Α. Χαροκόπος – Ακρίβεια και κοινωνική πολιτική: Το κενό για τα άτομα με αναπηρία

Η πρόσφατη ανακοίνωση μέτρων από τον Πρωθυπουργό, με στόχο την αντιμετώπιση της ακρίβειας που εντείνεται λόγω των εξελίξεων στη Μέση Ανατολή, αναδεικνύει μια προσπάθεια στήριξης της κοινωνίας και αποτελεί μια αναγκαία παρέμβαση σε μια περίοδο αυξημένης οικονομικής πίεσης. Ωστόσο, μέσα σε αυτές τις εξαγγελίες διαπιστώνεται ένα σοβαρό κενό: η απουσία ουσιαστικών μέτρων για τα άτομα με αναπηρία, χρόνιες παθήσεις και τις οικογένειές τους.

Τα άτομα με αναπηρία αποτελούν μια από τις πιο ευάλωτες κοινωνικές ομάδες. Καθημερινά έρχονται αντιμέτωπα με πολλαπλές δυσκολίες, από την περιορισμένη πρόσβαση στην εργασία έως το αυξημένο κόστος διαβίωσης. Παρά ταύτα, δεν φαίνεται να υπάρχει πρόβλεψη για την ενίσχυσή τους σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία. Η πραγματικότητα είναι ότι πολλοί συμπολίτες μας με αναπηρία ζουν με ιδιαίτερα χαμηλά και ανεπαρκή επιδόματα, ενώ οι ευκαιρίες απασχόλησης παραμένουν ελάχιστες. Οι προκηρύξεις θέσεων εργασίας που να απευθύνονται σε αυτούς είναι περιορισμένες, με αποτέλεσμα να εντείνεται ο κοινωνικός αποκλεισμός. Σε αυτό το ήδη δύσκολο πλαίσιο, η ακρίβεια επιβαρύνει ακόμη περισσότερο την κατάστασή τους. Την τελευταία δεκαετία, έχουν ήδη δοκιμαστεί έντονα, τόσο από την οικονομική κρίση όσο και από τις συνέπειες της πανδημίας. Οι αντοχές τους αλλά και των οικογενειών τους, έχουν δοκιμαστεί επανειλημμένα. Παρά ταύτα, δεν φαίνεται να υπάρχει σαφής πρόβλεψη για την ουσιαστική ενίσχυσή τους.

Η μέριμνα για τους πολίτες δεν μπορεί να είναι επιλεκτική. Οφείλει να είναι καθολική και να λαμβάνει υπόψη τις ιδιαίτερες ανάγκες κάθε ομάδας. Σε περιόδους κρίσεων, η στήριξη των πιο αδύναμων δεν είναι απλώς μια πολιτική επιλογή, αλλά μια βασική υποχρέωση της Πολιτείας.

Είναι, λοιπόν, αναγκαίο να επανεξεταστούν οι εξαγγελίες και να συμπεριληφθούν στοχευμένα μέτρα που θα στηρίζουν ουσιαστικά τα άτομα με αναπηρία. Μόνο έτσι μπορούμε να μιλάμε για μια κοινωνία δικαιοσύνης, ισότητας και πραγματικής αλληλεγγύης. Η ενίσχυση των επιδομάτων, η δημιουργία περισσότερων ευκαιριών απασχόλησης και η βελτίωση της πρόσβασης σε υπηρεσίες αποτελούν βασικές προϋποθέσεις για μια πιο δίκαιη κοινωνία.

Η ισότητα και η αλληλεγγύη δεν μπορούν να είναι απλές διακηρύξεις. Πρέπει να αποτυπώνονται σε συγκεκριμένες πολιτικές που δεν αφήνουν κανέναν πίσω.