Ανάμεσά τους δύο Πατρινοί, ένας φοιτητής από τον Άνω Αλισσό και πολίτες από την Αχαΐα, την Ηλεία, την Αιτωλοακαρνανία και τη Ζάκυνθο
Νέοι άνθρωποι, αλλά και μεγαλύτερης ηλικίας πολίτες από την Πάτρα και άλλες περιοχές της Δυτικής Ελλάδας, συγκαταλέγονται στα θύματα των γεγονότων του Νοεμβρίου του 1973. Άνθρωποι που βρέθηκαν στους δρόμους της Αθήνας τις ημέρες της εξέγερσης του Πολυτεχνείου και έχασαν τη ζωή τους από πυρά, ξυλοδαρμούς και την αστυνομική καταστολή.
Ανάμεσα στα ονόματα των νεκρών βρίσκονται δύο Πατρινοί, ένας φοιτητής από τον Άνω Αλισσό Αχαΐας, καθώς και πολίτες με καταγωγή από τα Καλάβρυτα, τον Πύργο, την Αιτωλοακαρνανία και τη Ζάκυνθο.
Οι ιστορίες τους αποτελούν ένα ξεχωριστό κομμάτι της ιστορικής μνήμης της περιοχής, καθώς πίσω από κάθε όνομα υπάρχει μια ανθρώπινη διαδρομή που διακόπηκε μέσα στα γεγονότα εκείνων των ημερών.
ΟΙ ΔΥΟ ΠΑΤΡΙΝΟΙ
- Γεώργιος Σαμούρης του Ανδρέα, 22 ετών, φοιτητής του Παντείου Πανεπιστημίου, από την Πάτρα. Ήταν ένα από τα πρώτα θύματα των γεγονότων. Το βράδυ της 16ης Νοεμβρίου 1973, περίπου τα μεσάνυχτα, βρισκόταν στην ευρύτερη περιοχή του Πολυτεχνείου, στη διασταύρωση των οδών Καλλιδρομίου και Ζωσιμάδων, όταν δέχθηκε πυρά αστυνομικών και τραυματίστηκε θανάσιμα στον τράχηλο. Μεταφέρθηκε στο πρόχειρο ιατρείο του Πολυτεχνείου, όπου υπέκυψε στα τραύματά του, και στη συνέχεια στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του ΙΚΑ. Ήταν γιος του παθολόγου Ανδρέα Σαμούρη και της Αρετής Σαμούρη. Η οικογένειά του διέμενε στην οδό Αράτου, κοντά στην Κορίνθου. Ο θάνατός του προκάλεσε μεγάλη συγκίνηση στην Πάτρα. Η ταφή του έγινε στο Α’ Δημοτικό Κοιμητήριο της πόλης.
- Ιωάννης Μικρώνης του Αγγέλου, 22 ετών, φοιτητής του Τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Πατρών, με καταγωγή από τον Άνω Αλισσό Αχαΐας. Συμμετείχε στην κατάληψη του Πανεπιστημίου Πατρών, στο Παράρτημα της οδού Κορίνθου και Κολοκοτρώνη, όπου σήμερα υπάρχει αναμνηστική πλακέτα για τα γεγονότα. Σύμφωνα με τα ιστορικά στοιχεία, υπέστη κακοποίηση μετά τα γεγονότα, κάτω από συνθήκες που δεν έχουν αποσαφηνιστεί πλήρως. Από τη βίαιη μεταχείρισή του υπέστη ρήξη ήπατος και νοσηλεύτηκε στο Λαϊκό Νοσοκομείο Αθηνών. Εκεί πέθανε στις 17 Δεκεμβρίου 1973, σχεδόν έναν μήνα μετά την εξέγερση.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΧΑΪΑ ΚΑΙ ΤΗ ΖΑΚΥΝΘΟ
- Δημήτριος Κυριακόπουλος του Αντωνίου, 35 ετών, οικοδόμος, με καταγωγή από τα Καλάβρυτα και κάτοικος Περιστερίου Αττικής. Το βράδυ της 16ης Νοεμβρίου 1973 βρισκόταν στην περιοχή του Πολυτεχνείου, όπου αρχικά επηρεάστηκε από τα δακρυγόνα της Αστυνομίας και στη συνέχεια ξυλοκοπήθηκε από αστυνομικούς με συμπαγείς ράβδους. Υπέστη ρήξη αορτής και πέθανε στις 19 Νοεμβρίου 1973, κατά τη μεταφορά του στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού.
