουν το τοπικό εμπόριο, με την απουσία τους να αφαιρεί πολύτιμη ρευστότητα από την αγορά.
Η κυβερνητική πολιτική της Νέας Δημοκρατίας, με αιχμή την εφαρμογή της Έκθεσης Πισσαρίδη, οδηγεί συνειδητά τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις στο ΛΟΥΚΕΤΟ.
Χωρίς ουσιαστική πρόσβαση στον τραπεζικό δανεισμό και πρόσβαση στα ευρωπαϊκά προγράμματα, χωρίς θεσμοθετημένο ακατάσχετο επαγγελματικό λογαριασμό, με άδικη τεκμαρτή φορολόγηση, με απελευθερωμένο ωράριο και Κυριακές, εκπτώσεις και προσφορές όλο τον χρόνο, η επιβίωση της μικρομεσαίας επιχείρησης είναι προδιαγεγραμμένη.
Μέσα σε αυτή τη ζοφερή πραγματικότητα, εύλογα θα περίμενε κανείς ο συνδικαλιστικός φορέας του εμπορίου, ο Εμπορικός Σύλλογος, να λειτουργεί ως θεσμικό αποκούμπι των εμπόρων. Η αποτίμηση της κατάστασης, των εορτών και των δράσεων θα έπρεπε να γίνεται συλλογικά και θεσμικά, στο Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου. Εκτός κι αν πλέον το Διοικητικό Συμβούλιο έχει καταντήσει διακοσμητικό και η πορεία του Συλλόγου αποφασίζεται «μεταξύ τύρου και αχλαδιού».
Αντί να βγουν μπροστά οι παραδοσιακοί έμποροι για να κάνουν έναν ουσιαστικό απολογισμό για την κατάσταση της αγοράς, τον «απολογισμό» ανέλαβαν ένας ασφαλιστής και ένας ιδιοκτήτης ΚΔΑΠ, στελέχη του ΚΙΝΑΛ–ΠΑΣΟΚ. Πρόσωπα χωρίς καμιά σχέση με το εμπόριο, λειτουργούν ως εκπρόσωποι της πολιτικής της Νέας Δημοκρατίας, αξιοποιώντας το διπλό ρόλο του προέδρου στο προεδρείο του Εμπορικού Συλλόγου, με την σαφή σύμπραξη ΝΔ και ΚΙΝΑΛ–ΠΑΣΟΚ.
Ο εμπορικός κόσμος της Πάτρας έχει μπροστά του σοβαρές προκλήσεις: τις εκπτώσεις, το Καρναβάλι που διαρκεί μόλις έναν μήνα, τον σκληρό ανταγωνισμό και την σκληρή καθημερινότητα.
Αντί όμως να για προοπτικές, οργανωμένες δράσεις και ουσιαστικές διεκδικήσεις, παρακολουθεί το προεδρείο που επιλέγει τον αυτοθαυμασμό και την επικοινωνιακή διαχείριση.
Χαρακτηριστική η εικόνα που δίνεται μέσα από δημόσιες αναρτήσεις: την ώρα που το εμπόριο της πόλης μετρά ζημιές εκατομμυρίων ευρώ και τα ταμεία στενάζουν, η «θεσμική αποτίμηση» των εορτών και των δράσεων γίνεται σε ταβέρνες.
Τα γραφεία δεν χωρούν την πολιτική τους, οι συνεδριάσεις μεταφέρονται σε καφενεία και ο Εμπορικός Σύλλογος καταλήγει στην ταβέρνα.
Δεν πρόκειται απλώς για ζήτημα εικόνας, αλλά για ουσία. Το ίδιο προεδρείο, όλο το προηγούμενο διάστημα, απάντησε στην ύφεση με εξουθενωτικό ωράριο: παραμονές Black Friday, συνεχόμενο ωράριο 6 ημερών τις γιορτές, τρεις Κυριακές ανοιχτά, παραμονές Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά μέχρι τις 20:00,στην Αθήνα τα καταστήματα έκλειναν 18:00. Ποιοι ψήφισαν αυτές τις αποφάσεις σε περίοδο ύφεσης; Ποιοι επιδιώκουν την κατάργηση της Κυριακής αργίας και την εξουθένωση των μικρών εμπόρων;
Το μόνο που προβάλλεται ως επιτυχία είναι ότι «ήρθε το τρενάκι μετά από χρόνια», λες και αυτό αρκεί για να καλύψει την συνδικαλιστική ανυπαρξία τους.
Για όσους θυμούνται, το τρενάκι ήταν μία μόνο από τις πολλές δράσεις που παλαιότερα πλαισίωναν ένα ολοκληρωμένο εορταστικό πρόγραμμα με παγοδρόμιο, εκδηλώσεις, κάλαντα, ημερολόγιο, άλογα και πολλές κοινωνικές δράσεις.
Με τη σημερινή διαμορφωμένη κατάσταση, το εμπόριο δεν αντέχει άλλον εφησυχασμό. Χρειάζεται αντίδραση τοπικά και πανελλαδικά, συλλογική διεκδίκηση και πραγματική πίεση προς την κυβέρνηση ώστε να νομοθετήσει υπέρ των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων. Χρειάζεται, πάνω απ’ όλα, ένας Εμπορικός Σύλλογος που να λειτουργεί θεσμικά, με διαφάνεια και επαφή με την πραγματικότητα – όχι ένας σύλλογος που αποτιμά την κρίση με μεζέ και κρασί.
