ΑΙΓΙΟ: Όταν οι θεσμοί αδρανούν οι πρωτοβουλίες δίνουν λύσεις- Φωτίστηκε το Δικαστικό Μέγαρο

Ένα χρόνιο πρόβλημα που ταλάνιζε για περισσότερο από μία δεκαετία τον χώρο του Δικαστικού Μεγάρου Αιγίου βρήκε, τελικά, τη λύση του — όχι χάρη στην ανταπόκριση των αρμόδιων υπηρεσιών, αλλά μέσα από πρωτοβουλία και αποφασιστικότητα.

Όπως ανέδειξε με δημόσια τοποθέτησή του ο Πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αιγίου Γιώργος Μπέσκος, επί δέκα χρόνια είχαν απευθυνθεί επανειλημμένα αιτήματα προς την Τεχνική Υπηρεσία του Δήμου και κάθε συναρμόδια αρχή, προκειμένου να αποκατασταθεί η σοβαρή βλάβη στον ηλεκτροφωτισμό του Δικαστικού Μεγάρου. Παρά τις συνεχείς οχλήσεις, η απάντηση ήταν σταθερά αρνητική, με την επίκληση υψηλού κόστους και τεχνικών δυσκολιών.

Τελικά, η λύση δόθηκε με ίδια μέσα. Το αποτέλεσμα είναι ήδη ορατό και εντυπωσιακό: ένα σημείο που επί χρόνια παρέμενε σκοτεινό στην είσοδο της πόλης, απέκτησε φωτισμό, αισθητική και λειτουργικότητα. Ο χώρος του Δικαστικού Μεγάρου αναδεικνύεται πλέον, εκπέμποντας κύρος, ασφάλεια και ζωντάνια, συμβάλλοντας θετικά στη συνολική εικόνα της πόλης.

Σε ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο Πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αιγίου αναφέρει χαρακτηριστικά:

«Επί δέκα χρόνια ζητούσαμε από την Τεχνική Υπηρεσία του Δήμου και όλες τις αρμόδιες υπηρεσίες να συνδράμουν, ώστε να αποκατασταθεί η βλάβη του ηλεκτροφωτισμού στο Δικαστικό Μέγαρο Αιγίου. Παρά τις συνεχείς οχλήσεις μας, δεν υπήρξε ανταπόκριση.
Τελικά προχωρήσαμε μόνοι μας και κάναμε αυτό που έπρεπε. Σήμερα, ένα σκοτεινό σημείο στην είσοδο της πόλης απέκτησε καταπληκτική εικόνα.
Τα απλά πράγματα είναι και τα πιο όμορφα. Με μικρές, καθοδηγημένες παρεμβάσεις, ο τόπος μπορεί να γίνεται πιο όμορφος, πιο φωτεινός και πιο ανθρώπινος.»

Η παρέμβαση αυτή επαναφέρει στο προσκήνιο τη σημασία των μικρών αλλά ουσιαστικών έργων, που δεν απαιτούν πάντα μεγάλα κονδύλια, αλλά βούληση, οργάνωση και σεβασμό στους δημόσιους χώρους και τους θεσμούς.

Το Δικαστικό Μέγαρο Αιγίου, ένας χώρος με θεσμικό βάρος και καθημερινή επισκεψιμότητα, φωτίζεται πλέον όχι μόνο κυριολεκτικά, αλλά και ως παράδειγμα ότι η αδράνεια μπορεί — και πρέπει — να σπάει όταν υπάρχει αποφασιστικότητα.