Η επαναφορά των συντάξεων χηρείας στο 70% για όσους είχαν υποστεί την περικοπή μετά την τριετία αποτελεί, αναμφίβολα, μια θετική εξέλιξη και μια αναγκαία διόρθωση μιας μεγάλης αδικίας.
Την ίδια στιγμή που η Πολιτεία αναγνωρίζει ότι ο Νόμος. Κατρούγκαλου που επιβάρυνε χιλιάδες οικογένειες επί μία δεκαετία πρέπει να διορθωθεί, παραμένουν όμως σε εκκρεμότητα σοβαρές αδικίες που αφορούν γονείς και συζύγους ατόμων με βαριά αναπηρία.
Η Κυβέρνηση οφείλει, στο ίδιο πλαίσιο κοινωνικής δικαιοσύνης, να προχωρήσει και στην αποκατάσταση των περικοπών που επιβλήθηκαν στις συντάξεις γονέων και συζύγων ατόμων με βαριά αναπηρία, οι οποίοι επί χρόνια αντιμετωπίζουν σημαντικές οικονομικές και ασφαλιστικές επιβαρύνσεις.
Παράλληλα, είναι ώρα να αναγνωριστεί έμπρακτα και η διαχρονική προσφορά των γονέων που έχουν αφιερώσει τη ζωή τους στη φροντίδα των παιδιών τους με βαριά αναπηρία, μέσα από τη θέσπιση τιμητικής σύνταξης για τον γονέα που έχει υπό την ευθύνη και τη φροντίδα του το παιδί του.
Η φροντίδα ενός ανθρώπου με βαριά αναπηρία δεν είναι «αόρατη» εργασία. Είναι καθημερινή, απαιτητική και διαρκής προσφορά, η οποία έχει πραγματικό κοινωνικό και οικονομικό αποτύπωμα.
Η Πολιτεία οφείλει να αναγνωρίζει όλες τις κοινωνικές αδικίες και να παρεμβαίνει όπου υπάρχουν.
Η αποκατάσταση των συντάξεων χηρείας είναι ένα σημαντικό βήμα.
Το επόμενο βήμα πρέπει να αφορά τους γονείς και τους συζύγους ατόμων με βαριά αναπηρία.
















