Η εικόνα που παρουσίασε το κέντρο της Κάτω Αχαΐας ανήμερα της εορτής του Αγίου Γεωργίου (23 Απριλίου 2026), ήταν αποκαρδιωτική και αποτυπώνει ανάγλυφα το μέγεθος του κυκλοφοριακού αδιεξόδου. Από τη μία πλευρά, δεκάδες αυτοκίνητα παρκαρισμένα πάνω στα πεζοδρόμια, καθώς η παντελής έλλειψη διαθέσιμων χώρων στάθμευσης δεν αφήνει άλλη επιλογή στους οδηγούς. Από την άλλη, το μισό κέντρο αποκλεισμένο λόγω των εν εξελίξει έργων της Β’ ανάπλασης, μετατρέποντας την πόλη σε έναν απροσπέλαστο «λαβύρινθο».
Το ερώτημα που πλέον τίθεται επιτακτικά από τους πολίτες είναι ένα: Ποια δημοτική αρχή, από το 2010 έως και σήμερα, κατάφερε να δώσει έστω και μία ουσιαστική λύση στο πρόβλημα του πάρκινγκ; Η απάντηση κρύβεται στην απουσία έστω και ενός οργανωμένου δημοτικού χώρου στάθμευσης στην πρωτεύουσα του Δήμου Δυτικής Αχαΐας.

Παρά τις καθημερινές δυσκολίες εκατοντάδων δημοτών, η σημερινή δημοτική αρχή Αλεξόπουλου φαίνεται να στερείται πλάνου για αυτό το φλέγον ζήτημα. Η αγανάκτηση των κατοίκων έχει οδηγήσει σε μια οδυνηρή για την περιοχή «λύση»: την αποφυγή της Κάτω Αχαΐας. Οι καταναλωτές προτιμούν πλέον τα Βραχνέικα, την Πάτρα ή άλλους γειτονικούς προορισμούς, όπου αισθάνονται ασφαλείς και μπορούν να εξυπηρετηθούν με άνεση.
Αυτή η φυγή των πολιτών συνεπάγεται μια τεράστια απώλεια εσόδων για την τοπική αγορά. Οι σοβαρές απώλειες εισπράξεων που σημειώθηκαν την περίοδο του Πάσχα είναι το πρώτο ηχηρό «καμπανάκι» για τους καταστηματάρχες της πόλης, που βλέπουν τον τόπο τους να μαραζώνει.
Όταν η καθημερινότητα γίνεται άθλος και η πρόσβαση στις επιχειρήσεις ακατόρθωτη, η «αναπτυξιακή πνοή» παραμένει ένα κενό σύνθημα. Η Κάτω Αχαΐα χρειάζεται άμεσα πράξεις, πριν η εμπορική και κοινωνική της καρδιά σταματήσει οριστικά να χτυπά.















