Βρείτε μας στο Google News. Πατήστε εδώ!Τα νεότερα στοιχεία της Eurostat βάζουν τέλος στο κυβερνητικό αφήγημα. Δεν πρόκειται για εκτιμήσεις, αλλά για τον επίσημο δείκτη που μετρά τον μέσο ετήσιο μισθό, προσαρμοσμένο σε ισοδύναμα πλήρους απασχόλησης, ώστε οι μισθοί των χωρών να είναι συγκρίσιμοι. Ο δείκτης δεν είναι προσαρμοσμένος στον πληθωρισμό.
Και η εικόνα για την Ελλάδα είναι αποκαλυπτική.
Η χώρα μας βρίσκεται πλέον στην προτελευταία θέση σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο μέσος ετήσιος μισθός διαμορφώθηκε το 2025 στις 18.772 ευρώ, όταν ο ευρωπαϊκός μέσος όρος ανήλθε στις 41.464 ευρώ. Δηλαδή, ο Έλληνας εργαζόμενος αμείβεται με λιγότερα από τα μισά χρήματα σε σχέση με τον μέσο Ευρωπαίο συνάδελφό του.
Η απόσταση, μάλιστα, δεν μικραίνει. Μεγαλώνει. Από το 2019 έως το 2025 οι ελληνικοί μισθοί αυξήθηκαν ονομαστικά μόλις κατά 17,6%, ενώ στην ΕΕ η αντίστοιχη αύξηση ήταν 26,5%. Μιλάμε για την πέμπτη χειρότερη επίδοση ανάμεσα σε 26 κράτη μέλη. Το 2019 οι ελληνικοί μισθοί αντιστοιχούσαν στο 48,7% του ευρωπαϊκού μέσου όρου. Το 2025 έπεσαν στο 45,3%. Αντί για σύγκλιση, έχουμε απόκλιση.
Ακόμα πιο σκληρή είναι η πραγματικότητα όταν μπει στην εξίσωση η ακρίβεια. Την ίδια εξαετία, το γενικό επίπεδο τιμών στην Ελλάδα αυξήθηκε κατά 19,8%. Τα τρόφιμα και τα μη αλκοολούχα ποτά εκτινάχθηκαν κατά 35,5%. Η στέγαση, το νερό, το ρεύμα και τα καύσιμα αυξήθηκαν κατά 23,6%. Με απλά λόγια, οι τιμές στα τρόφιμα αυξήθηκαν με υπερδιπλάσιο ρυθμό από τους μισθούς.
Το αποτέλεσμα είναι ότι ο μέσος μισθός, αφού ληφθεί υπόψη ο πληθωρισμός, έχασε περίπου 1,9% από την πραγματική του αξία από το 2019 έως το 2025, ενώ στην Ευρώπη συνολικά η πραγματική μεταβολή ήταν σχεδόν μηδενική.
Αυτό είναι το πραγματικό success story της Νέας Δημοκρατίας. Οι εργαζόμενοι παραμένουν από τους πιο χαμηλά αμειβόμενους στην Ευρώπη, βλέπουν την ψαλίδα να ανοίγει και τις όποιες αυξήσεις να εξανεμίζονται στο σούπερ μάρκετ και στον λογαριασμό του ρεύματος.
Για εμάς στο ΠΑΣΟΚ, πρόοδος δεν είναι οι αριθμοί στα δελτία Τύπου. Πρόοδος είναι η ουσιαστική αύξηση των πραγματικών μισθών, η ενίσχυση των συλλογικών διαπραγματεύσεων και η αποτελεσματική αντιμετώπιση της ακρίβειας. Μόνο έτσι η ανάπτυξη θα μεταφράζεται σε καλύτερη ζωή για την κοινωνία και όχι σε στατιστικά που δεν φτάνουν ποτέ στην τσέπη του πολίτη.
