Βρείτε μας στο Google News. Πατήστε εδώ!Με λόγια γεμάτα συγκίνηση, ευγνωμοσύνη και σεμνότητα, μιλά στο aigiovoice.gr, ο Κωνσταντίνος Παρασκευάς για την αγάπη που εισπράττει από τον κόσμο, ξεκαθαρίζοντας πως η αναγνωρισιμότητά του δεν περιορίζεται στη συμμετοχή του στο παιχνίδι, αλλά πηγάζει και από την προσωπική του πορεία, την επαγγελματική του δραστηριότητα και την παρουσία του στα social media. Με την Παναγία στην καρδιά του και ένα μεγάλο «ευχαριστώ» σε όλους όσοι τον στηρίζουν και τον αγαπούν, υπενθυμίζει πως η μεγαλύτερη ανταμοιβή για έναν τραγουδιστή είναι η αγάπη του κοινού.
Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ:
Κωνσταντίνε, πότε μπήκε το τραγούδι στη ζωή σου και πότε συνειδητοποίησες ότι ήθελες να το ακολουθήσεις επαγγελματικά;
Το τραγούδι και η μουσική μπήκαν στη ζωή μου από πολύ μικρή ηλικία. Ξεκίνησα να παίζω μπουζούκι στα 7 μου χρόνια και, στα 17 μου, ενώ ακόμη πήγαινα στο λύκειο, ξεκίνησα να τραγουδάω επαγγελματικά σε ένα μικρό μαγαζί του Βόλου, με την ονομασία «Γραμμές».
Έχεις χαρακτηρίσει τον εαυτό σου γνήσιο λαϊκό τραγουδιστή. Τι σημαίνει για εσένα το λαϊκό τραγούδι και ποια στοιχεία θεωρείς απαραίτητα για να το υπηρετεί κάποιος με αλήθεια;
Φυσικά και θεωρώ τον εαυτό μου γνήσιο λαϊκό τραγουδιστή, έχοντας μελετήσει τραγουδιστές όπως ο Καζαντζίδης, ο Αγγελόπουλος, ο Διονυσίου, ο Τερζής, ο Πάριος, ο Γονίδης, ο Μελάς, ο Χριστοδουλόπουλος και πολλοί άλλοι. Αυτά είναι τα ακούσματά μου στο λαϊκό τραγούδι και οι καλλιτέχνες που με έχουν επηρεάσει.
Θεωρώ πως η ψυχή και τα βιώματα του καθενός παίζουν καθοριστικό ρόλο στο λαϊκό τραγούδι. Είναι κάτι που δεν σπουδάζεται· το κουβαλάς μέσα σου και το εκφράζεις μέσα από τη φωνή, τα συναισθήματα και τις εμπειρίες σου.
Έχεις εμφανιστεί σε μουσικές σκηνές και έχεις αποκτήσει εμπειρία μπροστά σε ζωντανό κοινό. Τι σου έχει μάθει η νύχτα και πόσο διαφορετικός είναι ο τραγουδιστής πάνω στη σκηνή από τον άνθρωπο που βρίσκεται πίσω από αυτήν;
Δεν θεωρώ πως ο άνθρωπος αλλάζει και πολύ, είτε πάνω είτε κάτω από τη σκηνή. Σαφώς, τα φώτα σού δίνουν λίγη λάμψη και ίσως κάποιες φορές νιώθεις πως κάνεις κάτι ιδιαίτερο σε σχέση με τον υπόλοιπο κόσμο. Όμως, όταν επιστρέφεις κάτω από τη σκηνή, πίσω από όλα αυτά, πρέπει να παραμένεις το ίδιο αυθεντικός, αληθινός και ταπεινός, γνωρίζοντας πως αυτή την ευλογία σού την έχει χαρίσει ο Θεός.
Είναι ένα δώρο και έτσι πρέπει να το βλέπουμε, με ταπεινότητα και αλήθεια. Αυτό θέλει να βλέπει και το κοινό.
Αλήθεια, η νύχτα μού έχει μάθει και συνεχίζει να μου δείχνει πως πρέπει να είμαι πολύ προσεκτικός με όλα και, ειδικά, στο θέμα της εμπιστοσύνης.
Το 2024 πήρες την απόφαση να συμμετάσχεις στο The Voice of Greece. Τι ήταν αυτό που σε ώθησε να δοκιμάσεις τις δυνάμεις σου σε έναν τηλεοπτικό διαγωνισμό και τι περίμενες από αυτή την εμπειρία;
Ναι, το έκανα κι αυτό. Ήταν κάτι που ήθελα απλώς να κάνω, παρόλο που δεν βρισκόμουν στην καλύτερη φάση της ζωής μου, και γι’ αυτό θεωρώ πως δεν τα πήγα και τόσο καλά. Ήθελα απλώς να το ζήσω, γι’ αυτό και το έκανα. Δεν περίμενα κάτι ιδιαίτερο από έναν διαγωνισμό.
