
ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ Σ. ΜΕΝΤΖΕΛΟΠΟΥΛΟΥ
Δόξα τω Θεώ, έχω δει 15 τελικούς Παγκοσμίου Κυπέλλου! Τον προχθεσινό νομίζω όλοι γρήγορα θα τον ξεχάσουμε. Βεβαίως η παγκόσμια πρωταθλήτρια 2026 Ισπανία έδειξε καλά στοιχεία του σύγχρονου ποδοσφαίρου, αλλά η Αργεντινή δεν θύμιζε με τίποτα …Αργεντινή. Εκείνη των εφηβικών μας χρόνων, το 1978 κι αργότερα έως το 1986. Τότε που συναγωνιζόταν την παλιά Βραζιλία, εκείνη την φοβερή του 1970 και μετέπειτα!
Την χρονιά εκείνη ως μικρός μαθητής του Δημοτικού είδα για πρώτη φορά τελικό Παγκοσμίου Κυπέλλου. Τον φοβερό και «ανεπανάληπτο»: Βραζιλία – Ιταλία 4-1!
Τι μπάλα, τι τέχνη, τι γκολ! Μία Βραζιλία να …ζωγραφίζει στο χορτάρι με πρώτο και καλύτερο, τον μάγο «Πελέ», τον μεγαλύτερο ίσως ποδοσφαιριστή όλων των εποχών: «Πελέ, Πελέ…» φώναζε ο αείμνηστος Ηλίας Κόνδης, ο φίλος του Γιώργου του Κοττά, στο σαλόνι αυτού του θείου μου, που είδα τον τελικό μαζί με τα ξαδέλφια μου: Κι εγώ φιλοβραζιλιάνος ήμουν!
Χόρτασε ποδόσφαιρο, απόλαυσε θέμα όλη η υφήλιος! Χαίρομαι που το έζησα αυτό!
Τότε επικρατούσε η τέχνη και όχι η δύναμη, παιχνίδι χωρίς θέαμα και φουλ επίθεση δεν νοείτο. Ακόμα και το «κατενάτσιο» των ιταλικών ομάδων, η φουλ «άμυνα» δηλαδή, στο επίπεδο της Εθνικής Ιταλίας δεν ίσχυε. Αλλά και η σπουδαία τότε Ιταλία –αλήθεια που χάθηκε σήμερα η Σκουάντρα Ατζούρα;- μπροστά στην …μοναδική ομάδα του Πελέ και των υπέροχων συμπαικτών του, δεν μπορούσε να «φτουρήσει». Κι έφαγε …τέσσερα. Για μένα αυτός παραμένει ο πιο εμβληματικός τελικός στην ιστορία του Παγκοσμίου Κυπέλλου, και θα μείνει για πάντα στη μνήμη μου!
Όσο και για την σημερινή Βραζιλία, τι να πει κανείς: Καμία σχέση με την παλιά, σχεδόν …χάθηκε το μπρίο και η φινέτσα! Και δυστυχώς το ίδιο ισχύει και για την Αργεντινή, έστω κι αν έφτασε στον τελικό φέτος και κατέκτησε το Κύπελλο στην προηγούμενη διοργάνωση, δεν είναι, η παλιά Αργεντινή, που χόρταινες να βλέπεις μπάλα, λατινοαμερικάνικη!
Επιστροφή, λοιπόν, στο παλιό ποδόσφαιρο; Δεν γίνεται βεβαίως, αλλά ελπίζω σε λίγα χρόνια τουλάχιστον να μην «παίζει» ποδόσφαιρο το …VAR και η επερχόμενη ταχέως «τεχνητή νοημοσύνη»…
Υ.Γ. Ελπίζω οι ποδοσφαιριστές του μέλλοντος να μην βγαίνουν σε κάποιο «τεχνητό εργαστήριο» δηλαδή, αλλά να …ξανανιώσουν οι «αλάνες» που έβγαιναν τα παλιά, μοναδικά και ανεπανάληπτα, ποδοσφαιρικά ταλέντα και μυαλά! και ιδίως στις φαβέλες της Βραζιλίας και στις φτωχογειτονιές του Μπουένος Άϊρες!…

















