Γ. Μπέσκος: Η Αιγιάλεια σβήνει, οι βουλευτές απουσιάζουν και κάποιοι πανηγυρίζουν! Πόσα ακόμη πρέπει να χάσουμε;

Το Νοσοκομείο Αιγίου εκπέμπει SOS. Και για ακόμη μία φορά αναδεικνύεται η πολιτική εγκατάλειψη της Αιγιάλειας και συνολικά της Αχαΐας.

Ένα ζήτημα που αφορά το πολυτιμότερο αγαθό, την ανθρώπινη ζωή και τη δημόσια υγεία, έφτασε μέχρι το γραφείο του Υπουργού Υγείας. Οι άνθρωποι του Νοσοκομείου αναγκάστηκαν να διεκδικήσουν τα αυτονόητα.

Και οι βουλευτές της Αχαΐας πού ήταν;

Η κυρία Αλεξοπούλου εμφανίστηκε και έσπευσε, κατά την άποψή μου, να μετατρέψει ακόμη και αυτή τη σοβαρή υπόθεση σε επικοινωνιακή επιτυχία. Πανηγυρισμοί και δηλώσεις. Αλήθεια, για ποιο ακριβώς αποτέλεσμα; Ποιο πρόβλημα λύθηκε; Ποιες ελλείψεις καλύφθηκαν; Τι ουσιαστικά κέρδισε το Νοσοκομείο Αιγίου;

Και οι υπόλοιποι βουλευτές; Ο κ. Παπανδρέου του ΠΑΣΟΚ πού ήταν;

Καλές οι διαλέξεις, καλά τα διεθνή συνέδρια, καλές οι δημόσιες εμφανίσεις. Αλλά ο κόσμος δεν έχει ανάγκη από βουλευτές των συνεδρίων και των φωτογραφιών. Έχει ανάγκη από βουλευτές μάχιμους, που να βρίσκονται δίπλα του, να διεκδικούν, να συγκρούονται όταν χρειάζεται και να δίνουν μάχες για τον τόπο τους.

Και η κριτική αφορά όλους. Όλους, μηδενός εξαιρουμένου και ανεξαρτήτως κόμματος.

Γιατί το Νοσοκομείο Αιγίου δεν είναι μια μεμονωμένη περίπτωση.

Η Αχαΐα μετρά πληγές. Και η Αιγιάλεια μετρά απώλειες.

Χάσαμε τα ΤΕΙ. Χάσαμε το Τμήμα Φυσικοθεραπείας. Και ακόμη περιμένουμε ουσιαστικές πρωτοβουλίες για την αξιοποίηση των εγκαταστάσεων και την επιστροφή εκπαιδευτικής δραστηριότητας στην περιοχή.

Η ΕΒΟ, η Ελληνική Βιομηχανία Όπλων, η παραγωγική ανάπτυξη, οι θέσεις εργασίας, οι επενδύσεις, οι υποδομές. Παντού εκκρεμότητες, παντού προβλήματα, παντού η ίδια αγωνία.

Ο Οδοντωτός Σιδηρόδρομος, ένα ιστορικό και μοναδικό τουριστικό κεφάλαιο για την Αιγιάλεια και τα Καλάβρυτα, χρειάζεται ουσιαστική προστασία, ασφαλή λειτουργία και συγκεκριμένες παρεμβάσεις.

Τι άλλο πρέπει να χάσει αυτός ο τόπος για να υπάρξει πραγματική κινητοποίηση;

Και μέσα σε αυτή την κατάσταση κάποιοι εξακολουθούν να πανηγυρίζουν.

Υπάρχει όμως και μια μεγαλύτερη αλήθεια που πρέπει επιτέλους να ειπωθεί.

Δεν φταίνε μόνο όσοι κάθονται στα έδρανα του Δημοτικού Συμβουλίου όπως είχε πεί ο δημοτικός σύμβουλος και εξαίρετος επιστήμονας κ.Μπούνιας .Μην περιορίζουμε εκεί το εύρος των ευθυνών.

Φταίνε και εκείνοι που έχουν εκλεγεί για να εκπροσωπούν κοινοβουλευτικά τον τόπο και δεν ανταποκρίνονται στις ανάγκες του.

Και ευθύνη έχουμε και εμείς οι ίδιοι, όταν ανεχόμαστε και ψηφίζουμε κάθε φορά εκείνους που καταγγέλλουμε ως απόντες και τους οποίους θεωρούμε συνυπεύθυνους για τον μαρασμό της περιοχής μας.

Δεν γίνεται να διαμαρτυρόμαστε για την εγκατάλειψη, να αγανακτούμε για όσα χάσαμε και, όταν έρχεται η ώρα της κάλπης, να επαναλαμβάνουμε τις ίδιες επιλογές.

Και φοβάμαι ότι το ίδιο λάθος θα επαναληφθεί και τώρα.

Αυτά είναι τα πραγματικά προβλήματα, κύριε Μπούνια.

Και όσο κι αν προσπαθείτε, όσο αξιέπαινη κι αν είναι η προσπάθειά σας για το Νοσοκομείο, πρέπει να γνωρίζετε ότι χωρίς σταθερή, ουσιαστική και μαχητική πολιτική και κοινοβουλευτική υποστήριξη, δύσκολα θα υπάρξει πραγματικό αποτέλεσμα.Και φάνηκε περίτρανα από τη συνάντηση που είχατε χθές με τον Υπουργό Υγείας που ουσιαστικά ήσασταν μόνοι σας .

Δεν μπορεί να αγωνίζονται μόνοι τους οι γιατροί, οι εργαζόμενοι και λίγοι άνθρωποι που ενδιαφέρονται πραγματικά.

Δεν μπορεί ένας ολόκληρος τόπος να εξαρτάται από τις προσπάθειες λίγων, την ώρα που οι εκλεγμένοι εκπρόσωποί του οφείλουν να αποδεικνύουν καθημερινά την παρουσία και την αποτελεσματικότητά τους.

Η Αιγιάλεια δεν ζητά χάρες. Η Αχαΐα δεν ζητά ελεημοσύνη. Απαιτούν σεβασμό, παρουσία και αποτελέσματα.

Κουράσατε, κύριοι. Κουράσατε πάρα πολύ.

Καιρός να αναλάβουμε όλοι τις ευθύνες μας.

Γιατί το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι μόνο αυτοί που απουσιάζουν. Είναι ότι, ενώ βλέπουμε την απουσία τους, εξακολουθούμε να την ανεχόμαστε.

Γεώργιος Μπέσκος

Δικηγόρος Αιγίου

Πρόεδρος Δικηγορικού Συλλόγου Αιγίου

Σχετικά άρθρα

- Advertisement -spot_img
- Advertisement -spot_img
- Advertisement - spot_img
- Advertisement -spot_img

Δείτε ακόμα