
Του Γιάννη Σ. Μεντζελόπουλου
Στη γειτονική Κορινθία πραγματοποιήθηκε μία όμορφη νέα εξόρμηση του Γενικού Φιλοπτώχου Ταμείου της Ιεράς Μητροπόλεως Καλαβρύτων και Αιγιαλείας με την ευλογία του Σεπτού Ποιμενάρχου μας κ. κ. Ιερωνύμου και με επικεφαλής των υπεύθυνο αυτού, πρωτοσύγκελλο π. Αλέξανδρο Λουκάτο, το απόγευμα της Πέμπτης 12 Μαρτίου.
Συγκεκριμένα στην Ιερά Μονή της “Πάντων Χαράς” της Παναγίας μας δηλαδή, οι 45 περίπου ευλαβείς προσκυνητές -προσκυνήτριες ως επί το πλείστον- από την πόλη του Αιγίου και την ευρύτερη περιοχή μας, μέσα σε ένα ηλιόλουστο απομεσήμερο φτάσαμε στην περιοχή του Ζευγολατιού γύρω στις 16.00, όπου τελέσαμε, ακούγοντας το Τάλαντο να σημαίνει, την πολύ κατανυκτική ακολουθία του Μεγάλου Αποδείπνου. Το “Καθολικό” πολύ ωραία αγιογραφημένο και με δύο (!) τρούλους “μετέδιδε” μία ηρεμία στις καρδιές, η οποία μετά τη λήξη του…μετετράπη σε χαρά που πήραμε όλοι -νομίζω- από την “Χαρά των Πάντων”! Ευγενείς και φιλόξενοι οι μοναχοί με επικεφαλής τον ηγούμενο π. Άνθιμο Παπαλεξόπουλο, ο οποίος κατάγεται από την γειτονική μας Πάτρα και είναι επίσης και Ιεροκήρυκας της Μητροπόλεως Κορίνθου. Μάλιστα μας μίλησε επικαίρως και μας ανέλυσε το “Κύριε των Δυνάμεων” που ψάλλουμε στο Απόδειπνο, αλλά μας συγκίνησε με τα πολύ καλά του λόγια για τον Ποιμενάρχη μας κ. Ιερώνυμο και αναφέρθηκε στη περίοδο της πρόσφατης Τοποτηρητείας του στη Μητρόπολη Κορίνθου, αλλά και στον νυν Πρωτοσύγκελλο μας π. Αλέξανδρο λέγοντας ότι τον γνώριζε από έφηβο στην Αθήνα (Ν. Ιωνία) καθώς τον είχε ψάλτη, όταν ήταν φοιτητής.
Μετά το καθιερωμένο κέρασμα, απολαύσαμε και πάλι εξωτερικά το “Καθολικό”. Σχεδόν μοναδική η αρχιτεκτονική της όλης Μονής, και πάντως πρωτότυπη με ωραίο σχεδιασμό (και) από πέτρες χρωματιστές σε κόκκινο-κεραμιδί χρώμα, που στο γράφοντα θύμησε κάπως το χρώμα της “Ζωγραφείου Σχολής” στη Βασιλεύουσα! Όλοι οι χώροι ωραίοι εξωτερικά, με πράσινο και ένα συντριβάνι με το Χριστό μας στην κορυφή να…δεσπόζει στο χώρο! Εκεί και ο τάφος του κτήτορος της Ι. Μονής (1993), μακαριστού πατρός Προκοπίου Μερτύρη.
Λίγο πριν το ηλιοβασίλεμα φεύγοντας από το Μοναστήρι απολαύσαμε τη θέα προς τον “Όσιο Πατάπιο” απέναντι, με φόντο τον Κορινθιακό και στο βάθος τα βουνά της Βοιωτίας και στο σούρουπο επιστρέφοντας στη Βοστίτσα έγινε μια στάση στη παραλία του Ξυλοκάστρου, η θάλασσα “λάδι” – διότι εκεί, όπως και στο Αίγιο συνήθως κυριαρχεί ο μαΐστρος-, οπότε η βόλτα επέτεινε την ηρεμία των ψυχών μας!
Ήταν μια…ευλογία η όλη εξόρμηση και είθε η χαρά που πήραμε από την “των Πάντων Χαρά” να διαρκέσει πολύ…μέχρι και το επόμενο προσκύνημα!!!
