Η ερμηνεία σου στο «Δεν γυρίζω πίσω» του Γιάννη Πάριου έκανε τον Γιώργο Μαζωνάκη να γυρίσει την καρέκλα του. Τι θυμάσαι από εκείνα τα λεπτά και ποια συναισθήματα σε κατέκλυσαν όταν κατάλαβες ότι είχες κερδίσει την προσοχή του;
Η αλήθεια είναι πως, ενώ στις πρόβες ήμουν πολύ καλύτερος, όταν ήρθε η στιγμή να βγω μπροστά στις γυρισμένες καρέκλες, ένιωσα τεράστιο άγχος. Είμαι γενικά αγχώδης τύπος και κάποιες φορές αυτό με επηρεάζει. Εκεί, άλλωστε, τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά από τα μαγαζιά όπου εμφανίζομαι και τραγουδάω. Θεωρώ πως έδωσα περίπου το 70% των δυνατοτήτων μου. Παρ’ όλα αυτά, είχα μια καλή ερμηνεία, γύρισε ο Κ. Μαζωνάκης και όλα καλά!
Ο Γιώργος Μαζωνάκης έχει μια ιδιαίτερη προσωπικότητα και μια ξεχωριστή σχέση με το λαϊκό τραγούδι. Τι αποκόμισες από τη συνεργασία μαζί του και ποια συμβουλή του κρατάς περισσότερο;
Δεν είχα ιδιαίτερες σχέσεις μαζί του από κοντά, ούτε οι παίκτες έρχονται σε πολύ στενή επαφή μεταξύ τους. Πίστεψέ με, δεν μπορώ να σου πω πολλά, γιατί δεν προχώρησα και πολύ στο παιχνίδι, οπότε δεν έχω και μεγάλη εμπειρία πάνω σε αυτό το κομμάτι.
Η τηλεόραση μπορεί να προσφέρει αναγνωρισιμότητα, αλλά η πραγματική διαδρομή ενός τραγουδιστή συνεχίζεται μετά τα φώτα των προβολέων. Πόσο δύσκολο είναι να μετατρέψεις μια τηλεοπτική εμπειρία σε σταθερά επαγγελματικά βήματα;
Κοίταξε, εγώ δεν πήρα και μεγάλη προβολή από αυτόν τον διαγωνισμό. Οι άνθρωποι με γνωρίζουν περισσότερο μέσα από τα social media ή από τις εμφανίσεις μου στα μαγαζιά, όλα αυτά τα χρόνια, παρά από κάτι τόσο εφήμερο.
Όταν κάποιος πατάει γερά στα πόδια του, είναι καλός σε αυτό που κάνει και λειτουργεί με επαγγελματισμό, βρίσκει τον δρόμο του, ακόμα και μετά από ένα παιχνίδι. Αυτό μπορώ να σου το πω με σιγουριά.
Η Πάτρα έχει τη δική της μουσική ζωή και το κοινό της δικά του χαρακτηριστικά. Τι θέση έχει η πόλη στην πορεία σου και τι κρατάς από την επαφή σου με το πατρινό κοινό;
Μετά από τρεις σεζόν και τώρα, που ξεκινάω την τέταρτη, σε έναν διαφορετικό χώρο, μπορώ να πω πως η Πάτρα είναι η πόλη που με αγκάλιασε και με πίστεψε από την πρώτη στιγμή. Γι’ αυτό και τα συναισθήματά μου για αυτή την πόλη είναι ιδιαίτερα δυνατά και ξεχωριστά. Τους ευχαριστώ όλους μέσα από την καρδιά μου!
Στον χώρο της μουσικής υπάρχουν ανταγωνισμός, απαιτήσεις και πολλές φορές απογοητεύσεις. Υπήρξαν στιγμές που χρειάστηκε να επιμείνεις περισσότερο απ’ όσο περίμενες για να μη χάσεις την πίστη σου στον στόχο σου;
Πάντα υπάρχουν τα πάνω και τα κάτω σε όλες τις δουλειές, ειδικά στη δική μας, όπου ο καλλιτέχνης είναι ένα ιδιαίτερο πλάσμα, με πολλές ευαισθησίες.
Φυσικά, υπήρξαν πολλές φορές που απογοητεύτηκα και θέλησα να τα παρατήσω. Όμως, πάντα είχα τον Χριστό μέσα μου και δεν το έβαζα κάτω. Πάντα η Παναγία μού έδινε ένα σημάδι πως δεν πρέπει να τα παρατήσω, γιατί κάνω καλά αυτό που αγαπώ.
Αυτή η δουλειά θέλει πολλή υπομονή, πίστη και επιμονή, για να μπορέσεις να έχεις διάρκεια στον χρόνο.
