Βρείτε μας στο Google News. Πατήστε εδώ!Υπάρχει μια συγκεκριμένη κατηγορία ανθρώπων που η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά: οι επαγγελματίες παρατρεχάμενοι. Οι «μαϊντανοί» της δημόσιας ζωής, που διαθέτουν το μοναδικό ταλέντο να μυρίζονται φωτογραφικό φακό από χιλιόμετρα και να τρέχουν πρώτοι/ες , με μια κάλπικη σοβαροφάνεια, να στηθούν στην πρώτη σειρά.
Δεν έχει σημασία αν πρόκειται για θρησκευτική κατάνυξη, πολιτική ομιλία, κηδεία ή εγκαίνια τοπικού καταστήματος. Αυτοί οι τύποι δεν έχουν ούτε ιερό ούτε όσιο· έχουν μόνο Instagram, Facebook και μια απεγνωσμένη ανάγκη να νιώσουν σημαντικοί. Είναι τα «κενά κοστούμια και ταγιέρ» που στερούνται οποιουδήποτε εσωτερικού περιεχομένου, ιδεολογίας ή ουσιαστικού έργου και προσπαθούν να κλέψουν λίγη δανεική σοβαρότητα από τους θεσμούς.
Το θέαμα που προσφέρουν δεν προκαλεί απλώς θυμηδία, αλλά καθαρή αηδία.
Είναι η επιτομή της φτηνής κενοδοξίας και του ναρκισσισμού. Άνθρωποι χωρίς ραχοκοκαλιά, που το μόνο που τους νοιάζει είναι να αποδείξουν στο ψηφιακό τους «τίποτα» ότι «ήταν κι αυτοί εκεί».
Αρκετά με το δούλεμα. Οι διοργανωτές κάθε σοβαρής εκδήλωσης οφείλουν να τους απομονώσουν και να τους πετάξουν έξω από το κάδρο. Είναι ντροπή να υποβαθμίζεται η δημόσια ζωή για να ικανοποιηθούν τα ψυχολογικά συμπλέγματα μερικών λιμοκοντόρων. Ας τους/τις αφήσουμε στην άκρη, να φωτογραφίζονται μεταξύ τους, μπροστά στον καθρέφτη τους , εκεί όπου ούτως ή άλλως ανήκουν.
Γιάννης Παπαδόπουλος
