In memoriam – Αποχαιρετισμός στον Τάκη (Καλαμιώτη)

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ  ΣΩΤ.  ΜΕΝΤΖΕΛΟΠΟΥΛΟΥ

Καλό ταξίδι Τάκη! Για σένα αρχίζω με τον συνηθισμένο επίλογό μου σε άλλες νεκρολογίες! Διότι δεν ξέρω πώς ν’ αρχίσω για …σένα που μας άφησες, χωρίς να φθάσεις στο «προσδόκιμο ζωής» και μετά από ταλαιπωρία …αρκετών χρόνων. Την αδελφή μου, την Σία και τα 4 ανήψια μου κυρίως, καθώς και τα 2 εγγονάκια σου.

Όλους, τους λύπησε η απώλειά σου. Συγγενείς, με πρώτο τον αδελφό σου, εμένα αφού ήσουν επ’ αδελφή γαμπρός μου, όλους τους άλλους, αλλά και τους φίλους σου τους πολλούς, τους γνωστούς σου και πάμπολλους Αιγιώτες που σε ήξεραν ως πρόσωπο αγαπητό στην τοπική μας κοινωνία. Διότι, άλλωστε, και πολλούς βοήθησες μέσα από την δουλειά σου και την ενασχόλησή σου με την Τοπική Αυτοδιοίκηση, ως δημοτικός σύμβουλος Αιγίου, αντιδήμαρχος και Πρόεδρος του (τότε) «8^ου Συμβουλίου Περιοχής»! Προσέφερες επίσης πολλά για το γενικό καλό των Αιγιωτών και γενικότερα των Αιγιαλέων.

Έτσι, λοιπόν, η πόλη μας, το αγαπημένο σου Αίγιο, οι γύρω κοινότητες, αλλά και άλλοι από όλη την Αιγιάλεια και από το νομό Αχαΐας ακόμα, πενθούμε αυτό το τριήμερο (1-3 Ιουλίου 2026).

Ειδικότερα για μένα, δεν ήσουν μόνον συγγενής αλλά και φίλος αδελφικός. Αγαπηθήκαμε, από τότε που σε γνώρισα από κοντά, όταν αρραβωνιάσθηκες την Σία. Και αμέσως αρχίσαμε να κάνουμε παρέα φιλική.

Τι να πρωτοθυμηθώ Τάκη; Τις βόλτες μας στα Ψηλά-Αλώνια, τα αγαπημένα μας, τον «Καρασαββίδη», το «51», τα μπάνια μας στην (τότε) «ήσυχη» Αλυκή μας, από του «Κούτρα» έως την «μύτη» σχεδόν κολυμπούσαμε, τις βόλτες μας στα Τριζόνια και στον Αη-Γιάννη, απέναντι στη Ρούμελη (με την Σία, την Ελευθερία και τον Γιάννη μικρά, και το «Μαράκι» την αδελφούλα μου, που κι αυτή θα σε περιμένει τώρα εκεί «ψηλά» που πας), τους κοινούς μας αγώνες για την Τοπική Αυτοδιοίκηση και τα θέματα του Αιγίου μας, τα ξενύχτια στα Δημοτικά Συμβούλια τα παλιά, στο ισόγειο του Δημαρχείου και αλλού αργότερα, τις ατελείωτες δημοτιπολιτικές αναλύσεις και τον κοινό προβληματισμό μας για λύση και προώθηση θεμάτων σε δημοτικό και νομαρχιακό (από μένα) Συμβούλιο και επίπεδο.

Μόνον όταν έβαλες για Δήμαρχος, διαφωνήσαμε λιγάκι ως προς τον χρόνο ΜΟΝΟΝ, διότι,  Τάκη μου, με το μυαλό και τις γνώσεις του είχες, εάν έβαζες λίγα χρόνια αργότερα, θα έχεις εκλεγεί σίγουρα Δήμαρχος και θα είχες προσφέρει πολλά περισσότερα στο Αίγιο μας!

Αλλά δεν πειράζει! Εσύ, ούτως ή άλλως, είχες «άστρο», ουσιαστικό.

Και κυρίως, ήσουν καλός άνθρωπος, και με αγάπη για την όμορφη οικογένειά σου, την πολυμελή που δημιουργήσατε με την Σία, γιατί και λαμπρά (και με «λαμπρές» σπουδές αργότερα) παιδιά κάνατε! Και καλός χριστιανός ήσουν Τάκη, αθόρυβος βέβαια, αν και προσέφερες και εκκλησιαστικά, με κυρίαρχη την αναμόρφωση του Ναού των «Ταξιαρχών» πριν αρκετά χρόνια, της αγαπημένης σου ενορίας, αφού στην Ρ. Φεραίου γεννήθηκες, πριν 76 χρόνια.

Και τώρα, Τάκη, ο Θεός «είπε» -νομίζω- να τελειώσουν τα …βάσανα επί της γης, των τελευταίων χρόνων, και …ήρθε ο χρόνος να μεταβείς στον Παράδεισο, ήρεμος, αναπαυμένος!

Η καλή ψυχή σου, Τάκη μου, σε λίγο θα βρεθεί στο «Αιώνιο Φως», στην αγκαλιά του Χριστού μας!….

Κι Εκείνος, θα δώσει την εξ ύψους παρηγορία στη Σία, στην Ελευθερία, στο Γιάννη, στην Άννα και στον Σωτηράκη!…