Πόσο σημαντική είναι για εσένα η οικογένειά σου και οι άνθρωποι που σε στηρίζουν; Ποιος βρίσκεται δίπλα σου στις δύσκολες στιγμές, όταν η επαγγελματική καθημερινότητα γίνεται απαιτητική;
Λίγοι άνθρωποι θα μείνουν πραγματικά κοντά σου πίσω από τα φώτα και στις δύσκολες στιγμές. Έχω πολύ λίγους φίλους, μετρημένους στα δάχτυλα του ενός χεριού, στους οποίους θα σηκώσω το τηλέφωνο αν συμβεί κάτι σοβαρό. Φυσικά, η ΜΑΝΑ μου είναι ένας από αυτούς τους ανθρώπους.
Αν μπορούσες να επιλέξεις έναν μεγάλο Έλληνα δημιουργό ή ερμηνευτή για μια συνεργασία, ποιο όνομα θα ήθελες να βρίσκεται δίπλα σου και γιατί;
Υπάρχουν πολλοί σπουδαίοι και καταξιωμένοι άνθρωποι με τους οποίους θα ήθελα να συνεργαστώ. Ένα από τα όνειρά μου εκπληρώθηκε όταν έκανα ένα τραγούδι με τον Κυριάκο Παπαδόπουλο και τον Ηλία Φιλίππου, αν και το αποτέλεσμα δεν ήταν αυτό που του άξιζε. Ο Μιχάλης Τουρατζίδης είναι επίσης ένας από τους ανθρώπους με τους οποίους θα ήθελα να συνεργαστώ και πιστεύω πως κάποια στιγμή θα το κάνουμε, όπως φυσικά και ο Γιώργος Θεοφάνους, αλλά και πολλοί άλλοι.
Όσον αφορά τους τραγουδιστές, θα ήθελα πολύ να συνεργαστώ με τον Πασχάλη Τερζή, τον Σταμάτη Γονίδη, φυσικά τον Νότη Σφακιανάκη, αλλά και τον Νίκο Βέρτη. Πιστεύω πως θα είχα πολλά να μάθω από αυτούς τους καλλιτέχνες και πως μια τέτοια συνεργασία θα μου έδινε πολλά, τόσο σε επαγγελματικό όσο και σε προσωπικό επίπεδο.
Κοιτάζοντας πίσω, υπάρχει κάτι που θα έλεγες στον νεότερο Κωνσταντίνο, τότε που ξεκινούσε να κυνηγά το όνειρό του;
Δεν θέλω να γυρίζω στο παρελθόν. Ο Κωνσταντίνος είναι αυτός που είναι σήμερα χάρη και στα λάθη που έκανε, μέσα από τα οποία έμαθε και εξελίχθηκε. Δεν θα άλλαζα κάτι, ούτε θα έλεγα κάτι για το μέλλον. Αφήνω τη ζωή να με διδάσκει συνεχώς και θέλω να παραμένω ανοιχτός σε όσα έχει να μου μάθει μέσα από αυτό το ταξίδι.
Ποιο είναι το επόμενο μεγάλο στοίχημα στην καριέρα σου; Υπάρχουν νέα τραγούδια, δισκογραφικές κινήσεις ή συνεργασίες που θα ήθελες να μοιραστείς με το κοινό σου;
Ετοιμάζω ένα μεγάλο βήμα μαζί με τον Μιχάλη Τουρατζίδη, το οποίο πιστεύω πως σε λίγο καιρό θα έχω τη χαρά να μοιραστώ μαζί σας. Εύχομαι να το αγαπήσετε όσο κι εμείς και να σας αγγίξει με τον δικό του τρόπο!
Κλείνοντας, τι θα ήθελες να πεις στους ανθρώπους που σε έχουν στηρίξει μέχρι σήμερα και σε όσους σε γνώρισαν μέσα από το The Voice και θέλουν να σε ακολουθήσουν στη συνέχεια της πορείας σου;
Ξαναλέω πως δεν θεωρώ ότι με γνώρισε αρκετός κόσμος μέσα από το παιχνίδι, καθώς δεν είχα αρκετό χρόνο συμμετοχής. Οι περισσότεροι με γνωρίζουν έξω από αυτό, είτε μέσα από τα social media είτε μέσα από τη δουλειά μου, όλα αυτά τα χρόνια.
Θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους όσοι με στηρίζουν και με αγαπούν. Δεν υπάρχει τίποτα πιο όμορφο για μένα από το να με έχει αξιώσει η Παναγία μας να με χειροκροτεί και να με αγαπά ο κόσμος. Φυσικά, όσοι μας αγαπούν! Τραγουδιστές είμαστε και τίποτα παραπάνω. Το «ευχαριστώ» είναι πραγματικά λίγο μπροστά σε όλη αυτή την αγάπη.
