Βρείτε μας στο Google News. Πατήστε εδώ!Σε μια περίοδο έντονων πολιτικών ανακατατάξεων και αναζήτησης νέων ισορροπιών στον χώρο της Κεντροαριστεράς, η Σία Αναγνωστοπούλου μιλά στο AigioVoice για τις εξελίξεις που διαμορφώνουν το πολιτικό σκηνικό. Αναφέρεται στην επιστροφή του Αλέξη Τσίπρα στο προσκήνιο, επισημαίνοντας ότι η πολιτική του διαδρομή δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται σαν να ξεκινά από μηδενική βάση, ενώ σχολιάζει τη νέα προσπάθεια συγκρότησης ενός πολιτικού πόλου απέναντι στην κυβέρνηση. Παράλληλα, τοποθετείται για τον ρόλο του ΠΑΣΟΚ, τις δυνατότητες συνεργασιών στον προοδευτικό χώρο, αλλά και τα ζητήματα που, κατά την άποψή της, θα κρίνουν την πολιτική δυναμική της επόμενης περιόδου. Η ίδια δίνει έμφαση στην ανάγκη ουσιαστικών πολιτικών προτάσεων, πέρα από την απλή διαχείριση των συσχετισμών και των προσώπων.
Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ:
ερ: Η Νέα Αριστερά βρίσκεται σε μια κρίσιμη φάση αναζήτησης του πολιτικού της στίγματος. Ποιο είναι σήμερα το μήνυμα που θέλετε να εκπέμψετε στην κοινωνία και τι πιστεύετε ότι διαφοροποιεί τη Νέα Αριστερά από τον ΣΥΡΙΖΑ και τα υπόλοιπα κόμματα της Αριστεράς;
απ: Το μήνυμα που θέλουμε να εκπέμψουμε σήμερα στην κοινωνία είναι καθαρό: η χώρα έχει ανάγκη από μια σοβαρή, μαχητική και αξιόπιστη Αριστερά, με σαφές πολιτικό σχέδιο και προγραμματική επάρκεια. Μια Αριστερά που δεν συμβιβάζεται με τις νεοφιλελεύθερες επιλογές της κυβέρνησης, αλλά ταυτόχρονα δεν επενδύει στον εύκολο εντυπωσιασμό και στα επικοινωνιακά πυροτεχνήματα.
Απευθυνόμαστε στους ανθρώπους που σήμερα πιέζονται από την ακρίβεια, βλέπουν το ΕΣΥ και τη δημόσια παιδεία να υποβαθμίζονται, αισθάνονται την εργασιακή τους ασφάλεια να περιορίζεται και ανησυχούν για την ποιότητα της δημοκρατίας και των θεσμών. Σε αυτούς τους ανθρώπους θέλουμε να πούμε ότι υπάρχει ένας άλλος δρόμος. Ένας δρόμος προοδευτικός και κοινωνικά δίκαιος συγκεκριμένες προτάσεις και όχι απλώς με συνθήματα.
Σε ό,τι αφορά τον ΣΥΡΙΖΑ, προφανώς υπάρχουν πολλά που μας ενώνουν. Προερχόμαστε από κοινούς αγώνες, έχουμε μοιραστεί μια σημαντική πολιτική και κοινωνική διαδρομή. Υπάρχουν όμως και επιλογές και γεγονότα που μας τραυμάτισαν βαθιά και από τα οποία οφείλουμε να βγάλουμε πολιτικά συμπεράσματα. Η Νέα Αριστερά γεννήθηκε ακριβώς από την ανάγκη να ξαναβρεί η Αριστερά την αξιοπιστία, τη σοβαρότητα, τη συλλογικότητα και τη σχέση της με την κοινωνία.
