Βρείτε μας στο Google News. Πατήστε εδώ!Με πρωτοβουλία του πρώην Πρωθυπουργού και Βουλευτή Αχαΐας του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής, Γιώργου Α. Παπανδρέου, κατατέθηκε Ερώτηση προς τους αρμόδιους Υπουργούς, για την άμεση καταβολή αποζημιώσεων και την εκπόνηση ολοκληρωμένου σχεδίου ανασυγκρότησης, μετά την καταστροφική πυρκαγιά της 31ης Ιουλίου 2026 στην Αιγιάλεια. Την ερώτηση συνυπογράφουν οι αρμόδιοι Τομεάρχες και Βουλευτές του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής: Πουλάς Ανδρέας, Δουδωνής Παναγιώτης, Νικητιάδης Γιώργος, Χνάρης Μανώλης, Κουκουλόπουλος Πάρις, Χριστοδουλάκης Μανώλης και Νικολαΐδης Τάσος.
Ο Γιώργος Α. Παπανδρέου, με την Ερώτησή του, αναδεικνύει τις εκτεταμένες καταστροφές που άφησε πίσω της η τελευταία καταστροφική πυρκαγιά που εκδηλώθηκε στην Αιγιάλεια στις 31-7-2026, η οποία έπληξε κατοικίες, επιχειρήσεις, αγροτικές εκμεταλλεύσεις και εξοπλισμό, καλλιέργειες, αγροτικές εγκαταστάσεις, καθώς και δίκτυα υποδομών ύδρευσης και άρδευσης του Δήμου Αιγιαλείας.Παράλληλα επισημαίνει τις μεγάλες χρονοβόρες καθυστερήσεις που διαχρονικά παρατηρούνται στις διαδικασίες καταβολής των προβλεπόμενων αποζημιώσεων.Τέλος, καλεί την Πολιτεία να προχωρήσει στην άμεση χρηματοδότηση των έργων αποκατάστασης και θωράκισης των κατεστραμμένων υποδομών, του οδικού δικτύου, των κατεπειγόντως αντιδιαβωτικών έργων, επαναφέροντας το διαχρονικό και αναπάντητο αίτημα για ένα ολοκληρωμένο σχέδιο ανασυγκρότησης, πρόληψης και ανθεκτικότητας για την Αιγιάλεια αλλά και συνολικά τον Νομό Αχαΐας, με συγκεκριμένο προϋπολογισμό, πηγές χρηματοδότησης, φορείς υλοποίησης και δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα υλοποίησης.
Ακολουθεί ολόκληρο το κείμενο της Ερώτησης:
Η τελευταία καταστροφική πυρκαγιά που εκδηλώθηκε στις 31 Ιουλίου 2026 στην Αιγιάλεια άφησε πίσω της εκτεταμένες καταστροφές, πλήττοντας κατοικίες, επιχειρήσεις, πλήθος αγροτικών εκμεταλλεύσεων και εξοπλισμό, καλλιέργειες, αγροτικές εγκαταστάσεις, καθώς και δίκτυα υποδομών ύδρευσης και άρδευσης του Δήμου Αιγιαλείας. Η μεγάλη έκταση και ένταση της φωτιάς οδήγησε, συνακόλουθα, στην κήρυξη των πληγεισών περιοχών του Δήμου Αιγιαλείας σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, επιβεβαιώνοντας θεσμικά τη σοβαρότητα της καταστροφής και την ανάγκη άμεσης στήριξης των πυρόπληκτων και κρατικής παρέμβασης από την Πολιτεία.
Δυστυχώς, για ακόμη μία φορά, η επόμενη ημέρα βρίσκει τους κατοίκους, τους αγρότες και τους επαγγελματίες της περιοχής αντιμέτωπους όχι μόνο με τις δυσάρεστες συνέπειες της εκτεταμένης αυτής καταστροφής, αλλά και με ερωτήματα που χρήζουν απαντήσεων αναφορικά με το ακριβές χρονοδιάγραμμα αποκατάστασης της περιουσίας των πολιτών, των απαραίτητων υποδομών και της παραγωγικής δραστηριότητας των τοπικών κοινοτήτων της Αιγιάλειας.
