Βρείτε μας στο Google News. Πατήστε εδώ!Η χαμένη εκπαίδευση, η απουσία σχεδίου και οι ευθύνες που κανείς δεν αναλαμβάνει
Η δημόσια συζήτηση στην Αιγιάλεια συνεχίζει να περιστρέφεται γύρω από επιμέρους ζητήματα, την ώρα που το βασικό πρόβλημα παραμένει άλυτο: η περιοχή χάνει σταδιακά το μέλλον της, χωρίς σχέδιο, χωρίς κατεύθυνση και χωρίς ουσιαστική διεκδίκηση.
Δεν φταίει ο δρόμος. Φταίει η εγκατάλειψη μιας ολόκληρης περιοχής.
Για ακόμη μία φορά, στο Αίγιο και συνολικά στην Αιγιάλεια, η δημόσια συζήτηση εγκλωβίζεται σε ένα επιμέρους ζήτημα, λες και το βασικό πρόβλημα της περιοχής είναι μία πεζοδρόμηση ή μια κυκλοφοριακή ρύθμιση.
Η αλήθεια όμως είναι διαφορετική:
Το πρόβλημα δεν είναι το δέντρο. Το πρόβλημα είναι ότι χάσαμε το δάσος.
Η Αιγιάλεια μαραζώνει.
Ο νέος κόσμος φεύγει.
Δεν υπάρχουν υποδομές.
Δεν υπάρχει σχέδιο.
Δεν υπάρχει κατεύθυνση.
Ένας ενιαίος Δήμος χωρίς ενιαίο σχέδιο
Η Αιγιάλεια αποτελεί έναν ενιαίο δήμο με σημαντικό πληθυσμό και μεγάλες δυνατότητες.
Και όμως:
Παρά τη διοικητική ενοποίηση, δεν υπήρξε ποτέ ουσιαστική ενοποίηση σε επίπεδο σχεδιασμού.
Δεν διαμορφώθηκε ένα κοινό αναπτυξιακό σχέδιο.
Δεν αξιοποιήθηκε η δυναμική των επιμέρους περιοχών.
Δεν υπήρξε στρατηγική που να βλέπει την Αιγιάλεια ως σύνολο.
Πού ήταν οι πρώην δήμαρχοι όταν η Αιγιάλεια έχανε το μέλλον της;
Σήμερα, πρώην δήμαρχοι επανεμφανίζονται για να σχολιάσουν, να αναλύσουν και να τοποθετηθούν.
Όμως το βασικό ερώτημα παραμένει:
Πού ήταν όταν έπρεπε να σχεδιάσουν;
Πού ήταν όταν έπρεπε να διεκδικήσουν;
Πού ήταν όταν η Αιγιάλεια έχανε ευκαιρίες;
Όσοι διοίκησαν, διαμόρφωσαν το αποτέλεσμα που βιώνει σήμερα η Αιγιάλεια.
Οι άλλες πόλεις προχώρησαν – εδώ χάθηκε χρόνος
Την ίδια περίοδο, άλλοι δήμοι:
στελεχώθηκαν με τεχνοκράτες και εξειδικευμένους μελετητές
ετοίμασαν ώριμα έργα
αξιοποίησαν στοχευμένα τα προγράμματα ΕΣΠΑ
εντάχθηκαν οργανωμένα στο Ταμείο Ανάκαμψης
υλοποίησαν ολοκληρωμένα αναπτυξιακά σχέδια
Στην Αιγιάλεια:
δεν συγκροτήθηκε ποτέ ουσιαστική τεχνοκρατική ομάδα
επιλέχθηκαν συνεργάτες χωρίς την απαραίτητη επιστημονική επάρκεια
δεν υπήρξε σταθερή παραγωγή μελετών
δεν δημιουργήθηκε μηχανισμός ωρίμανσης έργων
δεν υπήρξε στρατηγική αξιοποίησης χρηματοδοτήσεων
Με βάση τις κυκλοφοριακές μελέτες που εκπονήθηκαν – συμπεριλαμβανομένης της μελέτης Μηλιώνη για βασικούς οδικούς άξονες της πόλης – η Αιγιάλεια όφειλε να αποκτήσει έναν ολοκληρωμένο σχεδιασμό: ιεράρχηση οδικού δικτύου, εναλλακτικές διαδρομές, οργανωμένη στάθμευση και σταδιακή εφαρμογή παρεμβάσεων.