ερ: Ο Αλέξης Τσίπρας εξακολουθεί να αποτελεί σημαντικό σημείο αναφοράς για τον χώρο της Αριστεράς ιδίως τώρα που με την ΕΛ.Α.Σ. σκαρφαλώνει στη δεύτερη θέση στις δημοσκοπήσεις. Πώς βλέπετε την επόμενη ημέρα και ποιος μπορεί να είναι ο ρόλος του Τσίπρα στις πολιτικές εξελίξεις; Υπάρχει, κατά τη γνώμη σας, περιθώριο για μια ευρύτερη ανασύνθεση του προοδευτικού χώρου;
απ: Ο Αλέξης Τσίπρας αποτελεί ένα σημαντικό κεφάλαιο για την Αριστερά και έχει τη δική του ιστορική διαδρομή και πολιτική συμβολή. Από εκεί και πέρα, η επόμενη ημέρα δεν μπορεί να καθοριστεί μόνο από πρόσωπα ή δημοσκοπήσεις. Κρίνεται από το αν ο προοδευτικός χώρος μπορεί να διαμορφώσει μια πειστική πολιτική πρόταση απέναντι στα προβλήματα της κοινωνίας. Η πραγματική ανασύνθεση δεν μπορεί να προκύψει από τεχνητές συγκολλήσεις, αλλά από προγραμματική σύγκλιση στα μεγάλα ζητήματα: την ακρίβεια, την προστασία των δημόσιων αγαθών, τα εργασιακά και τα δημοκρατικά δικαιώματα. Περιθώριο για διάλογο υπάρχει πάντα, αλλά χρειάζεται σοβαρότητα, καθαρές πολιτικές θέσεις και κοινωνική γείωση. Εκεί μπορεί να οικοδομηθεί μια ουσιαστική και όχι ευκαιριακή προοδευτική προοπτική. Σε αυτή τη διαδικασία ο καθένας θα κριθεί από τη διαδρομή, τις επιλογές και τη συνέπεια λόγων και πράξεων. Και αυτό αφορά όλους μας.
ερ: Η κυβέρνηση επικαλείται πολιτική σταθερότητα. Από την άλλη, μεγάλο μέρος της κοινωνίας εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα στην καθημερινότητα: ακρίβεια, στεγαστικό, υγεία, παιδεία και εισόδημα. Όμως η ΝΔ είναι πρώτη. Τι μπορεί να οδηγήσει στην ανατροπή τελικά;
απ: Η Νέα Δημοκρατία παραμένει πρώτη, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι η κοινωνία είναι ικανοποιημένη από την πολιτική της. Έχει καταφέρει να επιβάλει σε μεγάλο βαθμό τους δικούς της όρους στον δημόσιο διάλογο, με αποτέλεσμα ο προοδευτικός χώρος συχνά να απαντά στις δικές της προτεραιότητες, αντί να βάζει τη δική του ατζέντα. Χρειάζεται, λοιπόν, να μιλήσουμε για τα πραγματικά προβλήματα της κοινωνίας: την ακρίβεια, τη στεγαστική κρίση, την υγεία, τη δημόσια παιδεία, το εισόδημα και το δημογραφικό. Η ανατροπή δεν θα έρθει απλώς από τη φθορά της κυβέρνησης. Θα έρθει όταν σταματήσουμε να απολογούμαστε, περάσουμε στην επίθεση με συγκεκριμένες και πειστικές προτάσεις και πείσουμε την κοινωνία ότι υπάρχει ένας άλλος, πιο δίκαιος και αξιόπιστος δρόμος.
ερ: Ερχόμενοι στην Αχαΐα, έναν νομό με ιδιαίτερο πολιτικό και κοινωνικό αποτύπωμα, πώς αξιολογείτε τη σημερινή εικόνα; Ποια θεωρείτε ότι είναι τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Αχαΐα και τι είναι αυτό που, κατά τη γνώμη σας, λείπει από τον αναπτυξιακό σχεδιασμό της περιοχής αλλά και από την διεκδικητικότητα των εκπροσώπων της;
απ: Η Αχαΐα είναι ένας τόπος με μεγάλες δυνατότητες, που όμως εδώ και χρόνια βιώνει μια διαρκή αναπτυξιακή αδικία. Από την Πάτρα και τη Δυτική Αχαΐα μέχρι την Αιγιάλεια, τα Καλάβρυτα και την ορεινή ενδοχώρα, τα προβλήματα είναι πολλά και αλληλένδετα: η υποστελέχωση των νοσοκομείων και των δημόσιων υπηρεσιών, η εγκατάλειψη της υπαίθρου και του πρωτογενούς τομέα, η δημογραφική συρρίκνωση, αλλά και οι καθυστερήσεις στις βασικές υποδομές.
