Γιάννης Παπαδόπουλος: Εγχειρίδιο Καλής Υποταγής (για Προχωρημένους)

Γιάννης Παπαδόπουλος

Εκπαιδευτικός – Διευθυντής 1ου Δημοτικού σχολείου Αιγίου

Υπάρχει μια νέα παιδαγωγική μέθοδος που δεν διδάσκεται στα πανεπιστήμια. Λέγεται <<Εθελοντική Υπακοή>>.

Δεν έχει βιβλιογραφία.

Έχει εγκυκλίους.

Δεν έχει παιδαγωγική θεωρία.

Έχει οδηγίες χρήσης.

Στους διαδρόμους της εκπαίδευσης κυκλοφορεί μια περίεργη συγκίνηση. Μια συγκίνηση διοικητική. Μια ευλάβεια γραφειοκρατική. Κεφάλια σκυμμένα από συγκατάβαση.

Κάθε αυταρχικό κέλευσμα βαφτίζεται <<μεταρρύθμιση>>. Κάθε παιδαριώδης απαίτηση ονομάζεται <<καινοτομία>>. Κάθε άνευ νοήματος μέτρο πλασάρεται ως <<αναβάθμιση>>.

Και οι πρόθυμοι;

Χειροκροτούν με ύφος σοβαρό. Σημειώνουν τις οδηγίες και τις τηρούν με ευλάβεια. Συμμορφώνονται με τις <<υποδείξεις>>.

Η σπονδυλική τους στήλη μετεξελίχθηκε σε αναλώσιμο είδος.

Και κάπου εκεί, η εκπαίδευση ,μετατρέπεται σε γραφείο διεκπεραίωσης.

Δεν ζητείται σκέψη.

Ζητείται συμμόρφωση. Δεν ζητείται παιδαγωγικό όραμα.

Ζητείται check list.

Και τα <<καλοί στρατιωτάκια>> , με ύφος μετριοπαθούς αρετής, δηλώνουν παρόντα και πρόθυμα να προσαρμοστούν.

Γιατί ναι. Για να χωρέσεις σε μικρό πλαίσιο, πρέπει πρώτα να μικρύνεις.

Θλίβομαι; Ναι.

Όχι γιατί διαφωνώ.

Αλλά γιατί η διαφωνία έγινε σπάνιο φαινόμενο.

Δεν είμαι ήρωας.

Δεν είμαι επαναστάτης.

Είμαι απλώς εκπαιδευτικός που αρνείται να υποδυθεί τον διακοσμητικό συνεργάτη μιας διοικητικής θεατρικής παράστασης.

Αν το να στέκεσαι όρθιος θεωρείται ιδιοτροπία, τότε ναι, είμαι ιδιότροπος.

Αν το να διαφωνείς και να πολεμάς με λύκους θεωρείται πρόβλημα, τότε ναι, είμαι πρόβλημα.

Γιατί η εκπαίδευση δεν γεννήθηκε για να παράγει υπάκουους ενήλικες.

Γεννήθηκε για να καλλιεργεί ελεύθερους ανθρώπους.

Και όποιος ξεχνά αυτό, μπορεί να έχει τίτλο.

Μπορεί να έχει θέση.

Μπορεί να έχει εξουσία.

Η ιστορία φίλε ,δεν γράφεται από εκείνους που σκύβουν το κεφάλι για να περάσει η εγκύκλιος.

Γράφεται από εκείνους που σηκώνουν το βλέμμα ακόμη κι αν μείνουν μόνοι.

Κι αν σήμερα η μοναξιά μοιάζει βαρύτερη από τη συμμόρφωση, αύριο η σιωπή θα είναι βαρύτερη από τη φωνή.

Και τότε δεν θα φταίει η διοίκηση.

Θα φταίει η πρόθυμη σιωπή μας.

Να γιατί θλίβομαι που είμαι δάσκαλος!!!!!!