H oμιλία του Γ. Παπανδρέου στη χθεσινή εκδήλωση του ΠΑΣΟΚ Αχαϊας

17 Φεβρουαρίου 2026

Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Αγαπητά μέλη της Νομαρχιακής Επιτροπής,
Φίλες και φίλοι,

Θέλω, πρώτα απ’ όλα, να σας ευχηθώ από καρδιάς χρόνια πολλά.
Μια χρονιά δύναμης.
Μια χρονιά αγώνα.
Μια χρονιά ελπίδας.

Βρισκόμαστε στον τελευταίο χρόνο μιας κυβέρνησης – και να θυμηθούμε και τα λόγια του Ανδρέα, «καληνύχτα, κ. Μητσοτάκη» – που επέλεξε συνειδητά τον δρόμο της αδιαφάνειας, της συγκέντρωσης εξουσίας και της εξυπηρέτησης των λίγων.

Μιας κυβέρνησης που δεν λογοδοτεί.

Δεν λογοδοτεί για τα δισεκατομμύρια του Ταμείου Ανάκαμψης.
Δεν λογοδοτεί για το πάρτι των απευθείας αναθέσεων.
Δεν λογοδοτεί για τις υποκλοπές.
Δεν λογοδοτεί για την υπονόμευση του κράτους δικαίου.

Και όλα αυτά δεν είναι απλώς αστοχίες.

Είναι μια συγκεκριμένη αντίληψη εξουσίας.

Η αντίληψη ότι το κράτος είναι λάφυρο.
Ότι οι θεσμοί είναι εργαλεία.
Ότι η δημοκρατία είναι εμπόδιο.

Και αυτή η αντίληψη δεν είναι νέα.

Η ιστορική αλήθεια για την κρίση – και γιατί πρέπει να τη θυμόμαστε

Ας είμαστε ξεκάθαροι.

Η κρίση του 2009 δεν ήταν φυσική καταστροφή.
Δεν ήταν ατύχημα.

Ήταν αποτέλεσμα πολιτικών επιλογών.

Επιλογών αδιαφάνειας.
Επιλογών πελατειακού κράτους.
Επιλογών παραποίησης της πραγματικότητας, ακόμη και με στατιστικές αλχημείες.
Επιλογών εξυπηρέτησης ισχυρών συμφερόντων.

Όταν αναλάβαμε το 2009, βρεθήκαμε μπροστά σε μια χώρα στο χείλος της άτακτης χρεοκοπίας.

Και τότε, το ΠΑΣΟΚ δεν επέλεξε τον εύκολο δρόμο.

Δεν επέλεξε τη συγκάλυψη.
Δεν επέλεξε το ψέμα.

Επέλεξε την αλήθεια.
Επέλεξε τη σύγκρουση.
Επέλεξε την αλλαγή.

Για να σωθεί η χώρα.
Για να παραμείνει η Ελλάδα στην Ευρώπη.
Για να προστατευτεί η κοινωνία.
Και, βέβαια, για να αλλάξει η Ελλάδα.

Για αυτό και δεν περιοριστήκαμε στη διαχείριση της κρίσης.

Αλλάξαμε τη χώρα.

Θεσπίσαμε τη «Διαύγεια» – πλήρη διαφάνεια σε κάθε δημόσια απόφαση.
Δημιουργήσαμε ανεξάρτητη ΕΛΣΤΑΤ – τέλος στις στατιστικές αλχημείες.
Θεσπίσαμε την ηλεκτρονική συνταγογράφηση – τέλος στη σπατάλη και τη διαφθορά.
Προχωρήσαμε στον «Καλλικράτη» – χτυπήσαμε τον πελατειασμό.
Ανοίξαμε τα δεδομένα του κράτους στους πολίτες.
Προστατεύσαμε την πρώτη κατοικία.

Αυτές οι αλλαγές δεν ήταν τεχνικές.

Ήταν βαθιά πολιτικές.

Ήταν σύγκρουση με ένα σύστημα εξουσίας.

Ένα σύστημα που σήμερα βλέπουμε ξανά να επιστρέφει.

Ο επικίνδυνος κύκλος επαναλαμβάνεται

Γιατί αναφέρομαι στο παρελθόν;

Γιατί σήμερα βλέπουμε ξανά τα ίδια σημάδια.

Αποδεδειγμένα πλέον συνειδητοποιούμε ότι η Δεξιά δεν ξεχνά τι σημαίνει Δεξιά.

Με άλλες μεθόδους, μεν, παραμένει ίδια, δε.

Συγκέντρωση εξουσίας.
Αδιαφάνεια.
Πελατειακές πρακτικές.
Υπονόμευση των θεσμών.
Νομή της εξουσίας για τις ορέξεις τις δικές τους και των ισχυρών παραγόντων – ολιγαρχών της χώρας.

Βλέπουμε τους πόρους να πηγαίνουν στους λίγους.
Βλέπουμε τις ανισότητες να διευρύνονται.
Βλέπουμε τη δημοκρατία να δοκιμάζεται. Μαζί και ο λαός.

Η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται ποτέ με τον ίδιο τρόπο.

Αλλά επαναλαμβάνεται όταν ξεχνάμε τα μαθήματά της.