Πολύ περισσότερο, όταν η καταστροφή πολυετών καλλιεργειών δεν συνεπάγεται απλώς απώλεια της παραγωγής για το τρέχον έτος, αλλά απώλεια εισοδήματος για πολύ περισσότερα έτη, μέχρι την ανασύσταση του φυτικού κεφαλαίου και την επαναφορά της υγιούς παραγωγικής λειτουργίας.
Κάθε προηγούμενη εμπειρία από τη λειτουργία του μηχανισμού κρατικής αρωγής και των σχετικών αποζημιώσεων οδηγεί σε απογοητευτικά συμπεράσματα. Οι διαδικασίες καταγραφής, εκκαθάρισης των ζημιών και καταβολής των προβλεπόμενων αποζημιώσεων έχουν αποδειχθεί ιδιαίτερα χρονοβόρες, με μεγάλα χρονικά διαστήματα αναμονής για την ολοκλήρωσή τους.
Παράλληλα, από τις μέχρι σήμερα διενεργηθείσες αυτοψίες στον Δήμο Αιγιαλείας, έχουν ήδη χαρακτηριστεί πολλά κτήρια ακατάλληλα προς χρήση, χωρίς όμως να έχει ενεργοποιηθεί και ολοκληρωθεί η διαδικασία καθορισμού του τρόπου αποζημίωσης για την ανακατασκευή τους. Ως αποτέλεσμα, οι πληγέντες αναμένουν την έναρξη της νέας διαδικασίας και καλούνται να ακολουθήσουν νέο διοικητικό κύκλο υποβολής φακέλου προς τις αρμόδιες υπηρεσίες, μπροστά σε έναν ακόμη κύκλο γραφειοκρατίας και καθυστερήσεων.
Και εδώ αποκαλύπτεται το διαχρονικό πρόβλημα στη λειτουργία του κράτους απέναντι στον ευάλωτο πολίτη. Όταν η κρατική αρωγή εξαντλείται στην καταβολή αποζημίωσης στους δικαιούχους με μνημειώδη καθυστέρηση, που εκτείνεται σε διάστημα από ένα μέχρι και πέντε χρόνια μετά την καταστροφή, είναι προφανές ότι το μέτρο δεν ανταποκρίνεται στον ίδιο τον σκοπό του: να επιτρέψει, δηλαδή, στον πληγέντα να σταθεί ξανά στα πόδια του και να αποκαταστήσει έγκαιρα την οικονομική του δραστηριότητα.
Το γεγονός αυτό δεν αφορά μόνο την Αιγιάλεια και την Αχαΐα, αλλά επαναλαμβάνεται πλέον σε ολόκληρη τη χώρα. Μια χώρα που βρίσκεται ολοένα και περισσότερο εκτεθειμένη στις συνέπειες της κλιματικής κρίσης και στη συχνότερη εκδήλωση ακραίων φαινομένων απαιτεί από την Πολιτεία ένα ολοκληρωμένο εθνικό σχέδιο προσαρμογής και κυβερνητικές επιλογές που να κατευθύνουν το αναγκαίο βάρος των διαθέσιμων πόρων στη θωράκισή της.
Επομένως, η Πολιτεία δεν μπορεί να αρκείται στην εφαρμογή ενός μηχανισμού που αποζημιώνει εκ των υστέρων και με μεγάλες χρονικές καθυστερήσεις. Αντιθέτως, έχει υποχρέωση να εξασφαλίζει την ταχύτητα, την επάρκεια και την προβλεψιμότητα για τον πολίτη.
