Στο πλαίσιο του 14ου Forum Υγείας 2026, που συνδιοργανώθηκε από τον Σύμβουλο Επιχειρήσεων, την Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, τον Ιατρικό και το Δικηγορικό Σύλλογο Πατρών, τη Δευτέρα 27 Απριλίου, αναδείχθηκαν κρίσιμα και ιδιαίτερα ευαίσθητα ζητήματα που αφορούν την ιατρική ευθύνη, τη Δικαιοσύνη και, πρωτίστως, την προστασία της ανθρώπινης ζωής.
H Πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Πατρών και Αντιπεριφερειάρχης Υγείας Δυτ. Ελλάδας, Άννα Μαστοράκου τόνισε ότι: “Η Δημόσια Υγεία δεν είναι μόνο δείκτες και αριθμοί· είναι στάση ζωής, ευθύνη και καθημερινός αγώνας για τους πιο ευάλωτους”.
Σε σχετική ανάρτησή της, έγραψε:
«Δικονομικά Ιατρικά Θέματα»
Στην τοποθέτησή μου στάθηκα στις λεγόμενες «τηλεδίκες» που διεξάγονται στα ΜΜΕ, υπονομεύοντας το τεκμήριο αθωότητας και τη θεσμική λειτουργία της Δικαιοσύνης, στην κρίση αξιοπιστίας των πραγματογνωμόνων, καθώς και στο ιδιαίτερα ανησυχητικό φαινόμενο της ενδονοσοκομειακής βίας, με έμφαση στην πρόληψη, τη θεσμική θωράκιση και την ουσιαστική διαχείρισή της προς όφελος επαγγελματιών υγείας και ασθενών.

«Παιδική Κακοποίηση»
Η θεματική ενότητα για την παιδική κακοποίηση προκάλεσε έντονη συγκίνηση και προβληματισμό, μέσα από τις εξαιρετικά σημαντικές παρεμβάσεις του Βασίλειου Αλεξόπουλου, Διευθυντή ΕΣΥ Παιδοχειρουργικής Κλινικής Καραμανδανείου Νοσοκομείου Παίδων Πατρών, και του Ανδρέα Ηλιάδη, Εντατικολόγου και Υπεύθυνου ΜΕΘ Παίδων ΠΓΝΠ.


Εκπρόσωποι της δικαιοσύνης και των αστυνομικών αρχών ανέλυσαν την προβλεπόμενη διαδικασία και εξέφρασαν τους προβληματισμούς σχετικά με τα κενά σχετικά με τη διαχείριση των περιστατικών.


Αναδείχθηκε η υποχρέωση του ιατρού να καταγγέλλει περιστατικά κακοποίησης, αλλά και το δικαίωμά του να τεκμηριώνει ευρήματα, ακόμη και με φωτογραφικό υλικό που δύναται να αξιοποιηθεί δικαστικά. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην ανάγκη ανάπτυξης στενού και λειτουργικού πλαισίου συνεργασίας μεταξύ κλινικών ιατρών και ιατροδικαστικών υπηρεσιών, ιδίως για την έγκαιρη αναγνώριση του συνδρόμου κακοποιημένου βρέφους – τραντάγματος (shaken baby syndrome), ενός εξαιρετικά σοβαρού και συχνά θανατηφόρου μηχανισμού κακοποίησης. Τονίστηκε, επίσης, ότι η παιδική παραμέληση συνιστά μορφή κακοποίησης, με βαρύ ψυχοσωματικό αποτύπωμα.
Οι εικόνες και τα δεδομένα που παρουσιάστηκαν στο πλαίσιο της θεματικής αποτυπώνουν τη σκληρή πραγματικότητα, θυμίζοντάς μας ότι η σιωπή δεν είναι επιλογή και ότι η προστασία των παιδιών είναι συλλογική ευθύνη και θεσμική υποχρέωση.
Η Δημόσια Υγεία δεν είναι μόνο δείκτες και αριθμοί· είναι στάση ζωής, ευθύνη και καθημερινός αγώνας για τους πιο ευάλωτους.















