Βρείτε μας στο Google News. Πατήστε εδώ!Τι θέλουν οι πολίτες της Αιγιάλειας; Ομοψυχία και έργο, να βλέπουν ότι ο τόπος τους αλλάζει, βελτιώνεται, προοδεύει και διασφαλίζεται η προοπτική ανάπτυξης και τα δικαιώματα σε ιδανική διαβίωση για τη νέα γενιά.
Τι δεν θέλουν; Κόντρες, γκρίνιες, διαφωνίες, διασπάσεις…
Και δυστυχώς, επί 40 χρόνια τα ίδια παντελάκη μου, τα ίδια παντελή μου, με μοναδική “φωτεινή” εξαίρεση την περίπτωση του αείμνηστου Δημάρχου Δημήτρη Καλογερόπουλου ο οποίος μόνο κάποιες αποχωρήσεις είχε (αλλά όχι διάσπαση) αλλά και κέρδισε δεύτερες εκλογές!!
Η ομάδα του επί της ουσίας διατηρήθηκε συμπαγής και ενωμένη, εξ ου και ήταν η μόνη παράταξη της πλειοψηφίας που κατόρθωσε να ξαναπάρει τα ηνία του Δήμου για δεύτερη συνεχή θητεία (έστω και με τις αποχωρήσεις που απλώς οδήγησαν σε νίκη με μικρή διαφορά).
Αντιθέτως, το παρελθόν στο δημοτικό τοπίο της περιοχής βοά από τις διασπάσεις και τις ήττες στις δεύτερες εκλογικές αναμετρήσεις. Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς.
Η παράταξη του Λεωνίδα Σιαβελή; Διασπάστηκε και ηττήθηκε μετά την πρώτη θητεία.
Το ίδιο και η παράταξη του Αλέκου Μέγαρη. Και του Γιώργου Περπή, του Απόστολου Καραφωτιά, του Στάθη Θεοδωρακόπουλου, του Θανάση Παναγόπουλου.
Σταθερά και μονίμως, η παθογένεια της… διαφωνίας, της ίντριγκας, της γκρίνιας, της διάσπασης και εν τέλει της ήττας και της μη παραγωγής έργου, βασανίζει την Αιγιάλεια διαχρονικά. Διότι οι Αιγιαλείς θέλουν ενότητα, συνεργασία και δουλειά.
Και η παρούσα δημοτική αρχή, τα “παιδιά του Καλογερόπουλου”, παρά την καλή “μαγιά” που τους κληροδότησε ο αείμνηστος, δυστυχώς δεν βάδισαν στα χνάρια του αλλά πορεύονται στον δρόμο των… προηγούμενων δημοτικών αρχών, των ομάδων δηλαδή της διάσπασης. Το μόνο που απομένει είναι και η… ήττα στις εκλογές.
Διότι οι δημότες θέλουν έργο και ομοψυχία. Και ούτε ομοψυχία υπάρχει, ούτε έργο παράγεται…
