
ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Σ. ΜΕΝΤΖΕΛΟΠΟΥΛΟΥ
Λίγες ημέρες πριν τον ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟ η πίστη και η ευλάβεια των Ελλήνων «ενεργοποιούνται» πιο πολύ. Παρακλήσεις πολλές στους Ναούς σ’ όλη την χώρα, προς την Υπεραγία Θεοτόκο μας, σε πόλεις, χωριά, βουνά και νησιά.
Δεν υπάρχει μέρος στην Ελλάδα μας που να μην έχει τουλάχιστον μία εκκλησία ή ξωκλήσι αφιερωμένο στην Χάρη της, δείγμα ή μάλλον απόδειξη για το πόσον αγαπούν την Μητέρα του Χριστού μας οι Έλληνες απανταχού!
Κι εμείς εδώ στο Αίγιο έχουμε την Πολιούχο μας, την «Παναγία μας την Τρυπητή», αλλά επίσης και την «Φανερωμένη», τον Μητροπολιτικό μας Ναό! Δηλαδή και Πολιούχο και Μητρόπολη, στο όνομα της ΠΑΝΑΓΙΑΣ!!! Δεν ξέρω εάν συμβαίνει σ’ άλλη πόλη αυτό! Και όχι μόνον βεβαίως: Και ο τρίτος τη τάξει ναός είναι σ’ Αυτήν αφιερωμένος (!), τα περικαλλέστατα «Εισόδια» μας, έτσι ώστε οι δύο από τις τέσσερις εκκλησίες του ιστορικού κέντρου, συν την «Τρυπητή» μας, φέρουν το Πανάγιο Όνομά της! Οι παλιοί Αιγιώτες υπεραγαπούσαν την Παναγία, αφού, εκτός απ’ αυτές, και το παρεκκλήσιο του Επισκοπείου είναι αφιερωμένο στην «Παντάνασσα»! Πραγματικά Παναγιοσκέπαστο το Αίγιο!
Μάλιστα, στις 15 Αυγούστου πανηγυρίζει η «ΦΑΝΕΡΩΜΕΝΗ» μας, στην οδό Μητροπόλεως, που πήρε το όνομά της από την «Μητρόπολή μας».
Έχω αποκαλέσει σε άλλο άρθρο μου την θαλασσινή «ΤΡΥΠΗΤΗ» μας, «Τήνο του Αιγίου»!
Αλλά βεβαίως η πατρίδα μας ως πρώτο τη τάξει «Προσκύνημα» έχει την Παναγία της ΤΗΝΟΥ, στο κέντρο του Αιγαίου πελάγους! Από …κοντά και η Πάρος, με την άλλη αιγιοπελαγίτικη μεγαλοπρεπέστατη εκκλησία, την Παναγία την Εκατονταπυλιανή! Και σ’ όλες τις Κυκλάδες, υπάρχουν πάμπολλες εκκλησίες και ξωκκλήσια ατελείωτα αφιερωμένα στην Χάρη της! Και παντού βεβαίως, σ’ όλη την χώρα.
Αφήνω, σήμερα, τις «βουνίσιες» Παναγιές, με πρώτη την Παναγία την Σουμελά στο όρος Βέρμιο της Μακεδονίας μας, καθώς και την Παναγία μας την Μεγαλοσπηλαιώτισσα (ως γνωστόν το Μ. Σπήλαιο πανηγυρίζει στις 15 Αυγούστου).
Κι εκτός από τις «διάσημες» αιγαιοπελαγίτικες Παναγιές, έχουμε λοιπόν …άπειρα εξωκκλήσια σ’ όλα τα νησιά της πατρίδας μας, τα «θαλασσοδαρμένα» και ιδίως στο Αιγαίο τα κατάλευκα, με τρούλους μπλε, στο χρώμα της «λατρεμένης» από τους (συν) Έλληνες απέραντης γαλάζιας Ελλάδας μας, της πολυαγαπημένης και παλαιόθεν ορθόδοξης!
Ελλάδα και Ορθοδοξία και Χριστός και Παναγία λοιπόν, στο κέντρο της πίστης μας και της καρδιάς μας. Από «πάππου εις …πάππον», μέχρι τις μέρες μας…
Κλείνω αυτό το αφιέρωμα για τις Αιγιώτικες και Αιγαιώτικες Παναγιές μας, με την ευχή για ΚΑΛΟ ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟ σε όλους!….
Χρόνια πολλά με υγεία και ευλογία από την Παναγία μας.