Και το μάθημα είναι σαφές:

Όταν το κράτος λειτουργεί για τους λίγους,
η κοινωνία πληρώνει το τίμημα.

Σαν σήμερα, 16 Φεβρουαρίου, ο Γεώργιος Παπανδρέου μίλησε στην Πλατεία Κλαυθμώνος. Αν τότε ήταν η αποστασία, σήμερα βιώνουμε μια εποχή νέου ραγιαδισμού.

Σαν σήμερα, επίσης, εκλέχθηκε ο Ανδρέας Παπανδρέου βουλευτής Αχαΐας.
Είναι τιμή να εκπροσωπώ τον νομό αυτόν, την Αχαΐα.

Η Αχαΐα ως παράδειγμα εγκατάλειψης – και δυνατοτήτων

Το βλέπουμε και εδώ, στην Αχαΐα.

Στις υποδομές που υποβαθμίζονται.
Στα σχολεία και τα νοσοκομεία που υποστελεχώνονται.
Στα έργα που καθυστερούν.
Στον πρωτογενή τομέα που εγκαταλείπεται.

Δεν είναι έλλειψη δυνατοτήτων.

Είναι έλλειψη σχεδίου.
Έλλειψη διαβούλευσης.
Έλλειψη πολιτικής βούλησης.

Και η Αχαΐα αξίζει καλύτερα.

Να τελειώνει και το παραμύθι ότι δεν υπάρχουν πόροι, ότι αυτοί κάνουν δήθεν σωστή διαχείριση. Μόνο το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ αρκεί για να καταλάβουμε.

Η μεγάλη μάχη της εποχής – Δημοκρατία ή αυταρχισμός

Φίλες και φίλοι,

Πριν λίγες ημέρες, στο Μόναχο, συζήτησα με ηγέτες από όλο τον κόσμο.

Το συμπέρασμα είναι σαφές:

Η δημοκρατία δοκιμάζεται.

Το διεθνές δίκαιο αμφισβητείται.
Η ανισότητα αυξάνεται.
Η εμπιστοσύνη των πολιτών καταρρέει.

Η Ευρώπη βρίσκεται μπροστά σε μια ιστορική επιλογή:

Ή θα είναι πρωταγωνιστής
ή θα γίνει θεατής.

Χρειαζόμαστε μια Ευρώπη:

Με στρατηγική αυτονομία.
Με ενεργειακή αυτονομία.
Με ψηφιακή κυριαρχία.
Με πολιτική βούληση.

Και η Ελλάδα πρέπει να είναι στην πρώτη γραμμή.

Όχι να αναζητά ποιος θα είναι ο «καλύτερος μεγάλος αδελφός», όπου η τύχη της χώρας, η τύχη του ελληνισμού, θα εξαρτάται από τις τυχοδιωκτικές περιπέτειες των αντικρουόμενων γεωπολιτικών ανταγωνισμών.

Η Ελλάδα πρέπει να συμμετέχει ενεργά στη διαμόρφωση μιας νέας Ευρώπης και μιας ειρηνικής περιφέρειας στα Βαλκάνια, στη Μεσόγειο και στη Μαύρη Θάλασσα.

Αλλά και στις μεγάλες προκλήσεις για την ανθρωπότητα:

Του κλίματος.
Της τεχνολογικής επανάστασης – Τεχνητή Νοημοσύνη, κβαντική τεχνολογία, βιοτεχνολογία κ.λπ.

Με φωνή.
Με προτάσεις.
Με πρωτοβουλίες.

Για τον εξανθρωπισμό της παγκόσμιας οικονομίας.

Η ιστορική ευθύνη της παράταξής μας

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Η παράταξή μας δεν είναι μια παράταξη διαχείρισης.
Σίγουρα όχι πελατειακής αντίληψης.

Και όποτε μείναμε στη διαχείριση, χάσαμε την ψυχή μας.

Είμαστε η παράταξη της αλλαγής.

Η παράταξη που έδωσε φωνή στους μη προνομιούχους.
Η παράταξη που εδραίωσε τη δημοκρατία.
Η παράταξη που κράτησε τη χώρα όρθια στις πιο δύσκολες στιγμές.
Η παράταξη που πίστεψε και πιστεύει στις μεγάλες δυνατότητες του ελληνισμού.

Και το αποδείξαμε.
Και θα το αποδείξουμε και πάλι.

Έχουμε ξανά ιστορική ευθύνη.

Να δώσουμε ελπίδα.
Να δώσουμε προοπτική.
Να δώσουμε λύσεις.
Και αυτοπεποίθηση.

Το νέο όραμα για την Ελλάδα

Μια Ελλάδα:

Με διαφάνεια.
Με ισχυρούς θεσμούς.
Με κοινωνική δικαιοσύνη.
Με βιώσιμη ανάπτυξη για όλους.

Μια Ελλάδα που δεν υπηρετεί τους λίγους.

Αλλά τους πολλούς.

Μια Ελλάδα που δεν φοβάται την αλλαγή.

Αλλά τη δημιουργεί.

Το κάλεσμα – Η μάχη μπροστά μας

Φίλες και φίλοι,