Βρείτε μας στο Google News. Πατήστε εδώ!Του Γιάννη Παπαδόπουλου
Τελικώς, ίσως να είμαστε αχάριστος λαός.
Η βενζίνη ανεβαίνει, τα τρόφιμα ακριβαίνουν, ο λογαριασμός μικραίνει, αλλά εμείς επιμένουμε να βλέπουμε το ποτήρι μισοάδειο.
Μας εξήγησαν άλλωστε, ότι αφύσικο θα ήταν να πάει η βενζίνη από τα 2,50 στα 5 ευρώ.
Ανακουφιστήκαμε.
Μέχρι τότε λοιπόν, όλα βαίνουν φυσιολογικώς. Το ρεζερβουάρ αδειάζει, το πορτοφόλι επίσης, αλλά η φύση τηρεί την τάξη της.
Ύστερα ήρθε και η άλλη παρήγορη διαπίστωση, ότι ο κόσμος ψωνίζει στα σούπερ μάρκετ. Άρα υπάρχει πλούτος.
Ομολογώ ότι αυτό δεν το είχα σκεφτεί.
Πίστευα, ο αφελής, ότι ο άνθρωπος αγοράζει ψωμί επειδή πεινά. Τώρα έμαθα ότι το αγοράζει επειδή ευημερεί.
Με την ίδια λογική, όποιος πληρώνει ρεύμα είναι εύπορος, όποιος βάζει πετρέλαιο είναι μεγαλοαστός κι όποιος καταφέρνει να γεμίσει το καρότσι στο σούπερ μάρκετ, δικαιούται και θέση στον επίγειο παράδεισο. Έτσι λύνονται τα δύσκολα προβλήματα.
Όχι με περισσότερα χρήματα, αλλά με γελοίες απλουστεύσεις.
Η ακρίβεια ερμηνεύεται ως << εξέλιξη φυσιολογική>>, η ανάγκη γίνεται <<κατανάλωση>> και η επιβίωση βαφτίζεται <<ευημερία>>.
Και κάπως έτσι, φεύγεις από το σούπερ μάρκετ με δυο σακούλες στο χέρι, εκατό ευρώ λιγότερα στην τσέπη και την παρήγορη βεβαιότητα πως… ευημερείς. Και κάπου εκεί έρχεται η μεγάλη παρηγοριά.
Δεν είσαι φτωχότερος, γιατί σύμφωνα με το οικονομικό δόγμα του μητσοτακισμού, φτώχεια δεν υπάρχει. Υπάρχει μόνο πολίτης, που δεν έχει καταλάβει πόσο πλούσιος είναι.
