Με την επίσκεψη μου στα Καλάβρυτα, για τη συμμετοχή μου στην εκδήλωση «Η Ύπαιθρος του Αύριο», είχα την ευκαιρία να συζητήσω με επαγγελματίες, εργαζομένους και κατοίκους της περιοχής. Κοινή διαπίστωση όλων είναι ότι η παρατεταμένη αναστολή λειτουργίας του Οδοντωτού έχει ήδη σοβαρές συνέπειες στον τουρισμό και στην τοπική οικονομία.
Η μείωση της τουριστικής κίνησης στα Καλάβρυτα δεν είναι απλώς ένας αρνητικός οικονομικός δείκτης. Είναι η πιο απτή απόδειξη του πραγματικού κόστους της παρατεταμένης αναστολής λειτουργίας του Οδοντωτού.
Πίσω από αυτή τη μείωση βρίσκονται επαγγελματίες που βλέπουν τους κόπους μιας ζωής να απαξιώνονται, εργαζόμενοι που χάνουν το εισόδημά τους, οικογένειες που ζουν μέσα στην αβεβαιότητα και μια ολόκληρη τοπική οικονομία που οδηγείται σε ασφυξία.
Η ασφάλεια των πολιτών είναι και πρέπει να παραμείνει αδιαπραγμάτευτη. Η ασφάλεια, όμως, δεν μπορεί να αποτελεί άλλοθι για αδράνεια, έλλειψη σχεδιασμού και διαρκείς καθυστερήσεις.
Η Πολιτεία έχει υποχρέωση να εγγυάται ταυτόχρονα την ασφάλεια, τη διαφάνεια, την αποτελεσματικότητα και τη λογοδοσία. Δεν είναι αποδεκτό η τοπική κοινωνία να παραμένει όμηρος της αβεβαιότητας, χωρίς σαφές σχέδιο, χωρίς συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα και χωρίς υπεύθυνη ενημέρωση για την ασφαλή επαναλειτουργία του Οδοντωτού.
Ο Οδοντωτός δεν είναι απλώς ένα ιστορικό σιδηροδρομικό έργο ή ένα μοναδικό μνημείο της πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Είναι η κινητήρια δύναμη της τουριστικής, κοινωνικής και οικονομικής ζωής των Καλαβρύτων, της Αιγιαλειας και ολόκληρης της περιοχής.
Καλώ την κυβέρνηση να δώσει άμεσα δημόσιες και συγκεκριμένες απαντήσεις. Να παρουσιάσει ποιες εργασίες έχουν ήδη ολοκληρωθεί, ποιες εκκρεμούν, ποιο είναι το δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα αποκατάστασης και επαναλειτουργίας και ποια μέτρα οικονομικής στήριξης θα λάβει για τις επιχειρήσεις και τους εργαζομένους που έχουν επωμισθεί το κόστος αυτής της παρατεταμένης διακοπής.
Οι πολίτες δικαιούνται απαντήσεις, όχι αόριστες διαβεβαιώσεις. Η Αχαΐα δεν μπορεί να συνεχίσει να πληρώνει το τίμημα της αδράνειας και των καθυστερήσεων.
Κάθε ημέρα αδικαιολόγητης καθυστέρησης έχει πραγματικό κόστος για τους ανθρώπους του τόπου και αυτό το κόστος δεν μπορεί να συνεχίσει να αγνοείται.
Η κυβέρνηση οφείλει να σταματήσει να διαχειρίζεται επικοινωνιακα το πρόβλημα και να αρχίσει, επιτέλους, να δίνει λυσεις. Τα Καλάβρυτα δεν ζητούν προνόμια· ζητούν το αυτονόητο: υπευθυνότητα, σχέδιο και πράξεις.















