Οι εργαζόμενοι δεν μπορεί να πληρώνουν τις συνέπειες των προβλημάτων των επιχειρήσεων.
Η προστασία των εργαζομένων, η διασφάλιση των μισθών και η διατήρηση των θέσεων εργασίας αποτελούν αδιαπραγμάτευτες προτεραιότητες.
Αυτό ισχύει για τους περίπου 2.500 εργαζόμενους της Pizza Fan, όπως ακριβώς ισχύει για κάθε εργαζόμενο στη χώρα, ανεξάρτητα από το μέγεθος της επιχείρησης στην οποία απασχολείται.
Η προσωρινή διακοπή λειτουργίας μιας επιχείρησης, στο πλαίσιο ελέγχων για ενδεχόμενες φορολογικές παραβάσεις, δημιουργεί εύλογη ανησυχία για το εργασιακό μέλλον των ανθρώπων της.
Η ανησυχία αυτή, όμως, δεν μπορεί να αποτελεί αφορμή για πρόχειρες λύσεις, ούτε για τη μεταφορά των εργοδοτικών υποχρεώσεων στο κράτος χωρίς σαφή νομική βάση και συγκεκριμένες εγγυήσεις για τα δικαιώματα των εργαζομένων.
Η αναστολή των συμβάσεων εργασίας και η καταβολή αποζημίωσης ειδικού σκοπού δεν μπορούν να θεωρούνται αυτονόητη λύση σε κάθε περίπτωση προσωρινής διακοπής λειτουργίας.
Απαιτείται σαφής νομική τεκμηρίωση, ουσιαστική εξέταση των πραγματικών δεδομένων και, πάνω απ' όλα, διασφάλιση ότι οι εργαζόμενοι δεν θα χάσουν εισοδήματα και εργασιακά δικαιώματα που δικαιούνται.
Η προσωρινή αναστολή λειτουργίας δεν σημαίνει αυτομάτως ότι παύουν να ισχύουν οι συμβάσεις εργασίας ή ότι ο εργοδότης απαλλάσσεται από τις υποχρεώσεις του.
Αντίστοιχα, η διενέργεια ελέγχων δεν συνιστά από μόνη της απόδειξη ενοχής ή οικονομικής αδυναμίας. Ο σεβασμός στο τεκμήριο αθωότητας και η προστασία των εργασιακών δικαιωμάτων είναι αρχές που οφείλουν να ισχύουν ταυτόχρονα.
Το κρίσιμο ερώτημα, ωστόσο, είναι ευρύτερο: ποιος προστατεύει τους εργαζομένους όταν μια επιχείρηση αδυνατεί ή αρνείται να καταβάλει τους μισθούς τους;
Η απάντηση δεν μπορεί να εξαρτάται από το μέγεθος μιας επιχείρησης, την πολιτική συγκυρία ή την ένταση της δημόσιας προβολής μιας υπόθεσης.
Οι εργαζόμενοι μιας μεγάλης αλυσίδας έχουν τα ίδια δικαιώματα και την ίδια ανάγκη προστασίας με τους εργαζομένους μιας μικρής ή μεσαίας επιχείρησης, που συχνά βρίσκονται αντιμέτωποι με καθυστερήσεις μισθών, οικονομική αβεβαιότητα και τον κίνδυνο απώλειας της εργασίας τους.
Η συνδικαλιστική εκπροσώπηση οφείλει να διεκδικεί λύσεις με διάρκεια, καθολική εφαρμογή και σαφείς κανόνες.
Όχι αποσπασματικές παρεμβάσεις που αντιμετωπίζουν κάθε κρίση εκ των υστέρων, αλλά ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο προστασίας της εργασίας και του εισοδήματος.
Στο πλαίσιο αυτό, η πρόταση για τη δημιουργία ενός Ταμείου Εγγύησης Μισθών και Εργατικών Απαιτήσεων, με εργοδοτική χρηματοδότηση και καθολική κάλυψη, αξίζει να αποτελέσει αντικείμενο σοβαρού θεσμικού διαλόγου.
Ένα τέτοιο Ταμείο θα μπορούσε, με σαφείς προϋποθέσεις και αποτελεσματικούς μηχανισμούς ελέγχου, να διασφαλίζει την έγκαιρη καταβολή πιστοποιημένων οφειλόμενων μισθών, χωρίς οι εργαζόμενοι να αναγκάζονται να περιμένουν επί χρόνια για να διεκδικήσουν τα χρήματα που δικαιούνται.
Παράλληλα, θα πρέπει να προβλέπεται η αναζήτηση των καταβληθέντων ποσών από τους υπόχρεους εργοδότες, ώστε να μην μετακυλίεται τελικά το κόστος στην κοινωνία.
Η προστασία των εργαζομένων δεν είναι επικοινωνιακή διαχείριση μιας κρίσης. Είναι υποχρέωση της Πολιτείας, ευθύνη της εργοδοσίας και βασικό πεδίο διεκδίκησης του οργανωμένου συνδικαλιστικού κινήματος.
Η Ν.Ε. ΠΑΣΟΚ Αχαΐας υποστηρίζει ένα εργασιακό περιβάλλον με αξιοπρεπείς μισθούς, ασφάλεια στην εργασία, ουσιαστική προστασία των εργασιακών δικαιωμάτων και ίσους κανόνες για όλους.
Γιατί η προστασία της εργασίας δεν μπορεί να είναι επιλεκτική. Πρέπει να είναι καθολική, θεσμικά κατοχυρωμένη και αποτελεσματική για κάθε εργαζόμενο.