Χρειαζόμαστε έναν ολοκληρωμένο σχεδιασμό για ολόκληρη την Αχαΐα, με δημόσιες υποδομές που δεν θα αντιμετωπίζονται αποσπασματικά, αλλά ως εργαλεία ανάπτυξης και κοινωνικής συνοχής. Το λιμάνι της Πάτρας, το αεροδρόμιο του Αράξου, η Πατρών–Πύργου και η επαναφορά του σιδηροδρόμου πρέπει να ενταχθούν σε ένα ενιαίο σχέδιο που θα ενισχύει την παραγωγή, την εξωστρέφεια και τον τουρισμό. Παράλληλα, πρέπει να συνδέσουμε το Πανεπιστήμιο, την έρευνα και την καινοτομία με την τοπική οικονομία και να δημιουργήσουμε ποιοτικές θέσεις εργασίας για τους νέους. Αυτό όμως απαιτεί και ισχυρή πολιτική διεκδίκηση. Η Αχαΐα δεν χρειάζεται εκπροσώπους που απλώς μεταφέρουν την κυβερνητική γραμμή. Χρειάζεται ανθρώπους που διεκδικούν, συγκρούονται όταν χρειάζεται και βάζουν τις ανάγκες της κοινωνίας πάνω από τις κομματικές σκοπιμότητες.
ερ: Ειδικότερα για την Αιγιάλεια: μια περιοχή με σημαντικό αγροτικό και παραγωγικό δυναμικό, τουρισμό, αλλά και διαχρονικές ελλείψεις σε υποδομές και υπηρεσίες. Ποια είναι, κατά τη γνώμη σας, η θέση που θα έπρεπε να έχει η Αιγιάλεια στον αναπτυξιακό χάρτη της Δυτικής Ελλάδας και τι θα έπρεπε να αλλάξει άμεσα ώστε να αξιοποιήσει πραγματικά τις δυνατότητές της;
απ: Η Αιγιάλεια πρέπει να αποτελεί έναν ισχυρό παραγωγικό και τουριστικό πυλώνα της Δυτικής Ελλάδας και όχι τον «φτωχό συγγενή» της Αχαΐας. Διαθέτει σημαντικό αγροτικό πλούτο, εξαιρετικά προϊόντα και μεγάλες δυνατότητες στον τουρισμό, που όμως χρειάζονται έναν ολοκληρωμένο αναπτυξιακό σχεδιασμό.
Πρώτα απ’ όλα, χρειάζεται ουσιαστική στήριξη του αγροτικού κόσμου απέναντι στο αυξημένο κόστος παραγωγής, την κλιματική κρίση και τις καθυστερήσεις στις αποζημιώσεις. Παράλληλα, πρέπει να ενισχυθούν οι δημόσιες υποδομές: το Νοσοκομείο Αιγίου και το Κ.Υ. Ακράτας, η πολιτική προστασία, η προστασία του παραλιακού μετώπου από τη διάβρωση και το σιδηροδρομικό δίκτυο. Δεν είναι δυνατόν να μιλάμε για τουριστική ανάπτυξη όταν ο Οδοντωτός, ένα σημαντικό τουριστικό και αναπτυξιακό κεφάλαιο της περιοχής, παραμένει εκτός λειτουργίας για τόσο μεγάλο διάστημα.
Η Αιγιάλεια χρειάζεται γενναίες δημόσιες επενδύσεις, σύνδεση της τοπικής παραγωγής, από τη σταφίδα μέχρι τον οινικό πλούτο, με έναν ποιοτικό και ήπιο τουρισμό και ένα σχέδιο που θα δίνει στους νέους τη δυνατότητα να μείνουν και να δημιουργήσουν στον τόπο τους.