- Σπύρος Μαρίνος του Διονυσίου, γνωστός ως Γεωργαράς, 31 ετών, ιδιωτικός υπάλληλος, από την Εξωχώρα Ζακύνθου. Το βράδυ της 16ης Νοεμβρίου βρισκόταν στην περιοχή του Πολυτεχνείου, όπου δέχθηκε χτυπήματα από αστυνομικούς με συμπαγείς ράβδους, με αποτέλεσμα να υποστεί κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις. Μεταφέρθηκε στο Θεραπευτήριο Πεντέλης, όπου πέθανε στις 19 Νοεμβρίου 1973, έπειτα από οξύ αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο. Τάφηκε στη γενέτειρά του, ενώ στις 9 Σεπτεμβρίου 1974 πραγματοποιήθηκε τελετή στη μνήμη του.
ΑΠΟ ΗΛΕΙΑ ΚΑΙ ΑΙΤΩΛΟΑΚΑΡΝΑΝΙΑ
- Βασίλειος Φάμελλος του Παναγιώτη, 26 ετών, ιδιωτικός υπάλληλος, από τον Πύργο Ηλείας, ο οποίος κατοικούσε στην Κυψέλη της Αθήνας. Στις 16 Νοεμβρίου 1973, περίπου στις 11.30 το βράδυ, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά της φρουράς του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως. Διαδηλωτές τον μετέφεραν στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ερυθρού Σταυρού και από εκεί διακομίστηκε, ήδη νεκρός, στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών.
- Βασιλική Μπεκιάρη του Φωτίου, 17 ετών, εργαζόμενη μαθήτρια, από τα Αμπελάκια Βάλτου Αιτωλοακαρνανίας, κάτοικος Νέου Κόσμου στην Αθήνα. Το μεσημέρι της 17ης Νοεμβρίου 1973, ενώ βρισκόταν στην ταράτσα του σπιτιού της, δέχθηκε πυροβολισμό στον αυχένα. Μεταφέρθηκε αρχικά στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών και στη συνέχεια στο νοσοκομείο «Ευαγγελισμός», όπου πέθανε την ίδια ημέρα.
- Αλέξανδρος Παπαθανασίου του Σπυρίδωνος, 59 ετών, συνταξιούχος εφοριακός, με καταγωγή από το Κεράσοβο Αιτωλοακαρνανίας και κάτοικος Αθηνών. Στις 18 Νοεμβρίου 1973, στις 13.30, περπατούσε μαζί με τις ανήλικες κόρες του στη διασταύρωση των οδών Δροσοπούλου και Κύθνου, απέναντι από το ΙΣΤ’ Αστυνομικό Τμήμα. Βρέθηκε εν μέσω πυρών που προέρχονταν από αστυνομικούς του Τμήματος και υπέστη συγκοπή. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός του.
Οι παραπάνω περιπτώσεις υπενθυμίζουν ότι η εξέγερση του Πολυτεχνείου και η καταστολή που ακολούθησε δεν άφησαν πίσω τους μόνο τραυματίες και ιστορικές μαρτυρίες, αλλά και ανθρώπινες απώλειες με καταγωγή από κάθε γωνιά της χώρας. Ανάμεσά τους και άνθρωποι της Δυτικής Ελλάδας, των οποίων τα ονόματα παραμένουν συνδεδεμένα με τη μνήμη του Νοεμβρίου του 1973.














