Βρείτε μας στο Google News. Πατήστε εδώ!Ο υποψήφιος Δήμαρχος της Πάτρας Κώστας Σβόλης παραβρέθηκε στο ετήσιο τακτικό συνέδριο της Κεντρικής Ενωσης Δήμων Ελλάδας (ΚΕΔΕ) στην Καλαμάτα. Στην τοποθέτησή του ενώπιον Δημάρχων, αντιδημάρχων και μελών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στάθηκε στις εξής διεκδικήσεις:
🔻Την οικονομική και διοικητική αυτοτέλεια των δήμων,
🔻Τη μεταφορά αρμοδιοτήτων και των αντίστοιχων πόρων από το κεντρικό κράτος στην Πρωτοβάθμια Τοπική Αυτοδιοίκηση,
🔻Την ενίσχυση του θεσμικού ρόλου των Δημοτικών Συμβουλίων ώστε να αποφασίζουν και όχι απλά να γνωμοδοτούν για τοπικές υποθέσεις,
🔻Την εξάλειψη της γραφειοκρατίας και
🔻Τη φορολογική αποκέντρωση.
Όπως τόνισε ο Κώστας Σβόλης: «Ισχυρή Τοπική Αυτοδιοίκηση Α’ βαθμού σημαίνει ισχυρή τοπική κοινωνία και αποδοτικό μοντέλο πολυεπίπεδης διακυβέρνησης. Στοχεύουμε στην αυτοτέλεια και οραματιζόμαστε την αυτονομία».
Αναλυτικά όλη η εισήγηση-τοποθέτηση του Κώστα Σβόλη έχει ως εξής:
«Ευχαριστώ πολύ κύριε Πρόεδρε.
Δεν θα μιλήσουμε για τα θετικά. Αυτά δεν χρειάζεται να τα επαναλαμβάνουμε. Θα σταθούμε στα αρνητικά, ώστε να κοιτάμε το μέλλον. Και τι θέλω να πω, λοιπόν;
Ποιος είναι ο πιο μεγάλος εχθρός της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, της ισχυρής Αυτοδιοίκησης; Το κράτος, το μεγάλο, το υπερτροφικό, το συγκεντρωτικό. Αυτή είναι η αλήθεια.
Και αν μιλάμε για μια πολυεπίπεδη διακυβέρνηση, και αν μιλάμε για την ευρωπαϊκή αρχή της επικουρικότητας και της εγγύτητας, τότε η πρώτη βαθμίδα, εμείς που είμαστε κάθε μέρα δίπλα στον πολίτη, πρέπει να είμαστε το νούμερο ένα εργαλείο αυτής της διακυβέρνησης. Άρα, αποδοτική διοίκηση σημαίνει μία bottom-up διοίκηση. Δύσκολο, μακρινό, αλλά κάποτε πρέπει να γίνει.
Κι αν μιλάμε για το Σύνταγμα, πολύ σωστά αυτά που ακούστηκαν, αλλά πρέπει να είμαστε ειλικρινείς. Το εφαρμόζουμε το Σύνταγμα; Το αναθεωρούμε. Θα το εφαρμόσουμε; Το είπε και ο Πρόεδρος της ΚΕΔΕ. Όταν ο κοινός νομοθέτης, όταν το νομοθετικό σώμα δεν συμφωνεί με το πνεύμα του συνταγματικού νομοθέτη, τότε χαμένη είναι η Τοπική Αυτοδιοίκηση.
Το άρθρο 102 το αναφέρει ξεκάθαρα. Διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια. Ακούστηκε. Υπάρχει; Δεν υπάρχει. Ποιος χάνει, λοιπόν; Η Τοπική Αυτοδιοίκηση.
Το 102 δεν αναφέρεται στη μεταφορά αρμοδιοτήτων με τους αντίστοιχους πόρους; Για ρωτήστε τον Δήμαρχο που έχει την ευθύνη της ναυαγοσωστικής κάλυψης στις παραλίες. Οι πόροι του κράτους καλύπτουν τις δαπάνες; Όχι. Και κοιτάξτε Δήμους στο εξωτερικό, όπου οι υπηρεσίες, όπως η Πρωτοβάθμια Υγειονομική Περίθαλψη ή η Πυροσβεστική Υπηρεσία, ανήκουν στους Δήμους. Και εμείς χάνουμε τις ΥΔΟΜ.