Στις 2 Σεπτεμβρίου 2025, με την υπ’ αριθμ. 8321/2025 κοινοβουλευτική Ερώτηση προς τους αρμόδιους Υπουργούς, είχε επισημανθεί η ανάγκη θέσπισης ενός ολιστικού σχεδίου ανασυγκρότησης των πληγεισών περιοχών της Αχαΐας μετά την καταστροφική πυρκαγιά της 12ης Αυγούστου 2025, η οποία είχε πλήξει εκτεταμένα ολόκληρο τον Νομό, αφήνοντας πίσω της ένα τοπίο καταστροφής σε πολλαπλές περιοχές και προκαλώντας σοβαρές ζημιές σε κατοικίες, αγροτικές εγκαταστάσεις και βασικές υποδομές.
Με την ίδια Ερώτηση είχε ζητηθεί από την κυβέρνηση να θεσπίσει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο που θα συνδύαζε την άμεση ανακούφιση των πληγέντων, την αποκατάσταση των υποδομών και τη στρατηγική ανθεκτικότητα του Νομού Αχαΐας, ώστε να μη συνεχίζεται ο φαύλος κύκλος της καταστροφής και της εγκατάλειψης. Οι απαντήσεις που δόθηκαν τότε από τα συναρμόδια υπουργεία περιορίστηκαν, κατά κύριο λόγο, στην παράθεση χρηματοδοτικών εργαλείων, χωρίς να παρουσιάζεται ενιαίο σχέδιο, συγκεκριμένες παρεμβάσεις με κεντρικό μηχανισμό συντονισμού και εξασφαλισμένους πόρους.
Περίτρανο και ενδεικτικό παράδειγμα της συστηματικής απουσίας έγκαιρης ενεργοποίησης της Πολιτείας αποτελεί και η περίπτωση του «Achaia Pass», που ενώ εξαγγέλθηκε ως μέτρο στήριξης της τοπικής οικονομίας μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές, παρέμεινε στα χαρτιά, χωρίς να υλοποιηθεί και χωρίς, επί της ουσίας, να ληφθεί εγκαίρως η προβλεπόμενη στήριξη.
Έναν χρόνο μετά, η νέα πύρινη καταστροφή στην Αιγιάλεια επαναφέρει με ακόμη μεγαλύτερη ένταση το ίδιο ερώτημα: Ποια ουσιαστική πρόοδος έχει συντελεστεί από τότε και ποιο μέρος του ολιστικού σχεδιασμού που είχε ζητηθεί έχει πράγματι υλοποιηθεί;
Η αντιμετώπιση των φυσικών καταστροφών δεν μπορεί και δεν επιτρέπεται να εξαντλείται σε εξαγγελίες κατόπιν της πυρκαγιάς. Η ταχύτητα της κρατικής κινητοποίησης, της καταβολής των αποζημιώσεων και της αποκατάστασης των κατεστραμμένων υποδομών δεν μπορεί και δεν επιτρέπεται να συναρτάται με τον πολιτικό ή εκλογικό χρόνο, ως το μόνο πεδίο ενεργοποίησης της πολιτικής πρωτοβουλίας.
Η κρατική αρωγή, η προστασία της περιουσίας και του εισοδήματος των πολιτών και η αποκατάσταση μιας πληγείσας περιοχής αποτελούν θεσμική υποχρέωση της Πολιτείας.
Για την Αιγιάλεια, συνεπώς, το ζητούμενο σήμερα είναι συγκεκριμένο: άμεση ολοκλήρωση της καταγραφής, ταχεία καταβολή των αποζημιώσεων, ουσιαστική κάλυψη της πραγματικής ζημιάς των παραγωγών, των επιχειρηματιών και των κατοίκων, απλοποίηση των διαδικασιών για τα πληγέντα κτίρια και εγκαταστάσεις και, ταυτόχρονα, άμεση χρηματοδότηση των έργων αποκατάστασης και θωράκισης των κατεστραμμένων υποδομών.