Τίποτα από αυτά δεν υλοποιήθηκε συνολικά.
Αντί για εφαρμογή της μελέτης ως ενιαίου πλαισίου, επιλέχθηκαν αποσπασματικές παρεμβάσεις, ενώ για χρόνια η μελέτη παρέμενε στο χαρτί, με διαδοχικές επικαιροποιήσεις χωρίς ουσιαστική εφαρμογή.
Η ευθύνη είναι διπλή: βαραίνει και όσους δεν την εφάρμοσαν όταν έπρεπε, αλλά και όσους σήμερα την επικαλούνται επιλεκτικά.
Το μεγαλύτερο χαμένο στοίχημα: η εκπαίδευση
Η πιο χαρακτηριστική αποτυχία αφορά την εκπαίδευση στην Αιγιάλεια.
Σε μια περίοδο όπου άλλες πόλεις επένδυσαν στην πανεπιστημιακή παρουσία και απέκτησαν δυναμικές φοιτητικές κοινότητες:
Η Αιγιάλεια έχασε την ευκαιρία να αποκτήσει πανεπιστημιακή κοινότητα.
Δεν υπήρξε οργανωμένη και επίμονη διεκδίκηση.
Δεν τέθηκαν προϋποθέσεις.
Δεν υπήρξε σχέδιο.
Και το πιο κρίσιμο:
Χάθηκε ακόμη και η μοναδική σχολή που υπήρχε.
Αυτό σημαίνει:
λιγότεροι νέοι
λιγότερη οικονομική δραστηριότητα
απώλεια ζωής στην πόλη
χαμένη προοπτική για μια «επιστημονική Αιγιάλεια»
Η ευθύνη είναι διαχρονική.
Βαραίνει όλους τους πρώην δημάρχους.
Αλλά βαραίνει και όσους σήμερα δεν θέτουν ως στόχο την επιστροφή της εκπαίδευσης στην Αιγιάλεια.
Πού είναι τα έργα; Πού είναι τα αποτελέσματα;
Τα ερωτήματα παραμένουν:
Πού είναι τα ώριμα έργα;
Πού είναι οι εντάξεις στο ΕΣΠΑ;
Πού είναι οι προτάσεις στο Ταμείο Ανάκαμψης;
Πού είναι το σχέδιο ανάπτυξης;
Δεν χάθηκαν. Δεν έγιναν ποτέ.
Η Αιγιάλεια πληρώνει την απουσία σχεδίου
Η σημερινή εικόνα είναι αποτέλεσμα:
έλλειψης οράματος
απουσίας τεχνοκρατικής προσέγγισης
πολιτικών χωρίς στρατηγική
επιλογών χωρίς επιστημονική βάση
Και σήμερα;
Υπάρχει σχέδιο για την Αιγιάλεια;
Υπάρχει τεχνοκρατική ομάδα;
Υπάρχουν ώριμα έργα;
Υπάρχει κατεύθυνση;
Ή συνεχίζουμε όπως πριν;
Συμπέρασμα
Το θέμα δεν είναι ένας δρόμος.
Το θέμα είναι ότι χάθηκαν χρόνια, χάθηκαν ευκαιρίες και χάθηκε μια ολόκληρη προοπτική για την περιοχή.
Η Αιγιάλεια δεν έχει άλλο χρόνο για χάσιμο.
Γεώργιος Μπέσκος
Δικηγόρος
Πρόεδρος Δικηγορικού Συλλόγου Αιγίου
