…Μ. Τρίτη στην «Τρυπητή» μας!

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ  Σ. ΜΕΝΤΖΕΛΟΠΟΥΛΟΥ

Βρέθηκα χθες στην Ακολουθία του Νυμφίου στην Παναγία μας την «Τρυπητή». Στην Πολιούχο μας, στο κόσμημα αυτό της πόλης μας και όλης της Πελοποννήσου

 -στο βορειοδυτικό άκρο της.

Αρκετός κόσμος, αλλά όχι «αδιαχώρητο». Ηρεμία, ησυχία, κατάνυξη, μέσα στην μοναδική αρχιτεκτονική και ομορφιά εν γένει του Ναού του παλαιού, «αναπαλαιωμένου» και συντηρηθέντος πλέον (εδώ και μερικά χρόνια).

Κάθισα στο υπερυψωμένο τμήμα, απέναντι από την Ωραία Πύλη. Τέσσερις άνθρωποι συνολικά εκεί, έτσι μπορούσα να «περιεργασθώ» καλύτερα τις παλιές -αποκαλυφθείσες μετά την συντήρηση- τοιχογραφίες, και έτσι …ένιωσα την ιστορία εκατοντάδων ετών που …κουβαλάει η «Τρυπητή» μας! Από κάτω, αλλά …υψηλότερα πάντων Ισταμένη, η Εικόνα της, η ιστορική επίσης, που –όπως έχω ξαναγράψει- αποπνέει μοναδική γλυκύτητα στο ύφος, καθώς και εξόχως παρηγορητικό βλέμμα! Έτσι το ένιωσα και χθες, φαντάζομαι και όλοι που προσκύνησαν. Αλλά και πάντοτε –νομίζω- όλοι οι προσκυνητές, που με ευλάβεια προσέρχονται εκεί ανά τους …αιώνες αυτούς. Αιγιώτες και ξένοι!

Αλλά οι Αιγιώτες την αγαπάμε πάρα πολύ την Πολιούχο μας. Μας έχει  σώσει πολλές φορές, όπως το 1940 από τον βομβαρδισμό των Ιταλών! Γενικώς, μας σκέπει και μας προστατεύει! Και πολλά τα θαύματά της, που την έχουν καταστήσει και στο «Πανελλήνιο» αγαπητή την «Τρυπητή» μας. Απόδειξη, ότι κάθε χρόνο της «Ζωοδόχου Πηγής», την Παρασκευή της Διακαινησίμου, συρρέουν προσκυνητές υπ’ όλη την Ελλάδα, αλλά και από το εξωτερικό ακόμη!

Και επειδή η Ανάσταση του Χριστού μας πλησιάζει (Μ. Τετάρτη γράφονται αυτές οι γραμμές), αντί άλλου επιλόγου, προτείνω το εξής: Κάντε, όσοι θελήσετε, μια φορά «Ανάσταση» στην ΤΡΥΠΗΤΗ. Ο γράφων μία φορά έκανε «Ανάσταση» εκεί και του έμεινε …αξέχαστη!

Καλή Ανάσταση, λοιπόν, σε όλους και παντού.  Και καλό και ευλογημένο ΠΑΣΧΑ!…