Είπε ο κύριος Υπουργός για τη Δημοτική Αστυνομία. Το είχα πει και πέρσι, θα το πω και πάλι. Έχουμε τον Δημοτικό Αστυνομικό και τον Αστυνομικό της ΕΛΑΣ, όχι αυτόν που κυνηγάει το έγκλημα ή έχει την ασφάλεια της περιοχής, που έχουν το ίδιο αντικείμενο. Τον ΚΟΚ, την ηχητική ρύπανση στο νυχτερινό κατάστημα και άλλα παρεμφερή. Δεν πρέπει κάποτε αυτοί οι δύο υπάλληλοι να ανήκουν σε μία υπηρεσία ενταγμένη στην Πρωτοβάθμια Τοπική Αυτοδιοίκηση;
Μακρινό και αυτό, αλλά κάποτε πρέπει να γίνει. Και ξεκινήστε πιλοτικά από τους Δήμους, όπου εκεί οι Δημοτικές Αρχές είναι κάποιοι κοινωνικοί επαναστάτες.
Δεν αναφέρεται το άρθρο 102 στο τεκμήριο αρμοδιότητας για τις τοπικές υποθέσεις; Ισχύει; Δεν ισχύει. Και δεν αναφέρομαι ως τοπική υπόθεση, γιατί είναι εθνική υπόθεση, σε θέματα εδαφικής ακεραιότητας, θέματα εθνικής ασφάλειας. Αλλά όταν το άρθρο 120 και το άρθρο 336 του νέου Κώδικα αναφέρουν ότι χρειάζεται θετική γνωμοδότηση μόνο στην περίπτωση, του αυτονόητου, που θα παρέμβει το κράτος σε δημοτική περιουσία, και απλή γνωμοδότηση σε άλλες τοπικές υποθέσεις, τότε δεν εφαρμόζεται. Και αντιλαμβανόμαστε ότι οι ΑΠΕ, για παράδειγμα, είναι θέμα εθνικής στρατηγικής, προφανώς. Αλλά για το που θα χωροθετηθούν οι ΑΠΕ, δεν πρέπει να έχει θετική άποψη ο Δήμος;
Θα μου πείτε, αν το πείτε στην Πάτρα, δεν θα λάβετε ποτέ θετική άποψη. Συμφωνώ. Βάλτε λοιπόν μια δικλείδα, ότι έχει την υποχρέωση να πει την πρότασή του. Και αν δεν συμφωνούμε, τότε πάμε στο επόμενο στάδιο. Να μην υπάρχει σύμφωνη γνώμη.
Φορολογική αποκέντρωση. Δεν υπάρχει αυτοδιοικητικός, κατά την κρίση μου, αν αγαπάει την Αυτοδιοίκηση, που να μην συμφωνεί με αυτό. Δύο προϋποθέσεις όμως:
Πρώτον, να μην μειωθούν οι κεντρικοί πόροι και να μην επιβαρυνθεί ο πολίτης με διπλό φόρο. Όχι ΕΝΦΙΑ στο κράτος και ΕΝΦΙΑ στον Δήμο. Είναι αυτονόητο αλλά πρέπει να ειπωθεί. Αλλά είναι μια μεγάλη ευκαιρία να ανοίξουμε το παραθυράκι και να δούμε το μεγάλο κάδρο του μέλλοντος, που λέγεται αυτονομία. Θα μπουν πόροι στους Δήμους. Θα μπουν έσοδα στους Δήμους. Επομένως, όποιος αγαπάει την Αυτοδιοίκηση πρέπει στην επόμενη Βουλή να πει το «ναι» στην αναθεώρηση.
Κλείνοντας, να συνοψίσω.
Εφαρμογή του Συντάγματος. Αναθεώρηση του Συντάγματος. Κάθε τοπική υπόθεση να είναι απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου. Μεταφορά αρμοδιοτήτων. Το ψηφιακό κράτος και η τεχνητή νοημοσύνη να αντιμετωπίσουν κάποια στιγμή φαινόμενα αδιαφάνειας και το μεγάλο τέρας που λέγεται γραφειοκρατία.
Κλείνω με ένα σύνθημα. Στοχεύουμε στην αυτοτέλεια, οραματιζόμαστε την αυτονομία».
